Top 10 Vervolgstapspellen

Vandaag een nieuwe top 10. Wat speel je als je toe bent aan spellen die iets meer diepgang hebben dan de instapspellen? Dit zou dus een vervolglijst moeten zijn op mijn top 10 Gateway Games uit 2015, maar nadat ik die lijst zojuist weer heb doorgenomen zou ik nu wellicht twee spellen van die lijst ook op deze  lijst kunnen zetten, of misschien zelfs moeten zetten. 

Ik stop een spel in de bak instapspellen als het maar uit een of twee bewegende elementen bestaat, een of twee mechanismen die het spel dragen. Ticket to Ride heeft bijvoorbeeld het verzamelen van setjes kaarten en het aanleggen van routes. Sushi Go! heeft draften en het verzamelen van setjes kaarten. Las Vegas houdt het eigenlijk alleen bij dobbelstenen rollen en bieden.

Een spel wat ik als vervolg op de instapspellen zie heeft bijvoorbeeld wat meer mechansimen en is wat minder recht toe recht aan. Het borduurt eigenlijk verder op wat je in gateway spellen al gezien hebt.

Welke ik dan nu wellicht als vervolgstapspellen zou zien? Nou, ik denk dat ik Airlines Europe en Sint Petersburg toch meer in die categorie passen. Ze spelen net wat minder intuïtief dan de anderen in die lijst, hebben wat meer mechanismen en zullen dus wellicht net een stap te hoog zijn voor beginnende spelers. Dit hangt natuurlijk allemaal van de spelers zelf af, maar je moet, voor je gevoel, ergens een grens trekken als je een lijst als deze maakt.

Airlines Europe zou een perfect vervolgstapspel zijn voor mensen die Ticket to Ride een leuk spel vinden. Het heeft voor hen bekende elementen als het verzamelen van gekleurde kaartjes en het aanleggen van routes, vliegroutes in dit geval, op het bord. Het is alleen zo dat de routes die je aanlegt niet per se jouw routes zijn en de kaarten die je verzamelt zijn aandelen in de verschillende vliegmaatschappijen. Het werkt allemaal iets anders dan je zou denken als je Ticket to Ride gewend bent.

Als we het over een ander spel in mijn top tien instapspellen hebben, Dominion, zou je ook gewoon kunnen zeggen dat je een uitbreiding kunt aanschaffen voor het spel als vervolgstap. Dat geld voor 7 Wonders eigenlijk ook. De uitbreidingen voegen nieuwe elementen toe en die zorgen, buiten voor meer variatie en misschien meer spelplezier, voor meer regels natuurlijk.

Uitbreidingen heb ik niet in deze lijst opgenomen en omdat ik Airlines en Sint Petersburg al in de gateway lijst heb gebruikt zal ik ze niet hergebruiken in dit artikel.

Hieronder vind je tien nieuwe vervolgstapspellen.

Startend met nummer tien ….

Of sorry, nummer 11. Ik kwam er achter dat ik uiteindelijk voor 11 spellen een stukje had geschreven en ik vond het weer wat ver gaan om rigoureus op de delete knop te drukken. Dus hierbij elf spellen voor de prijs van tien.

 

11: Islebound

Hou je van worker placement spellen, dan is Islebound wellicht een leuke om aan te schaffen. Of gewoon te spelen. Het heeft een leuk piraten- of zeevaardersthema, doet zijn best om het thema er goed uit te laten komen en het is een spel van Ryan Laukat, dus het ziet er heel mooi uit.

Het lijkt heel wat maar je kunt uiteindelijk maar een hoofdactie doen per beurt. Je schip is als het ware je actiepion, en je wordt beperkt door de bewegingsvrijheid van je schip. Wat je kunt doen, de hoeveelheid acties waartussen je kunt kiezen, valt dus wel mee. Er valt genoeg te beleven.

Je kunt mensen helpen en opdrachten vervullen, je kunt eilanden innemen met geweld of met diplomatie, je kunnen gebouwen bouwen op je eilanden die bepaalde acties weer wat beter maken. Doe alles om een zo hoog mogelijke reputatie te krijgen en een zo groot mogelijke buit te verzamelen.

 

10: Blood Rage

Ik heb er even over zitten twijfelen, maar ik denk echt dit een perfect vervolgstapspel is. Zeker voor de spelers die wat meer van uiterlijk machtsvertoon houden. Met Blood Rage op tafel trek je in ieder geval wat kijkers aan tijdens het spelen. Die miniatuurtjes zijn, voor de beginnende speler, toch wel indrukwekkend.

Dit spel zou ook een leuk vervolg zijn voor spelers die van spellen houden waar je meerderheden in landjes moet krijgen of een juist een gebied alleen moet controleren.

