Dynasties Review

De tijd dat ik mij in de Koninklijke familie kon trouwen is wel een beetje voorbij. Ik heb het natuurlijk wel geprobeerd, maar ik moest het helaas (en zeer onterecht trouwens, een jurkje staat mij vele malen beter) afleggen tegen Max. Nu, als het niet in het echt kan, dan maar in een bordspel. Een recensie van Dynasties van Matthias Cramer en White Goblin Games.

English summary below.

Jaja, dit is er weer een. Een fijn euro spel voor de collectie. Het is ontworpen door de bedenker van Lancaster, winnaar van de Nederlandse Spellenprijs in 2012, wat een spel is dat ik zelf ook wel kan waarderen. Ik denk dat Dynasties net iets lichter is, maar het scheelt zo weinig dat dit voor een ander wellicht precies andersom geldt.

In Dynasties probeer je invloed te krijgen in verschillende Europese steden en gebieden. Gedurende het spel krijg je punten als je als vrijgezel op het bord staat. Aan het eind gaat het er om wie de meeste poppetjes in een land heeft staan en een beetje om op welke plek die staan. Het plaatsen van die poppetjes doe je, en dit is het mechanisme waar het allemaal draait in dit spel, door het uitspelen van kaarten. Op deze kaarten staan meerdere actiesymbolen en bij het uitspelen van een kaart kies je een actiesymbool die op de kaart staat en voer je de bijbehorende actie uit.

Wat kun je allemaal doen? Je kunt handelen in goederen. Lees: blokjes bemachtigen. Die blokjes heb je nodig om andere acties uit te voeren.

Je kunt de adel aan het werk zetten. Deze bekende historische figuren kunnen allemaal iets speciaals. De een is van de blokjes, de andere van extra actie- of waarderingskaarten en weer een ander heeft graag meer huwelijken op het bord.

Dan kun je ook nog, met het zwarte of witte symbool op de kaarten, een vorst of een vorstin plaatsen. Zo krijg je je poppetjes op het bord. In elke stad is er plaats voor een vorst en voor een vorstin. De ene keer is de vorst de machtigste, de andere keer de vorstin. Dit is van belang bij de puntentelling aan het eind van elke ronde en op het moment dat er in een stad geen vrij veld meer beschikbaar is en er dus een huwelijk plaatsvindt. Hierover later meer.

Elke stad heeft zo zijn eigen voordeel. Of je krijgt punten als je jouw poppetje daar plaatst, of blokjes of een speciaal bonus fiche. Dit fiche geeft je dan weer een bonusactie of een extra troef als de meerderheden worden bepaald aan het eind van het spel.

De laatste actie, buiten de optie om te passen, is het uitvoeren van een speciale ‘gouden’ actie. Hiervoor heb je zeldzame goudgele blokjes nodig, maar hiermee heb je dan misschien wel de optie om een van jouw poppetjes een invloedrijke positie te geven in een stad, om gebruik te maken van exclusieve ‘goudomrande’ edelen, of om extra te handelen.

Goed. Het huwelijk. Dit is toch wel een dingetje in dit spel. Op het moment dat dit plaatsvindt, mag de minst invloedrijke van het gelukkige stel, afhankelijk van of je in het grote of in het kleine vakje staat, drie dobbelstenen rollen en deze drie dobbelstenen in twee groepen verdelen. Op deze dobbelstenen staan bonussen afgebeeld. Dit kan een aantal punten zijn, dit kunnen blokjes zijn of wellicht extra invloed in een van de landen op het bord. De invloedrijkste speler mag dan niet rollen en de dobbelstenen niet verdelen, maar hij of zij heeft wel eerste keus. Een of twee dobbelstenen. Wat ga je pakken?

Dit is best wel een geinig mechanisme. De een verdeelt de buit en de andere mag als eerste kiezen. Hierdoor kom je in beide rollen voor lastige keuzes te staan.

Bij het handelen gebeurt er iets soortgelijks. Ook hier heb je bij elk handelsschip twee vakjes, een grote en een kleine. Op het moment dat de twee vakjes gevuld zijn met poppetjes mag diegene die op het kleine vakje staat de vijf blokjes verdelen in twee groepen en de speler die zijn mannetje in het grote vakje had staan mag als eerste kiezen. Nu heb je dus vijf dingen om te verdelen. Een en vier, of drie en twee blokjes? Maak je beide setjes even waardevol, of probeer je toch een beetje te bluffen?

