Dr. Eureka Review

 

Dr. Eureka, een kleurrijk familiespel met ballen. Eens kijken wat ik er van vind? Dr. Eureka, a colorful and ballsy familygame. Let’s see what I think about it? 

 

 

 

Ik kan hier een heel lang stuk gaan schrijven over hoe Dr. Eureka wordt gespeeld, maar dat zou belachelijk zijn, want deze zin in al bijna langer dan de regels van het spel. De regels hadden op een bierviltje gepast.

Kort en bondig dus. Alle spelers starten met ieder drie reageerbuizen met in elke reageerbuis (of cilinderglas, hoe je ook wilt noemen) twee gekleurde knikkers. Je draait een kaart om en die vertelt in welke reageerbuis een knikker moet zitten en in welke volgorde van boven naar onder. Wie dit als eerste voor elkaar krijgt, zonder de knikkers met je handen te raken, roept ‘Eureka!’ en krijgt een punt. Een nieuwe kaart wordt omgedraaid en de spelers gaan weer verder waar ze gebleven waren. De eerste speler met vijf punten wint het spel.

Simpeler kan niet. Of kan wel, maar dan hou je bijna geen spel over of een set regels die te wensen over laat.

Waar je vroeger op de middelbare school wellicht met nerveuze, trillerige, zweethandjes de inhoud van de ene reageerbuis over schonk in de andere, kun je nu met wat meer vertrouwen de ene buis, gedeeltelijk, legen in de andere. Er is immers geen enkel risico aan verbonden. Geen giftige dampen, geen onverwachtse kleurverandering van de vloeistof, alleen maar panisch balletjes van de ene naar de andere reageerbuis laten rollen, als een volwaardig gekke geleerde. Je probeert dat zo snel mogelijk te doen, maar niet te snel want dan vliegen de gekleurde ballen over de tafel.

Het lijkt op het eerste gezicht een kinderspel met de mooie, kleurrijke componenten, waar dus niks op aan te merken is, uitstekend kwaliteit, maar het is voor, zogenaamde, volwassenen net zo leuk. Waar de ene speler wellicht wat beter is in het overgieten, het behendigheidselement, is de andere misschien wat sneller in het zien van de snelste weg naar de eindoplossing, dit is een kwestie van logisch inzicht. Dit maakt dat dit spel perfect in balans is en voor iedereen leuk, of je nu met alleen volwassenen speelt, alleen kinderen, of een gezellige combinatie van de twee.

Natuurlijk, je zult er soms misschien een scheikunde ninja tussen hebben zitten, die behendigheid en logisch inzicht tot in de perfectie beheerst en al ‘ Eureka!’ roept voordat jij goed en wel de kaart met de oplossing hebt bekeken, maar dat maakt het spel alleen maar panischer en grappiger. Je zult hem of haar dan toch op de een of andere manier te slim af moeten zijn, wat geheid leidt tot lollige momenten.

Ik heb de keuze al gemaakt, Dr. Eureka blijft in de collectie en verdwijnt als eerste in de tas als er weer een familieweekend geplant staat of als ik weer naar het zuiden afreis om mijn ouders te bezoeken. Mijn zoontje is nog niet oud genoeg, maar ik weet zeker dat dit spel in de smaak gaat vallen bij de familie, ook al zijn ze de kinderleeftijd al ruimschoots gepasseerd, en op het moment dat mijn zoontje niet meer de neiging heeft op alles in zijn mond te stoppen wat hij ziet kan ik vragen: ‘Zullen we dit leuke spelletje eens proberen?’

 

 

 


Review Summary

A great combination of dexterity and logical thinking. A fantastic family game with a short rule-set and nice components. Some people will be good at the dexterity part and others will excel in thinking of the fastest way to get to the solution. You may encounter chemistry ninjas who have the perfect combination of both, but you’ll just have to deal with that, think of something clever. This is why everybody, young and old, can enjoy Dr. Eureka. 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


2 thoughts on “Dr. Eureka Review”

  1. Afschuwelijk, tergend en maakt een tering herrie. Asociaal spel. Kinderen schreeuwen erbij, daar moet je tegen kunnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.