Top 10 Leukste spellen die nooit meer op tafel komen

Soms heb je van die spellen die erg leuk zijn, die je ook best wel wat gespeeld hebt, maar die gewoon niet meer op tafel komen. Hier som ik een paar van mijn favoriete spellen op die ik thuis nooit meer speel. 

 

De belangrijkste reden dat veel spellen niet meer op tafel komen is omdat er veel te veel nieuwe spellen uitkomen elk jaar en ik daar met open ogen intrap. Ik doe het graag hoor. Ik hou gewoon heel erg van spellen spelen en het ontdekken van nieuwe mechanismen en spelideeën  is iets wat ik graag doe. Ik ben dan ook altijd benieuwd wat die nieuwigheden mij te bieden hebben.

Er blijven uiteindelijk maar een paar spellen plakken, spellen die na die eerste kennismaking vaker gespeeld worden, en dat is niet altijd omdat ik de afgevallen spellen niet leuk vind.

Bij mij thuis, we spelen het meest met zijn tweeën, denk ik dat 1 op de 3 spellen die op tafel komt een geheel nieuw spel is, 1 op 3 een nieuw spel is dat we al een paar keer hebben gespeeld (er moeten spellen gerecenseerd worden) en 1 op 3 is een ouder spel in de collectie, die we beiden erg leuk vinden.

Soms is er gewoon geen andere reden te bedenken waarom ik iets niet meer speel dan dat er te veel spellen zijn, er is gewoon te veel om te spelen.

Gelukkig zijn er in mijn wekelijkse spellengroep ook nog spelers die juist graag een ouder spel spelen, of die het wat meer in de verdieping zoeken dan in de verbreding.

Genoeg gekletst. Laten we beginnen met de lijst.

De volgorde hieronder is totaal willekeurig trouwens, het zijn gewoon tien spellen die leuk zijn, maar niet meer worden gespeeld.

 

10: Five Tribes

Analysis Paralysis het spel.

Nee, dan doe je Five Tribes te kort, maar waar rook is, is vuur. Het oppakken van de gekleurde mannetjes en het efficiënt uitstippelen van een route om terecht te komen op een tegel waar je de meest lucratieve actie kunt uitvoeren kan je hersenen flink laten kraken. Tel daarbij op dat je bij het tweespelerspel soms twee beurten achter elkaar hebt en je kunt soms niet meer boven het gekraak uitkomen. Met elkaar praten is onmogelijk.

Waarom het niet meer gespeeld wordt? Ik kan het niet precies plaatsen, maar ik denk toch dat, alhoewel het geen heel zwaar spel is, het denkwerk het wat minder ontspannen maakt om het als ontspannen spelletje op tafel te krijgen.

Gespeeld: 7x

 

9: Le Havre

Dit is een van mijn eerste aankopen geweest in mijn spellencarrière. Ik heb het toentertijd ook best aardig wat gespeeld. Lekker boten bouwen, gebouwen activeren en goederen omzetten. Het is een van de toppers die Uwe Rosenberg heeft voortgebracht. Als ik er aan terugdenk kan ik alleen maar positief zijn.

Waarom komt deze dan niet meer op tafel? Misschien omdat het wat droog is? En ik denk ook dat het hoe langer ik het niet speel, wat ondertussen jaren is, hoe lastiger het wordt om het ooit nog op tafel te krijgen.

Gespeeld: 13x

 

8: ZhanGuo

Dit is een van de zwaardere spellen, of misschien zelfs het zwaarste spel in deze lijst. Qua mechanismen dan hè. Die maken het zwaar maar erg leuk. Het manipuleren van de kaarten en acties om zo meerderheden te krijgen en opdrachten te vervullen werkt perfect.

Een nadeel is dat het er niet per se mooi uitziet. Ik ben zelf niet zo’n fan (meer) van het artwork van de What’s Your Game spellen. Het is OK als je een eigen huisstijl hebt, maar ik ben die bruine gloed en die pasteltinten een beetje zat.  Buiten dat denk ik dat het spel het beste is met drie of vier spelers en thuis zijn we maar met zijn tweeën.

Gespeeld: 6x

 

7: Morgenland

Dit probleem heeft Morgenland ook. Je gaat deze fijne instapper niet met zijn tweeën spelen en hoewel het een ideaal familiespel is, leuk, spannend, een beetje take-that, zijn de illustraties niet meer van deze tijd.

Hierdoor wordt toch eerder voor andere spellen gekozen als we wat familiespellen voorstellen.

Gespeeld: 9x

 

6: Among the Stars

Dit drafting spel is juist prachtig vormgegeven. Ik kan ook weinig slechts melden over het spel zelf. Ik heb alle uitbreidingen van de Ambassadors tot Revival en ook alles gespeeld. De Ambassadors blijft de enige uitbreiding die de moeite waard is, misschien zelfs een verplichte aankoop voor de fans van Among the Stars. De andere uitbreidingen zijn totaal overbodig. Revival biedt niets nieuws en de nieuwe tweespelerregels die in die uitbreiding worden voorgesteld zijn niet beter dan de regels die er al waren.

