Top 10 Leukste spellen uit 2016

 

Als ik de BG Stats app erop nasla zie ik dat 2016 niet mijn beste jaar was qua hoeveelheid spellen. Mijn zoontje is vroeg in 2016 geboren en dan heb je, zeker in het begin, niet zoveel tijd en energie meer om je vol in alle nieuwigheden uit 2016 te storten. Steeds vaker plof je vermoeid op de bank en als je je dan aan een spelletje waagt val je ook steeds meer terug op iets vertrouwds en bekends. De lijst hieronder is ook meer een tijdelijke lijst voor mijn gevoel, maar de spellen zijn er niet minder leuk om natuurlijk. 

Meer nog dan voorgaande jaren heb ik het gevoel dat ik nog heel wat, voor mij, potentiële toppers nog niet gespeeld heb. Een snelle zoekopdracht op bgg zegt mij bijvoorbeeld dat ik Odin, Clank!, Yokohama, Mystic Vale en ook Lorenzo il Magnifico nog niet gespeeld heb.

Dit zijn spellen die door anderen zeer gewaardeerd worden en ik heb sommige ervan ook minstens zevenentachtig keer in mijn winkelwagentje gehad. En er weer uit verwijderd onder het motto ‘te veel nieuwe spellen tegelijkertijd resulteert in een eenzame dood in de spellenkast voor de helft ervan’. Tenminste zo was het in 2016 en op dit moment ook nog steeds wel een beetje in huize van Lieshout – Brinkhof.

Mondjesmaat nieuwigheden introduceren dus. Wat ook geen straf is hoor, een beetje afstand nemen van de ‘cult of the new’, maar het maakt het schrijven van recensies een stuk lastiger als er geen nieuwe spellen op tafel komen.

Toch? Of zouden jullie het niet erg vinden als ik elke week Race for the Galaxy recenseer? Wellicht kan ik je wel verblijden met een snelle review van The Gruffalo Deep Dark Wood game van Ravensburger misschien? Dat is ook nieuw voor mij. Nijntje memory?

Goed, terug naar het beste uit 2016. Dit is dus een lijst die in de loop van de tijd waarschijnlijk zal veranderen, maar dat zien we dan wel weer.

We gaan beginnen…

 

10: The IceCool Dream Home of the Guilds of the Egyptian Dynasties….

Nummer 1 tot en met 9 had ik al snel bij elkaar gezocht, maar voor de laatste beschikbare plaats in de top tien kwamen meer spellen in aanmerking. KinderSpiel des Jahres 2017 winnaar, het leuke pinguïn schietspelletje IceCool was een kanshebber. Of Imhotep,  het spel waar je verschillende Egyptische monument moet bouwen met grote houten blokken, genomineerd voor de Spiel des Jahres 2016 trouwens, zou het ook kunnen worden. Guilds of Londen, waar je de controle moet bemachtigen over verschillende plekken (of Guilds) in Londen door middel van het uitspelen van kaarten die je op verschillende manieren kunt gebruiken, was ook erg leuk. Maar ook Capital Lux, Dynasties, Glüx en Droom Huis waren, soms verrassend, leuk om te spelen. Bijna al deze spellen heb ik gerecenseerd (of komen eraan). Kies zelf maar welk spel op nummer 10 komt.

 

9: Sushi Go Party!

Deze moest in de lijst. Sushi Go! is al een topspel, maar bedenk er nog een paar extra kaarten bij, doe die samen met een scorebord in een oversized doos en je hebt een party, een Sushi Go Party! Meer mogelijkheden, meer variatie, en dit betekent bovenal meer spelplezier. Sushi Go! kan de kast uit, welkom Sushi Go Party!

 

8: Islebound

Ryan Laukat. Ik was eigenlijk niet erg bekend met zijn spellen. Buiten Eight Minute Empire (Legends) had ik nog nooit iets van hem gespeeld en om eerlijk te zijn denk ik ook niet dat ik ooit een spel van hem op tafel heb zien liggen op spellendagen bijvoorbeeld. Ik was wel benieuwd,  ik hoorde goede verhalen, dus heb ik Islebound in een fijne ruildeal betrokken. Achteraf ben ik meer dan tevreden. Het spel ziet er top uit en het is, doordat hij kleine verhaalelementen in het spel verwerkt, best thematisch ook. Een beetje piraatje spelen, en beetje rondvaren van eiland naar eiland. Je voert acties uit, verovert ze, plundert ze en ondertussen bouw je ze ook nog eens vol met gebouwen en ga je op spannende queesten.

