Column: Een review zonder mening is als een pizza Tonno zonder tonijn

Door: Rowdy van Lieshout

Vandaag review ik pizza Tonno. De pizza is gemaakt door Jos, kan met 1 tot 4 eters worden gegeten en duurt ongeveer een half uur.

Wat moet je doen? Ten eerste draai je die mooie heteluchtoven op standje 200 graden Celsius. Terwijl de oven loeit pak je een bolletje mozzarella uit de koelkast en een ui uit de welbekende uienmand. De ui mag je dan in halve ringen snijden, de mozzarella in dikke plakken. Op het moment dat je dit doet is het niet toegestaan om in je vingers te snijden.

Goed. Is deze taak voor iedere pizza volbracht, de hoeveelheid is afhankelijk van het aantal eters, dan ga je naar de volgende fase. Je pakt een dik stuk tonijn en laat deze even uitlekken. Terwijl het vocht ervan afdruipt loop je naar de koelkast om de verse steenovenpizzabodems te pakken. Deze kun je kopen bij jouw FLGS (Friendly Local Grocery Store).

Deze bodem plaats je op de bakplaat in het midden van het aanrecht. Let op! Is de bakplaat vol, dan kunnen er geen pizzabodems meer bij. Nadat alle pizzabodems zijn geplaatst mag iedere bodem bestreken worden met pesto. Deze is voordat het kokkerellen begon op het aanrecht klaargezet, naast de bakplaat.

Na de pestobestrijkfase begint de verdeelfase. Hierin wordt de eerder genoemde tonijn, mozzarella en ui over de pizzabodem, die op dat moment op de bakplaat ligt, verdeeld. Na de verdeelfase breekt de bakfase aan. Op de doos van de pizzabodems staat dat dit ongeveer 12 minuten duurt, maar uit ervaring blijkt dat als je vier eters hebt je dubbel zoveel tijd kwijt bent. Aan het einde van deze bakfase wordt de oven open gezet, tel je het aantal pizza’s en vergelijk je dit aantal met het aantal eters. Is het aantal eters groter dan het aantal pizza’s dat uit de oven komt, dan heb je honger. Is dit lager, dan mag je door naar het dessert.

Deze pizza heeft een uitbreidingen, de kappertjes en rucola uitbreiding, maar voor het eetplezier is dat niet per se nodig. Het zorgt wel voor wat meer variatie als je deze pizza vaker eet. 

Conclusie: een top pizza voor de ervaren smulpapen, maar ook zeer toegankelijk voor beginnende eters. 


Tja. Recentelijk belande ik op een Nederlandstalige bordspel review site waar de recensies voor minder dan 10% uit de review bestonden (8.51% om wat preciezer te zijn), de rest was een samenvatting van de regels.

Alhoewel, dat percentage is zelfs al zeer rooskleurig neergezet aangezien de strekking van het verhaal was dat het spel heel leuk was. Waarom dan precies, dat is mij nog steeds niet duidelijk. Ik voelde mij een tikkeltje bedrogen. Gaan we dit dan al een review noemen?

Dat een review niet altijd is wat het lijkt en een mening geven soms best lastig is bespraken we in aflevering 39 van De Startspelers podcast.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.