De basis regels van Blood Rage zijn heel eenvoudig, dus qua regels kun je zo instappen. De diepgang, en de reden dat ik het een vervolgstapspel en geen instapspel vind, zijn de verschillende kaarten die je kunt spelen gedurende het spel.

Deze kaarten maken van iedere clan, het is een spel met een Viking thema, een clan met unieke eigenschappen en je moet dus goed in de gaten hebben wat elke kaart kan in combinatie met andere kaarten. Het is namelijk een drafting spel, je kiest een kaart en geeft de rest door, en bij dit soort spellen moet je dus goed weten wat je aan een bepaalde kaart hebt.

Bij Sushi Go staat op de kaart wat je nodig hebt, hoe meer kaarten hoe meer punten bijvoorbeeld. Bij Blood Rage is het bij elke kaart niet meteen duidelijk hoe krachtig hij is. Soms is het voor kaart pas duidelijk hoe je hem goed kunt gebruiken als je ook andere kaarten hebt, of hebt gezien. Dit maakt het net iets lastiger, maar in sommige opzichten ook leuker.

 

9: Seasons

Kaarten met speciale eigenschappen heb je ook in Seasons. Hier heb je ook een voordeel als je weet wat voor type kaarten er in de stapel kaarten zit. Al is het lang niet altijd nodig in dit spel, omdat je bij lange na niet alle kaarten langs zult zien komen.

Je moet hier een beetje geluk bij hebben, maar als je dat dan hebt kun je een leuk kaartmotortje bouwen.

Er zit ook een beetje geluk bij het dobbelen van dobbelstenen, maar je hebt elke ronde een keer de eerste keus bij het kiezen van een dobbelsteenbonus, dus van het geluk of ongeluk hebben alle spelers last van. Het valt op zich best mee hoe moeilijk de regels zijn, maar om je spreuken te kunnen uitspreken, je magische items te kunnen gebruiken, je wezens te kunnen aanroepen heb je de aardse elementen nodig.

De juiste soort en de juiste hoeveelheid op het juiste moment en dat vergt wat meer denkwerk dan de kaartspellen die ik bijvoorbeeld in mijn top tien instapspellen noemde.

 

8: Notre Dame

Voor de 7 Wonders en Sushi Go! liefhebbers zou je wellicht Notre Dame als vervolgstapspel kunnen gebruiken. Dit spel bevat namelijk ook drafting, maar met de kaarten die je kiest voer je acties uit op een bord. Het leuke is ook nog dat die acties steeds beter worden naarmate je ze vaker uitvoert. Het blijft een spel van Stefan Feld, dus het thema is niet heel erg aanwezig in het spel, naar mijn mening, maar het zit wel erg goed in elkaar. Oh, en pas op de ratten..

 

7: La Isla

Dit is ook een spel van Stefan Feld, zoals een paar andere spellen in deze lijst. Thematisch weer niet heel sterk, maar dat maakt Feld goed met de spelmechanismen in La Isla.

Je bent in dit spel ontdekkingsreizigers, of iets in die trant. Je bent op zoek naar zeldzame diersoorten in de jungle. Je spot ze, omcirkelt ze en vangt ze. Je probeert setjes te verzamelen, de meeste van een soort te hebben, maar je weet alleen niet precies wat de verschillende soorten waard zullen zijn aan het eind van het spel.

Deze marktprijs moet je tijdens het spel omhoog drijven als je veel punten voor een bepaalde soort wil scoren. Dit doe je met actiekaarten. Je kunt met elke kaart meerdere dingen doen, maar je kunt elke kaart maar voor een van die dingen gebruiken. Je wijst ze uiteindelijk toe aan een bepaalde actie. Je zult uiteindelijk wel alle acties moeten uitvoeren, dus je bent lekker aan het plannen waar je welke kaart voor wilt gebruiken om op die manier een zo efficiënt mogelijke beurt te hebben.

 

6: Concordia

Misschien zou je het niet denken, maar ik denk dat Concordia ook een heel goed vervolgstapspel is. Het is zeker geen eenvoudig spel om goed te spelen. Het heeft wellicht niet het meest originele of aansprekende thema dat je kunt hebben, handelen rond de Middellandse Zee, maar de regels van het spel zijn heel erg eenvoudig. Je hebt actiekaarten op hand en voert de actie uit die op de kaart staat die je speelt, meer niet. Kijk, je moet nog steeds weten wanneer je welke kaart het beste kunt spelen, maar dat is een kwestie van vaker spelen. Dat zou geen probleem moeten zijn wat mij betreft, Concordia is een van mijn favoriete spelen.

 

5: San Juan

San Juan heeft eenzelfde probleem als veel andere spellen in de lijst. Een probleem waardoor ik het geen instapspel vind, maar een vervolgstap spel. Een spel is een goed instapspel als je gedurende het eerste spel al het gevoel dat je lekker meedoet. Dit gaat duidelijk over een gevoel, want met spellen werkt het toch vaak zo, hoe vaker je iets speelt, hoe beter je wordt.

