Top 100 Favoriete Spellen – de 2017 editie: 10-1

Hoera, hoera, hoera!! We zijn aangekomen bij de top 10 van de As a Board Gamer top 100. We hebben hiervoor negentig spellen besproken en nu zijn we hier. Poepoe, er is al zoveel moois voorbij gekomen. Dit moeten wel tien waanzinnig leuke spellen zijn…

 

 

10 Pandemic Legacy (-1)

Dit is een heel mooi spel om mee te beginnen, zeker omdat dit jaar seizoen twee is uitgekomen. We hebben het hier over Pandemic Legacy. In dit spel, dat gebaseerd is op Pandemie, bestrijd je ziektes en probeer je geneesmiddelen te vinden voor die ziektes. Er is een verschil, en dat is ook net wat het veel en veel leuker maakt dan standaard Pandemie, en dat verschil is dat je spel na spel doosjes openmaakt met nieuwe spelonderdelen, nieuwe regels in het regelboekje plakt en het verhaal met elk potje dat je speelt langzaam uitbreidt. Het spel wordt, om het hele seizoen te doorlopen, minimaal twaalf keer en maximaal vierentwintig keer gespeeld, bij voorkeur met dezelfde groep en dat maakt het wellicht geen spel voor iedereen. Maar ik vertel je, de ervaring is fantastisch, hoeveel potjes je ook uit het spel haalt.

 

9 Mombasa (+67)

Deze zware jongen is zevenenzestig plaatsen gestegen. Zevenenzestig! Dat is nogal wat. De reden hiervoor is simpel. Bij het vormen van de top 100 vorig jaar had ik Mombasa pas een keer gespeeld. Ik wist dat ik het spel erg leuk vond, maar normaal gesproken zal ik een spel dat ik maar een keer gespeeld heb niet meteen in mijn top 100 plaatsen. Dit was een uitzondering. Ik plaatste hem in de onderste regionen van de lijst. Nu, een jaar later, heb ik hem veel vaker gespeeld, staat het spel fier in mijn spellenkast en kan ik je vertellen dat ik dit het beste spel vind van een van mijn favoriete ontwerpers van dit moment, Alexander Pfister. Met een combinatie van een zeer leuk actieselectiemechanisme met kaarten, het bouwen van een goed werkende verzameling van die actiekaarten, het controleren van gebieden op een kaart van Afrika en aandelen manipulatie gooit Alexander zeer hoge ogen.

 

8 Scythe (+14)

Scythe is het enige spel in de top tien dat niet het voorrecht heeft om zich onderdeel van mijn persoonlijke spellencollectie te noemen. Hopelijk komt dit er nog van, maar twee andere leden van mijn spellengroep hebben hem wel in de kast staan, dus als ik wil kan ik het spel echt wel spelen. Het spel is eigenlijk niet eens zo heel bijzonder. Heel veel elementen uit Scythe kennen we ook van andere spellen. Je moet goederen produceren, gebieden controleren, gebouwen bouwen, technologieën ontwikkelen, een beetje vechten met je buren op zijn tijd, je kent het wel. Die elementen zijn dan wel weer erg goed en gestroomlijnd uitgevoerd.

Het zijn juist de details die het spel niet alleen goed, maar fantastisch leuk maken. De illustraties, de kleine verhaalelementen, de subtiele verschillen in de verschillende facties, allemaal top, en dan speelt het spel ook nog eens als een trein. Daarom mag het zich mijn nummer acht noemen.

 

7 Dominion (+6)

De vader van alle deckbuilders en nog steeds mijn favoriet, tenminste van de deckbuilders die ik heb gespeeld. Dominion moet het niet van zijn uiterlijk hebben, het ziet er namelijk niet zo bijzonder uit. Het spel is vrij recht toe recht aan, van je stoel vallen van verbazing over de spelmechanismen zul je niet doen, tenminste tegenwoordig niet meer. Toen het spel uitkwam, was het wel degelijk speciaal. Maar het spel zit zo strak in elkaar, het speelt zo snel, dat ik nog geen deckbuilder tegen ben gekomen die ik met meer plezier op tafel leg dan Dominion. En Dominion hoeft voor mij echt niet met allerlei uitbreidingen gespeeld te worden om het voor mij leuk te maken. Het basisspel alleen al biedt genoeg variatie en plezier.

 

6 Brugge (-)

Brugge, uitgeven in Nederland door White Goblin Games, is mijn favoriete spel van Stefan Feld. Je hebt kunnen lezen dat ik over het algemeen fan ben van zijn spellen, met de deze top 100 lijst als bewijs. Hierin kun je meerdere van zijn spellen terugvinden. Al moet ik zeggen dat ik al een paar jaar wacht op weer een echt leuk bordspel van hem. Van de laatste spellen die van zijn hand zijn uitgekomen werd ik alleen gelukkig van Castles of Burgundy het kaartspel. Aquasphere, Delphi, Merlin zijn allemaal OK, maar niet meer dan dat.