Ik denk dat we met dit spel gewoon klaar zijn, het heeft niet meer zo’n aantrekkingskracht als ik naar mijn spellenkast sta te gluren als in het begin.

Gespeeld: 22x

 

5: Suburbia

Suburbia is nog steeds het beste stedenbouwspel dat ik ooit gespeeld heb. Het zit uitstekend in elkaar. Van de markt waar je de tegels koopt tot alle gebouwen die invloed op elkaar hebben.

Waarom wordt het dan niet meer gespeeld?

Bij dit spel denk ik dat het komt door het laatste potje dat ik heb gespeeld. Je hebt soms van die spellen, bij mij is Alien Frontiers een ander voorbeeld, waar een enkel potje een smet kan zijn op je algehele beeld van het spel, of in ieder geval de drang om het nog vaker te spelen. Je wil gewoonweg niet eenzelfde spelervaring hebben, denk ik. Je wil niet dat nog een langdradige, stroperige spelervaring je herinneringen aan de leuke spellen verpest. Suburbia heb ik een keer met te veel mensen gespeeld die te lang moesten nadenken. En dat doet wat met je. * snik*

Gespeeld: 11x

 

4: Witness

Witness is een van de origineelste spelconcepten in mijn collectie en dit is meteen zijn valkuil. De meeste mensen zien het niet zitten om een spel te spelen waar je een beetje in het oor van je buurman of vrouw moet spugen.

Dan helpt mijn omschrijving ook niet natuurlijk. Fluisteren bedoel ik. Fluisteren. Je moet aanwijzingen in elkaars oor fluisteren. Zonder consumptie.

Ook al kleed je dit spelconcept nog zo leuk aan en zeg je meermaals ‘het is echt heel erg leuk’, de meeste spelers zullen je toch met een kort knikje, schaapachtige blik en een schichtig lachje duidelijk maken dat het antwoord eigenlijk ‘nee, dank je’ is en snel naar de spellentafel lopen om daar Splendor omhoog te houden. ‘Is dit misschien wat? Veel over gehoord.’

En dan vergeet ik ook bijna dat je het alleen met vier spelers kunt spelen.

Gespeeld: 5x

 

3: La Granja

Dit spel past precies in mijn straatje en waarschijnlijk vindt mijn vriendin precies hetzelfde, ze houdt namelijk ook erg van kaartspellen waar je kaarten voor meerdere zaken kunt gebruiken. Maar dit spel heeft geleden onder het fenomeen waar ik thuis erg voor moet waken, namelijk het fenomeen te veel nieuwe spellen aanschaffen in een te korte tijd.

Dodelijk is dat in een huishouden waar ik goed de balans moet zien te vinden tussen oude bekenden en interessante nieuwigheden. Een nieuw spel leren wordt niet als leuk ervaren (ik doe zelf niets liever), maar meer als een zure appel waar je doorheen moet bijten voordat je kan genieten van een spel.

Ik heb het spel twee keer gespeeld, goedgekeurd, uiteindelijk aangeschaft en daarna nooit meer gespeeld. Mijn eigen spel dan, laatst heb ik het gelukkig nog een derde keer mogen spelen. Genieten. Thuis blijft hij stof vergaren.

Gespeeld: 3x

 

2: Archaeology – the card game

Ook dit spel, van een van mijn favoriete ontwerpers, heeft te maken met het feit dat het er niet heel mooi uitziet. Het spel is simpel, een beetje setjes kaarten verzamelen en verkopen, maar erg leuk.

Deze hebben we ook in een korte periode vrij vaak gespeeld, mee op vakantie genomen, je kent het wel. Nu lukt het mij dus niet om het nog gespeeld te krijgen. De aantrekkingskracht is een beetje weg blijkbaar.

Gespeeld: 18x

 

1: Robinson Crusoe – Adventures on the Cursed Island

Het heeft een goed verhaal, is super moeilijk om te winnen en qua illustraties en uiterlijk mag het er zeker zijn, Robinson Crusoe: Adventures on the Cursed Island.

Het thema heeft thuis nooit veel voorstanders gehad, dus speelde ik het veelal solo. Heel erg leuk, maar mijn solo dagen zijn een beetje voorbij. Zeker als het om lange solo spelervaringen gaat. Geen tijd, andere zaken gaan voor.

Tada, nog een ongespeeld, stoffig spel in de kast.

Gespeeld: 8x

 

Mage Knight – the Board Game

Alle bovenstaande spellen zijn nog steeds onderdeel van mijn collectie. Deze niet meer, dus vond ik dat hij niet in de lijst mocht. Dat doet hij ook niet. Kijk, kijk, er staat geen nummertje voor de titel van het spel. Hij staat dus niet in de lijst.

Mage Knight, ooit een van mijn favoriete spellen. Toen ik nog tijd had om de hele dag, avond of avonden achter elkaar te spelen. Lekker urenlang puzzelen. Naar bed? Geen probleem, laat ik het spel toch staan.