Islebound is een lekker vlot spelletje. Een middelzware euro met een tof thema en een uiterlijk om van te smullen.

 

7: First Class

Bied een luxueuze treinreis naar verre oorden, een paar wereldsterren aan boord, en de overige passagiers komen wel. First Class is een kaartspel met een trein thema. Het zou de kaartspel versie zijn van Russian Railroads, een ander spel van Helmut Ohley. Ik moet zeggen dat ik Russian Railroads een keer gespeeld heb en niet bijster onder de indruk was. Het was een beetje zo’n dertien in een dozijn spel. Maar nu ik First Class vaker heb gespeeld, vraag ik me toch af of ik mij ook niet weer eens aan Russian Railroads moet wagen. First Class speelt namelijk heerlijk weg, mede door het leuke draft mechanisme van de kaarten. De regels zijn simpel, maar het heeft genoeg diepgang. Plus je kunt lekker variëren met al die module zonder dat je elke keer een heel nieuw spel moet leren. Een topper.

 

6: The Castles of Burgundy: The Card Game

Castles of Burgundy is een van mijn favoriete spellen van Stefan Feld. Een kaartspelversie moet dan wel in de smaak vallen. Of enorm teleurstellen, door de hoge verwachtingen die je misschien hebt. Ik kan zeggen dat het eerste het geval is. Het kaartspel geeft je zowaar het gevoel van het bordspel zonder veel, of überhaupt iets, van zijn charme te verliezen. Beide spellen heb ik ondertussen ongeveer evenveel gespeeld en ik denk nu zelfs dat het kaartspel een strakker spel is dan het bordspel, en dat ik het stiekem ook net iets leuker vind. Net als het bordspel, speelt het heel goed met twee spelers en ik moet je ook zeggen dat ik de solo variant ook top vind. Voor tien tot vijftien euro heb je hem in je collectie, dus waarom niet een keertje proberen?

 

5: Escape Room: The Game 

2016 Is toch wel het jaar van de escape room game. Escape the Room, Unlock!, Escape Room the Game, Exit the Game en vast nog wel meer, maar minder bekende, varianten. Ik heb op dit moment alleen Escape the Room (Mystery at the Stargazer’s Manor) niet gespeeld. De andere drie zijn allemaal de revue gepasseerd. Escape Room the Game was de eerste voor mij en springt het meest in het oog als je het op tafel zet met zijn grote plastic decoder en gek uitziende sleuteltjes.  Het spel zelf vind ik waanzinnig leuk. Natuurlijk, de ene room is de ander niet. Het thema van de een is misschien leuker dan de ander, de puzzels van de een passen misschien meer bij je dan die van de ander, maar al met al is elke kamer spannend en uitdagend. Op zijn eigen manier. Een genot om te spelen.

 

4: Exit: the Game

Exit the Game staat net iets hoger op de lijst. Het verhaal mag in Escape Room the Game veel meer aanwezig zijn dan in Exit, de puzzels daarentegen zijn in Exit net wat leuker, voor ons in ieder geval, dan in Escape Room the Game en daar gaat het uiteindelijk toch om, de puzzels. Het hint systeem werkt perfect, de schijf om de raadsels op te lossen is een zeer goede vondst en het feit dat je Exit echt maar een maal kunt spelen is voor mij juist een pluspunt, gek genoeg. Het biedt namelijk ook weer hele nieuwe mogelijkheden als je dingen mag scheuren, knippen, vouwen, opeten, in de brand steken of laten ontploffen. Die laatste drie heb ik verzonnen, maar het zou zomaar kunnen, toch? ‘The sky is the limit’

 

3: Great Western Trail

Nu komen we toch in het gebied van de zwaardere spellen. Niet alleen qua inhoud, maar ook qua hoeveelheid denkvermogen die je er voor nodig hebt.

Great Western Trail is mijn nummer 3 van het jaar. Pfister op zijn best. Nee, niet Pfister zijn beste, maar wel een heerlijk spel. GWT combineert deckbuilden (we gaan er maar even vanuit dat dit woord binnenkort in het groene boekje wordt opgenomen (bestaat dat nog?)) met worker displacement (tja, de Engels speltermen vliegen je hier om de oren) en dat werkt als een trein. De route die je als cowboy moet afleggen wordt steeds langer, maar ook steeds interessanter, aangezien je steeds meer of betere gebouwen langs de route bouwt. Uiteindelijk gaat het erom dat jij je koeien goed weet te verkopen op de markt aan het einde van de route. Hoe beter de koe, hoe verder je ze kunt verschepen, en hoe beter de bonus. Er zit heel veel in dit spel. Snel maar weer eens spelen.