Maar als je mensen uitnodigt om spellen te komen spelen die niet vaak spelen wil je niet dat ze het gevoel hebben dat ze door jou totaal worden ingemaakt. Je kunt nog steeds van ze winnen, maar je hoeft ze niet van de ene kant van de kamer naar de nadere kant te slaan.

In veel spellen zal de speler die het vaker heeft gespeeld toch een grotere kans maken om te winnen. Behalve als er wat meer geluk bij komt kijken, dan heeft de onervaren speler zomaar weer wat meer kans om te winnen.

San Juan vind ik een vervolgstapspel. Je moet namelijk weten wat voor kaarten er in het spel zitten en wat je nodig hebt, wat je moet doen, om deze kaarten goed uit de verf te laten komen.

Elke ronde worden alleen de acties uitgevoerd die de spelers kiezen. Iedere spelers kiest een actie, iedereen voert deze uit, alleen de speler die de actie heeft gekozen heeft een bonus. Timing is erg belangrijk in dit spel en ook moet je goed in de gaten houden wat andere spelers aan het doen zijn.

Je bent hier dus wat meer aan het doen dat een kaart spelen en uitvoeren wat er op staat.

 

4: Brugge

Weer een Feld spel. Ik vind dit een top vervolgstapspel, omdat de algemene regels eigenlijk vrij eenvoudig zijn, maar je moet hierin ook een motortje opbouwen van kaartacties en kaarteigenschappen die goed samenwerken.

Je kunt in Brugge met elke kaart meerdere dingen doen, maar je mag er maar 1 ding mee doen. Dat wordt keuzes maken dus. En doordat je door de eigenschappen van de karakters op de kaarten ook nog eens, zoals ik al vertelde, een motortje op kunt bouwen, geeft dit je best veel keuzes gedurende je beurt.

Dit betekent dat je een keten van acties kunt creëren die, als je die telkens kunt inzetten, veel punten in het laatje brengen. Beide elementen uit Brugge zorgen dat het wat meer denkwerk vereist dan het, voor mij, ideale instapspel. Diezelfde elementen maken het voor mij ook weer een van mijn favoriete spellen van meneer Feld.

 

3: Lords of Waterdeep

Lords of Waterdeep is ook een worker placement spel en een hele leuke. Je bent in dit spel eigenlijk een avonturier die de juiste mensen bij elkaar moet verzamelen om mee te nemen op bepaalde missies.

In je beurt plaats je een van je pionnen op een actieveld en daar rekruteer je verschillende mede-avonturiers. Deze worden gerepresenteerd door blokjes in verschillende kleuren en de opdrachtkaarten vertellen wat je missies zijn en welke blokjes en wellicht hoeveel geld je er voor nodig hebt.

Voltooi je een opdracht, dan krijg je hiervoor meer blokjes, punten en misschien wat geld voor terug. Gedurende het spel blijf je opdrachten en blokjes verzamelen. Je blijft avonturen beleven, maar je kunt ook gebouwen in de stad bouwen die iedereen kan gebruiken, maar als ze dat doen krijg jij ook iets.

Lords of Waterdeep is een heel recht toe recht aan spel met vrij weinig regels. Alles spreekt eigenlijk voor zichzelf. Als je wilt kun je de Scoundrels of Skullport uitbreiding er ook bij doen. Deze maakt het spel net wat moeilijker. Er worden hiermee een paar nieuwe mechanismen aan het basisspel toegevoegd, zoals Corruptie, maar nog steeds blijft het erg toegankelijk.

 

2: Skye

Carcassonne stond niet in mijn top 10 instapspellen, maar je kunt niet ontkennen dat dit spel voor heel veel mensen een van de eerste kennismakingen met moderne bordspellen is geweest, of nog steeds een van de weinige spellen is die ze spelen. Het spel wordt goed verkocht, goed gewaardeerd en er zijn ontelbare uitbreidingen voor. Ikzelf vind het ook een prima spel, maar het komt gewoon nooit meer op tafel.

Mocht je denken, ik wil iets anders, een spel dat net iets ingewikkelder is of, hoe ik het hierboven noemde, net iets meer bewegende elementen bevat, dan kan Isle of Skye (of gewoon Skye) een goede keuze zijn.

Het is ook een tegellegspel, maar je moet de tegels bemachtigen door ze te kopen van andere spelers of te zorgen dat niemand jouw tegels koopt of kan kopen. Elke ronde trek je namelijk wat nieuwe tegels en die geef je in het geheim een prijs met het geld dat je in kas hebt. Iedereen onthult wat de prijs is voor zijn tegels en dan kan er gekocht worden van andere spelers. Erg leuk om zo aan je tegels te moeten komen.