Die dagen zijn verleden tijd. Het spel is de deur uit, met uitbreiding en al, niet omdat ik het niet leuk meer vond, maar omdat ik er geen tijd meer voor had, of misschien niet meer voor wilde maken. Ik speel nu gewoon liever meerdere spellen op een avond, op een dag, dan dat ik me urenlang (in mijn eentje) verdiep in hetzelfde spel.

Op de verkooplijst die handel. Zijn de spellen hierboven hetzelfde lot beschoren als Mage Knight?

Gespeeld: 17x

 

 

Welke spellen heb jij in je collectie die je gewoon niet meer op tafel krijgt, terwijl ze wel erg leuk zijn?

 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

12 thoughts on “Top 10 Leukste spellen die nooit meer op tafel komen”

  1. hi ik wil among the stars graag overnemen van je, noem je realistische prijs..

    Ik probeer het aantal spellen beperkt te houden. Nooit meer op tafel komen
    – 1776
    – Attack Sub
    – Diplomacy
    – Third Reich
    – Die Magier Von Pangaea
    – Puerto Rico Kaartspel
    – Builders antiquity
    – leeuwenhart
    – metro
    – legenden van andor
    – the pursuit of happiness
    – rozenkoning
    – babel
    – onirim
    – innovation (mooie bruinen doos met magnetische sluiting)

    kunnen net zo goed allemaal weggedaan worden dus…
    Iemand interesse?

  2. Leuk artikel!

    Among the Stars herken ik. Eigenlijk heel leuk spel, maar komt er niet van.

    Voor mij het spel op 1: Magic, the Gathering. Zoveel gekocht, mee geknutseld en gespeeld. Nu het meeste de deur uit gedaan wat enigszins wat waard was. Stiekem bewaar ik nog een doos met alle kaarten die ik heb overgehouden. Ooit komt die weer van de zolder. Echt waar. Tuurlijk. Ik houdt mezelf echt niet voor de gek…

    1. Niet helemaal hetzelfde, maar toch een beetje; the LOTR LCG. Heel veel gekocht, maar uiteindelijk toch meer gefascineerd door het verhaal, het thema, dan dat ik het spel werkelijk gespeeld heb. Even later bijna in dezelfde valkuil getrapt met the Arkham Horror cardgame… Wel gekocht, een paar keer gespeeld, en weer verkocht voordat ik mijn zuurverdiende centen weer in een bodemloze put kon gooien. 🙂

  3. leuk stuk. Zhanguo zou je ook eens met twee moeten doen. Met drie is optimaal, maar twee vind ik ook zeer de moeite waard. Een oplossing is soms veel verschillende spelgroepen regelen: in de ene spelgroep valt het ene spel goed en bij de andere club is dat andere spel weer populair. Ik heb zo spellen die ik een paar keer speel per jaar in de ene groep, maar naar een andere groep neem ik weer andere spellen mee.

    1. Helaas heb ik niet echt tijd voor meerdere (vaste) spellengroepen. Gelukkig hebben we in mijn vaste spellengroep op de donderdag de regel dat een iemand drie spellen mag voorstellen en de rest kiest dan uit welke van die drie het dan wordt met behulp van een stemming. Zo komen er toch wel oude favorieten op tafel. Een goed systeem wat mij betreft.

      Thuis probeer ik dit ook, maar dan wijken we wat vaker af van deze regel.

      ZhanGuo heb ik ook wel met twee gedaan, en het was zeker leuk, maar ik speel hem toch liever met drie of vier.

  4. Ik wou even zeggen, ik ga het omgekeerd doen. Het enige spel dat hier regelmatig lijf terugkomen, en nooit lijkt te verdwijnen naar de stoffigebergkast is Dominion. Vermoedelijk omdat het zo goed gebalanceerd is voor drie spelers, en omdat we zelf na 20+ keer mist aanpassing van de kaarten een echt simpele manier hebben gevonden om de Coremechanics te ‘kraken’ het is elke keer opnieuw zoeken naar hoe je best deze specifieke kaartencombo kan winnen.

  5. Helaas getelde met
    – the big book of madness, mooi spel, erg vermakelijk maar helaas weinig medespelers die er zin in heben. Thuis 3x gespeeld, op spelavonden bij de spellenwinkel in mijn dorp 6/7x.

    – Andor, nieuw, alleen uitgepakt, regels bekeken en zin om te spelen, helaas krijg ik ook bij dit spel, weinig mensen enthousiast. Reden, het duurt te lang.

    – Istanbul nieuw aangeschaft, maar iedere keer als ik het opper is het zin om het spel te leren er niet. Helaas staat hij dus nog in de kast. Onaangeroerd.
    – verboden eiland. Erg leuk en vermakelijk maar na een keer of 4 een spel dat te makkelijk is. Nu staat hij in de kast te verstoffen. Ik wacht op smart totdat mijn kinderen oud genoeg zijn om deze te kunnen spelen.

    Ik houd deze spellen nog even in mijn collectie. Het idee van wie weet, komt het er een keer van.
    Leuk om je blog gelezen te hebben. Dank voorganisatie het delen in de fb groep.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.