Dream Catchers Review

We hebben er allemaal wel eens last van, toch? Boze dromen. Nachtmerries. Ik kan een aantal nachtmerries uit mijn jeugd nog vrij aardig herinneren zelfs. Verschrikkelijk. Gelukkig zijn er altijd de Dream Catchers die ten koste van alles zorgen dat het tere kinderzieltje verstoken blijft van dit nachtelijke kwaad. 

Dream Catchers is een coöperatief spel ontworpen door Gabriel Leow en uitgegeven door Play Nation Studio uit het verre Singapore.

In Dream Catchers probeer je, zoals de titel eigenlijk al zegt, dromen te vangen, of eigenlijk beter gezegd, je probeert slapende kinderen door de nacht heen te loodsen zonder dat ze onder de nachtmerries bedolven worden of verslonden worden door de monsters onder hun bed.

Ja, dit klinkt vreselijk, maar als je het spel ziet valt die griezeligheid wel mee. Dream Catchers heeft een vrij hoog ‘My Little Pony’ gehalte als het om de illustraties gaat. Alles is lief en schattig. Zelfs de monsters zijn op hun eigen manier aandoenlijk. Alles is wel overgoten met een heerlijk Aziatisch sausje. Dat het spel zo schattig oogt komt volgens de ontwerper en uitgever doordat er zo veel vrouwen bij Play Nation Studio werken. Als het door hen niet goed genoeg wordt bevonden, dan wordt het niet uitgegeven.

 

De illustraties en de kwaliteit van de spelonderdelen, denk aan de mooie roze glitterdobbelsteen, de houten monsterpionnetjes en de houten, mooi vormgegeven, pionnetjes om de voortgang op de verschillende sporen mee bij te houden, vallen erg op.

Het spel zelf zit geinig in elkaar, maar houdt zich in de basis aan de ‘klassieke’ coöp-structuur. De spelers hebben ieder een speciale eigenschap, doen in hun beurt allemaal iets goeds, het spel doet daarna iets slechts, de tijd gaat verder en dat beurt na beurt, totdat de spelers het spel winnen of het spel de spelers verslaat.

Weinig nieuws aan de horizon dus.

Maar Dream Catchers heeft daarbij toch nog wat grappig ideeën. Ten eerste vecht je in het spel tegen drie spelelementen, of, anders gezegd, drie timers die langzaam aflopen (of oplopen).

Het eerste spelelement is de tijd. De nacht verstrijkt en je moet zorgen dat je het kindje dat slaapt een x-aantal goede dromen bezorgt, voordat de nacht voorbij is. De nachtmerries proberen die goede dromen dan weer te vangen, als het ware, en dat is het tweede element dat je in de gaten moet houden. Elke keer als een nachtmerrie een goede droom vangt gaat de nachtmerriepion vooruit op het nachtmerriespoor. Bereikt de pion het einde van dat spoor, dan heeft het spel gewonnen. Het derde element is het monster onder het bed. Vaak zullen dat monsters, in meervoud, zijn. Net als de nachtmerriekaarten jagen deze ook op goede dromen en op het moment dat er drie monster onder het kinderbed liggen, dan verliezen de spelers het spel.

Je probeert dus drie balletje in de lucht te houden.

Kijk, de tijd zal zeker verstrijken, maar je zult zeker moeten zorgen dat de monsters en de nachtmerries geen vrij spel krijgen.

 

Het spelbord bestaat als het ware uit een negental kaarten. Dit kunnen nachtmerriekaarten zijn en kaarten die leuke dromen uitbeelden. Deze kaarten hebben allen een of meerdere symbolen, zoals een hartje, een zwaard of een schild. Bij de goede dromen laten deze symbolen zien welke kaarten je uit je hand moet inleveren om deze droom de bemachtigen, en daarmee de droompion een stapje vooruit te zetten op het droomspoor. Bij de nachtmerries laten deze symbolen ook zien op welke dromen deze nachtmerries jagen.

Een nachtmerrie met een zwaardje bijvoorbeeld zoekt in de nachtmerriefase naar andere boze dromen die aan hem grenzen met hetzelfde symbool. Vindt die deze niet, dan beweegt hij naar een volgende plek, aangegeven op de kaart, en zoekt opnieuw. Elke boze droom die hij dan vindt met dit symbool wordt afgelegd, samen met de nachtmerrie met het zwaardje, en de nachtmerriepion gaat net zoveel stapjes vooruit als het aantal boze dromen die hij heeft gevonden.

De spelers kunnen in hun beurt een aantal dingen doen met de kaarten die ze krijgen aan het eind van hun beurt. Op elke kaart staat een symbool en je kan kaarten met het door de dromen en nachtmerries gevraagde symbool inleveren om hen te vangen. Je kunt ook proberen om het monster te verslaan, ook door kaarten in te leveren en een dobbelsteen te rollen. Rol je het gevraagde getal, elk monster heeft een eigen sterkte, dan is het monster verslagen.