 

2: Scythe

Scythe heb ik zelf niet in mijn collectie. Ik wil het wel, maar twee van mijn spelgroepgenoten hebben het al en dat weerhoudt mij om het ook aan te schaffen. Het spel heeft vrij veel diepgang, bevat leuke verhaalelementen, ziet er erg goed uit en de beurten, omdat de regels niet al te moeilijk zijn en de acties eenvoudig zijn, gaan snel. Daar hou ik van, een spel met diepgang, een spel waar je zeker bij moet nadenken, maar waar je vaak aan de beurt bent (als je medespelers een beetje meewerken natuurlijk).

De facties die je in het spel kunt spelen zijn allemaal een beetje anders. Je kunt duidelijk zien dat ze allemaal een andere focus hebben, maar het is niet zo dat je het gevoel krijgt dat je een hele nieuwe regelset moet doorploegen voordat je een beetje weet hoe je het beste met ze om moet gaan. Fijn vind ik dat. Het biedt variatie, maar maakt het niet onnodig ingewikkeld.

Er valt nog veel te ontdekken in dit spel en dat is alleen maar een goede reden om dit spel te blijven spelen.

 

1: Terraforming Mars

Dit spel heeft, behalve geweldige spelonderdelen en illustraties, alles wat ik leuk vind. Je hebt een bak kaarten met allerlei speciale eigenschappen die ervoor moeten zorgen dat jij en je medespelers Mars bewoonbaar maken.

Nee, het is geen coöperatief spel. Je zult moeten vechten voor je positie op deze barre planeet. Een beetje meer zuurstof hier, een beetje meer water daar, de temperatuur een graadje omhoog en we kunnen beginnen met algen kweken, boompjes planten en misschien zelfs de fundamenten leggen voor serieus stadsleven op Mars. Wanneer wordt die eerst Mars McDrive geopend?

Als je er maar voor zorgt dat jouw bedrijfje er geld aan verdient (en punten). Elke vierkante centimeter op het oppervlak van Mars biedt kansen voor jouw bedrijf om uit te groeien tot een grote speler in de terraforming industrie. Wie weet waar je hierna een vestiging kan openen. Venus, misschien?

Het is erg leuk om naar je hand met kaarten te staren en ervoor te zorgen dat je de juiste kaarten uitspeelt op het juiste moment. Belangrijk is dat je jouw motortje aan de praat krijgt en kan houden. Ik kan niet wachten op meer. Meer kaarten, meer alles. Normaal ben ik niet per se van uitbreidingen, maar in het geval van Terraforming Mars zal het lastig worden om ze te laten liggen.

 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

3 thoughts on “Top 10 Leukste spellen uit 2016”

  1. Leer van het Leven, koop max 1 spel per maand. De rest plaats je op wishlist.r of iets dergelijks, kun je ook comments op plaatsen. Als je maar 1 plek hebt voor je wish list.

    1. Max 1 spel per maand? Dat is haast niet te doen met al het moois wat uitkomt. Dat jaartarget wordt vaak alleen al op Essen gehaald….Het gaat ook ongemerkt. Vorig jaar heb ik 57 spellen aangeschaft, dit jaar staat de teller alweer op 21 (25 inl. enkele pre-orders en Kickstarters). Er gaat ook voldoende uit om mijn collectie niet onbeperkt te laten groeien.

      Het is een nobel streven om je te beperken tot 1 per maand, maar ik ben bang dat dat voor de meesten van ons niet lukt.

      1. nee het lukt mij ook maar slecht.

        2017 t/m nu (augustus): sagrada, andor, wordious, deep sea adventure, valley of the kings (5)
        voor 2017 rest , dice born heroes, tribes early civ, hardback, darkest night (4), Ik mag er nog 3 dus t/m december. Waarschijnlijk race for the galaxy + pocket hive nog.
        voor 2018: tiny epic galaxies, near&far, concordia, tobago, santorini, fleet, among the stars, oracle of delphi.

        Sommige kan ik weggeven. 50 spellen per jaar is 5 per maand is 1 per week. Hoevaak speel je dan per week? Ik hooguit 1x per 2 weken.

        uit zelfbescherming ga ik ook niet naar essen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.