Brugge vind ik erg leuk, omdat het gebruik maakt van kaarten die je op verschillende manieren kunt inzetten. Het spel is wat minder zwaar dan bijvoorbeeld Trajan of Bora Bora, omdat het wat meer geluk bevat door het trekken van de kaarten. Buiten dat het lekker vlot speelt, heeft het ook nog eens illustraties van mijn favoriete illustrator Michael Menzel.

 

5 Tzolk’in: De Kalender van de Maya’s (-2)

Tzolk’in is een fantastisch euro spel dat gebruik maakt van bewegende actieplekken. Je zet je werkertjes namelijk op raderen die door ronde na ronde steeds verder te draaien deze werkers naar andere, meestal betere, actieplekken bewegen. Je mag elke ronde kiezen; plaats je werkers op de raderen of haal een of meer werkertjes eraf om de bijbehorende actie uit te voeren, niet allebei. Dit maakt dat timing in dit spel van levensbelang is, nog meer dan in andere worker placement spellen.

Buiten dat het een tof spel is ziet Tzolk’in er ook nog eens lekker vrolijk uit met zijn kleurrijke componenten en blauwe schedels die je gebruik om offers te brengen aan de goden.

 

4 Terraforming Mars (+1)

Terraforming Mars bevat tientallen toffe kaarten die allemaal een andere eigenschap hebben. De ene kaart geeft je gelijk iets, de andere kaart geeft je een nieuwe actie die je kunt uitvoeren in je beurt, maar alle kaarten zijn op de een of andere manier wel te gebruiken in een spel. Helaas is dat niet mogelijk. Het aanschaffen van kaarten en ze later ook inzetten kost geld en het geld groeit niet op je rug.

Je zet kaarten uiteindelijk in om Mars een beetje bewoonbaar te maken. Een oceaantje hier, een paar plantjes daar. Een paar huisdieren, of een grote metropool, wat houd je tegen? Je tegenstanders. Die vechten om dezelfde toplocaties op de planeet. Zij willen, net als jij, marktleider worden in de terraforming industrie op de rode planeet.

 

3 Concordia (-1)

Een plaatsje gedaald ten opzichte van de lijst vorig jaar, maar eigenlijk is mijn top vier vrij gelijkwaardig als het gaat om hoeveel plezier ik beleef aan de spellen. Mijn nummer vier is Concordia van Mac Gerdts, de koning van de rondel, en in dit spel maakt hij ook gebruik van zijn favoriete mechanisme. Dit doet hij met behulp van kaarten. Je speelt kaarten uit en doet wat erop staat. Op een bepaald moment kun je de Tribune kaart spelen en dan krijg je al je kaarten weer terug op hand. Het leuke is ook dat je de stapel kaarten uit kunt breiden met andere of betere kaarten. Plus, de kaarten die je koopt zijn gelijk je de eindespelcondities waarvoor je strijdt aan het einde van het spel.

Elke kaart behoort namelijk tot een bepaalde godheid en die godheid geeft je een x-aantal punten per kaart die je van die god hebt, afhankelijk van hoe goed je aan zijn of haar voorwaarden voldoet. Mars, bijvoorbeeld, wil graag veel kolonisten op het bord, maar andere goden willen juist graag dat je je vestigt in verschillende provincies, of in zoveel mogelijk steden. De acties die je doet zijn vrij eenvoudig en de regels daardoor ook.

Dit maakt het spel zo boeiend, het heeft eenvoudige regels, maar doordat er erg weinig geluk bij komt kijken wordt het echt op het scherpst van de snede gespeeld.

Ik heb zelf twee uitbreidingen voor het spel. De Salsa uitbreiding, die geinig is voor erbij, maar niet per se een must-have, en een extra tweezijdig bord van Gallia en Corsica. Deze uitbreidingen zijn leuk, maar eigenlijk niet nodig, het spel is al fantastisch op zichzelf en daarom mijn nummer drie.

 

2 Orléans (+2)

Voor Orléans heb ik ook twee uitbreidingen in mijn bezit. Die heten Voorspoed & Belegering en Handel & Intrige, waar ik het Handelsbord uit de tweede uitbreiding het leukste uit vind. Ook hier geldt eigenlijk weer dat de uitbreidingen leuk zijn voor de fans, zoals ik, maar dat die ze niet de reden zijn dat Orléans zo hoog in de lijst staat. Dat is omdat het basisspel eenvoudige regels heeft, maar toch heel veel diepgang biedt.