In je beurt kun je ook, als een van de twee acties die je mag doen, kiezen om een kaart met een medespeler te ruilen. Het blijft wel een coöperatief spel, natuurlijk.

 

Het vangen van dromen en nachtmerries is juist het lastige element uit Dream Catchers. Je hebt dromen nodig om het spel te winnen. Nachtmerries wil je juist kwijt, maar je wil niet elke nachtmerrie of droom klakkeloos uit het spel halen. Nachtmerries zijn namelijk op zoek naar specifieke dromen en zolang die er niet liggen, of niet in de buurt, kunnen ze eigenlijk geen kwaad. Zodra jij een droom of nachtmerrie vangt komt er een plek vrij waar dus weer een nachtmerrie kan komen te liggen, die potentieel veel gevaar kan opleveren. Als je een droom vangt die precies in het midden ligt en op die plek komt een nachtmerrie te liggen heeft hij een grotere kans op succes met het vangen van andere nachtmerries, dan wanneer hij aan de rand ligt. Aan de rand heeft een nachtmerriekaart namelijk minder buren. Maar goed, uiteindelijk moeten er wel nieuwe dromen het spel inkomen, dus je zult ook dromen en nachtmerries op potentieel gevaarlijk locaties proberen te vangen.

Zo ben je dus een beetje aan het spelen met de kaarten die op tafel liggen. Deze nachtmerrie kan wel blijven liggen voorlopig. Deze boze droom moet echt weg, want anders is de kans zeer groot dat hij de volgende ronde een hele kettingreactie teweegbrengt.

Dit is wel geinig, maar elk spel van Dream Catchers speelt verder eigenlijk vrijwel hetzelfde. Ondanks dat je kunt variëren met de moeilijkheidsgraad in de verschillende kamers, wat vooral betekent dat de monsters op andere momenten het spel binnen komen zeilen, heb ik niet echt het gevoel dat dit een hele andere spelervaring oplevert. Je komt elke keer voor dezelfde. moeilijke, vraagstukken te staan. Het spel is namelijk op het meest eenvoudige niveau al een uitdaging, mede omdat er altijd geluk bij komt kijken als je de monsters onder het bed probeert te verslaan. Een weggegooide beurt door een verkeerde dobbelsteenworp kan je namelijk flink in de problemen brengen.

Ik denk dat Dream Catchers in het middensegment van de coöperatieven spellen valt. Het zit prima in elkaar, is moeilijk, maar mist voor mij die variatie van spel tot spel om het interessant te houden. De variatie zit hem dus alleen in de moeilijkheidsgraad, en om eerlijk te zijn zijn de meest eenvoudige niveaus al moeilijk genoeg.

Ook heb ik zelf wat moeite met de toevoeging van de dobbelsteen. Heb je net alles zo opgezet, de juiste kaarten verzameld door ze te trekken van de stapel en te ruilen met je medespelers, dat je eindelijk dat monster kunt verslaan, gooi je te laag. Helaas pindakaas. Op zichzelf is dat niet erg, maar het vervelende vind ik dat je de uitslag van de worp niet kunt beïnvloeden. Aan de andere kant denk ik dat, als die dobbelsteen er niet was geweest, het spel ook wat minder spannend was geweest. Het heeft ook wel wat dat dobbelen. Het ene spel werkt de dobbelsteen voor je, de andere keer zit het tegen. Dit mes snijdt duidelijk aan twee kanten.

Wel heeft Dream Catchers, buiten dat het dus een aardige coöp is, een origineel thema, zeer mooie illustraties en een aantal in het oog springende spelcomponenten, dat spreekt wel erg voor het spel en zal ook zeker veel andere mensen aanspreken.

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Dream Catchers 4x gespeeld met twee en met drie spelers.

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

 

Voor de liefhebber is hier nog een geinig promofilmpje (in het kader van de Kickstarter campagne die de 18e januari 2018 start). 

4 thoughts on “Dream Catchers Review”

  1. Leuk geschreven artikel … bij ons in de spelersgroep is deze veel gespeeld. Op verschillende niveau’s.
    Merendeel is verloren, een aantal keren hebben we kunnen winnen. De dobbelsteen is daar meestal zeer bepalend in.
    Enkel moet ik zeggen dat nachtmerries geen goede dromen vangen zoals u schrijft. In de 1ste fase kunnen de spelers goede dromen vangen of nachtmerries vangen.
    In de 2de fase kan een nachtmerrie een nachtmerrie aansteken, wanneer dat gebeurt moet de nachtmerrie indicator verder gezet worden. Niet bij goede dromen.
    Een nachtmerrie steekt een andere nachtmerrie aan door een gelijk symbool verticaal en horizontaal.

    Zie mijn review omtrent Dreamcatchers
    https://spelletjesenzo2290.wordpress.com/2017/11/20/dream-catchers-play-nation-studio/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.