Je legt je tegels aan je persoonlijk eiland en wat dan ook leuk is, is dat elke scoringsronde op een andere manier gescoord wordt. Dan weer zijn schepen belangrijk, dan weer waterlichamen, dan weer vee. Deze scoringstegels zijn elk spel anders, dus je kunt lekker variëren.

 

1: Council of Four

Misschien is het niet het eerste spel waar je aan denkt als vervolgstap voor Ticket to Ride liefhebbers, thematisch staat het namelijk vrij ver weg van het spel, maar ik denk dat Council of Four een kanshebber kan zijn.

Ondanks dat dit spel geen treinen bevat, ben je wel kaartjes van bepaalde kleuren aan het verzamelen, ben je wel routes aan het aanleggen en ben je als het ware ook tickets aan het vervullen. De gekleurde kaartjes heb je nodig om raadsleden te beïnvloeden in de regio waar je handelshuizen wil bouwen. Hoe meer raadsleden je kunt beïnvloeden, hoe goedkoper het wordt om bouwcontracten aan te schaffen. Je kunt daarna een handelshuis in een stad bouwen waar je een contract voor hebt. Het grappige is, en hier komt het route bouwen om de hoek kijken, dat elke stad een bonus heeft en als je een handelshuis plaats krijg je de bonus van elke stad langs de keten van steden met jouw handelshuizen die grenst aan het zojuist gebouwde handelshuis.

Waar blijven die tickets dan? Nou, de tickets waar ik het over heb zijn de punten die je krijgt als je een handelshuis in alle rode, gele, grijze of groene steden gebouwd hebt. Of als je een handelshuis in alle berg-, kust- of bosgebieden hebt gebouwd.

Het heeft niet wat meer op handen dan standaard Ticket to Ride. Je kunt elkaar wat minder inde weg zitten, dus is dat net het element uit TTR dat je het leukste vindt, dan zou ik deze wellicht minder aanraden.

Hij staat in de hogere regionen van mijn top 100, dus wat mij betreft is het een topper.

 

 

Wat zijn jouw favoriete vervolgstapspellen?? 

Laat hieronder je commentaar achter!

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

3 thoughts on “Top 10 Vervolgstapspellen”

  1. tip: gebruik een dictionary checker. gespeelt is geen Nederlands.
    Top 3 van vervolgspellen zijn Race for the Galaxy, Funkenschlag, en Viticulture.

    Race omdat het onnavolgbaar is zelfs voor gamers; non-gamers geven het na de eerste minuut uitleg al op. Heb uiteindeiljk maar de app gedownload om te oefenen.

    Funkenschlag omdat er veel mechanismen inzitten (bieden, grondstoffen, geld, centrales en logistiek), en iets complexer is dan Puerto Rico; non gamers kunnen F wel proberen te spelen maar denk niet dat ze het een uur volhouden.

    Viticulture essential edition (VEE) vereist planning, en er zit van alles in werkertjes inplannen, de haan zetten, actiekaarten spelen, oogsten, kelders uitbouwen, wijn verbouwen, geld managen – een niet gamer is kansloos. En VEE is alleen in Engeland verkrijgbaar, en de 2 andere wijngames (Vinhos, Grand Cru, vast nog wel andere) zijn nog complexer.

    Eufraat&Tigris is ook een gamers game: het vereist geduld bij uitleg , die conflicten, monumenten, leiders, schatten en regels daaromtrent zijn gewoon teveel. Het was vroeger wel leuk maar nu eigenlijk te ouderwets. Ik noem hem mocht Race niet meetellen wegens vervolgstap-bordspel.

    Isle of Skye is veel te chaotisch met 4 man, maar het is het proberen waard als instapspel, er zijn maar 2 mechanismen: bieden en scoren per seizoen.

    Concordia is denk ik wel echt zo’n gamers game, Staat al heel lang op mijn verlanglijstje.

  2. Ik moet zeggen, Glen More heb ik gespeeld met mn ouders en dit ging best goed. Mn moeder snapte het best goed en werd tweede, mn vader is een geval apart dus reken ik maar niet mee 😉 Alles is open en je kan dus beetje helpen.
    Heb Notre Dame gisteren met mn moeder gespeeld, ging ook lekker. Skye heb ik geprobeerd met 4 maar de tegels zijn te klein om goed overzicht te houden wat iedereen aanbiedt, zoals Kos ook al zegt, het is wat chaotisch.
    Brugge liep ook best lekker met de casual gamer.

    Vervolg spellen zijn goed als ze open zijn, dus het liefst geen dichte kaarten bijv. of biedings mechanismen. Dan kan je te weinig sturen of helpen. Dat is mijn mening iig 🙂 Hoewel je Brugge en Notre Dame eigenlijk met gesloten kaart speelt, dus ik spreek mezelf tegen maar die spellen hebben een relaxte flow.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.