Orléans is een bagbuilder. Je hebt deckbuilders, waar je jouw persoonlijke trekstapel steeds beter probeert te maken door betere kaarten te kopen. En je hebt dus bagbuilders, waar je een zakje hebt, met in dit geval verschillende actiefiches, en je probeert de inhoud van jouw zakje steeds beter aan te laten sluiten op de tactiek die je nastreeft. Dit is als eerste leuk om te doen. Ten tweede kun je in het spel meerdere wegen bewandelen om succesvol te zijn in het spel. Ook hier weer zit zijn succes en mijn spelplezier voornamelijk in het feit dat de regels eigenlijk best eenvoudig zijn, maar dat er toch erg veel diepgang in het spel zit.

 

1 Race for the Galaxy (-)

De nummer 1. Mijn nummer 1, net als vorig jaar, is Race for the Galaxy! Dit is het spel waar ik het eerder over had, een paar weken geleden, toen ik het had over een spel dat zijn basismechanisme, het selecteren van acties, heeft laten inspireren door Puerto Rico. Net als San Juan is het eigenlijk een kaartspelversie van Puerto Rico, alleen heeft Race for the Galaxy, ontworpen door Tom Lehmann, het thema niet overgenomen en is spel door de vele verschillende kaarten toch wat complexer dan San Juan.

In Race probeer je planeten te bezetten en technologieën te ontwikkelen. De kaarten die je op hand hebt kun je uitspelen, maar je hebt ze ook nodig om de kaarten die je wilt uitspelen te betalen. Dit zorgt dus voor lastige keuzes in het spel.

Een veelgehoord puntje van kritiek gaat over de onduidelijke icoontjes in het spel, maar ik heb me daar eigenlijk nooit in kunnen vinden. Ik denk dat de icoontje best duidelijk zijn.

Race is mijn meest gespeelde spel en mijn vriendin en ik hebben in vele potje samen uitgevochten wie the Galaxy nu echt beheerste. Ik speel het spel nog steeds bijna wekelijks, al dan niet in app vorm. De app is echt waanzinnig goed, net als het originele kaartspel. Mijn nummer 1 voor het tweede jaar op rij: Race for the Galaxy.

 

Dit was het alweer. De afgelopen weken hebben we afgeteld van mijn nummer honderd, Droomhuis, tot de nummer 1, Race for the Galaxy. Hopelijk heb je een aantal leuke spellen voorbij zien komen en heeft de top 100 als inspiratie kunnen dienen voor een van je laatste aankopen.

Dan rest mij nog om jullie allemaal een hele fijne kerst toe te wensen en natuurlijk een prettig uiteinde. Dat het weer een top bordspeljaar mag worden.

Tot volgend jaar!

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

6 thoughts on “Top 100 Favoriete Spellen – de 2017 editie: 10-1”

  1. Met je top 10 kan ik me wel verzoenen, ik heb dan ook geen andere keuze.
    Mooi gedaan zo.
    Orléans, Mombasa, Tzolk’in, Concordia, Brugge (liefst met uitbr.) … zijn mijn favorieten hieruit.
    Diegene die voor mij er niet thuis horen, zijn Dominion, Scythe & Terraforming Mars.

  2. Ben blij dat er eindelijk een app is voor race. Anders zou ik t veel te weinig spelen. Leuke top10, brugge concordia en tzolkin heb ik allemaal gespeeld. Brugge vind ik daarvan t leukste denk ik.

  3. Ik overweeg al een tijd Orleans. Ik wil eigenlijk alleen het basisspel kooen bied dit spel voldoende variatie voor met name 2 spelers? Een andere optie is Mombosa keuzes, keuzes. Erg leuk om te lezen en een mooi lijstje! Jouw top10 is eerder een verlanglijstje voor mij want ik heb alleen Legacy gespeeld. 😎

    1. Orleans biedt zeker genoeg voor twee spelers. Zelf heb ik het spel het meest met dat aantal gespeeld (mijn vriendin is namelijk ook fan).

      Mombasa is wel beter met meer spelers. Het functioneert met twee, maar is veel spannender als je met drie of vier speelt.

      1. Dankje! Bij ons spelen we namelijk bijna elke avond met zijn 2en en 1 keer per maand ofzo met meer. Als een spel met 2 dan goed speelt is het de aanschaf zo waard. Bovendien is het spel dan zo uitgelegd. Bied Orleans voldoende herspeelbaarheid of heb je toch uitbreidingen nodig? Verder ga ik Terraforming Mars ook wat beter bekijken :). Bedankt voor je antwoord!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.