Een simpel maar mooi mechanisme.

Als je geen actiekaarten meer hebt of je bent er gewoon klaar mee deze ronde, kun je passen. Ook hier is het van belang wanneer je dat doet.

Aan de hand van (je positie op) het passpoor wordt namelijk de startspeler bepaald, maar misschien nog wel belangrijker; hoe verder op het spoor, hoe eerder je een bonusactie mag kiezen. Dit kan een extra actiekaart zijn, punten, blokjes, een waarderingskaart, maar ook een huwelijk met Casanova of meer punten bij de waardering van een land aan het einde van het spel. Het is dus zeer de moeite waard om een goede positie op het passpoor te bemachtigen.

Zo wordt er tijdens het spel dus continu van je gevraagd om een positie in te nemen. Dan wel in een handelsrelatie, dan wel in een huwelijk en ook op het passpoor. Hoeveel invloed wil je hebben? En wat ben je bereid om daarvoor te betalen?

Je krijgt altijd wel wat. Meer invloed kost je meer, maar het kan je ook veel meer opleveren als je timing goed is.

Vrijgezellen mannetjes of vrouwtjes in invloedrijke posities leveren in de eerste twee rondes veel punten op. Helaas moet je aan het einde van ronde twee wel betalen om diezelfde bachelors op het bord te laten staan. Anders gaan ze toch echt het klooster in. Aan het eind van spel gaat het er niet meer om hoe invloedrijk iemand is, als je maar meer mensen in een land hebt dan de andere spelers. Je kunt dan dus ook prima punten pakken als je niet de broek aan hebt in het huwelijk.

En dan heb ik het nog niet eens over de waarderingskaarten gehad. Je begint er met twee, deze geven je punten als je in specifieke steden staat, maar gedurende het spel kun je er meer bemachtigen. Deze kaarten kunnen je onder bepaalde condities ook veel punten opleveren. Denk qua condities bijvoorbeeld aan het hebben van de meeste blauwe blokjes. Aan het eind van elke ronde kun je zoveel waarderingskaarten inwisselen als je wilt. Of bewaren als je denkt dat je er de volgende ronde meer punten mee kunt verdienen. Helaas mag je er maar twee meenemen naar een volgende ronde. Tussentijds waarderingskaarten blijven opsparen heeft dus niet zoveel zin.

Je kunt voor meerderheden gaan, of mensen in invloedrijke posities, maar je kunt je dus ook focussen op deze waarderingskaarten. Er zijn dus meerdere wegen die naar de overwinning kunnen leiden.

 

Je wilt natuurlijk alles weten over je nieuwe partner. Geen geheimen meer voor elkaar. Naja, niet helemaal.

De punten die je pakt aan het eind van ronde een en twee zijn open informatie, iedereen kan zien hoe je er voor staat. De punten die je krijgt voor de waarderingskaarten kunnen daarentegen wel een verrassing zijn voor je tegenstanders, zij kunnen immers niet precies weten welke kaarten je hebt verzameld. Ook bij de puntentelling aan het eind, die telling voor de meerderheid aan poppetjes per land, kun je verrassen. Je kunt namelijk bonusfiches verzamelen die je pas aan het eind van het spel om hoeft te draaien. Waar een speler dacht dat hij net een meerderheid had in Spanje, kom jij in een keer op de proppen met een mooi Spaans wapenschild. Je krijgt misschien niet de totale meerderheid, maar je krijgt beiden de punten voor de eerste plaats en de punten voor plaats twee vervallen. Tadaa!

Dynasties is een typische euro qua uiterlijk en spelmechanismen. Zoals je hierboven kon lezen zit heel wat in dit spel, maar het wordt eigenlijk nooit echt complex. Het valt daarom niet in het zwaardere euro segment.

De beurten gaan rap, er is altijd wel wat leuks te doen en aan interactie geen gebrek. Zelf vind ik kaarten die je op meerdere manieren kunt gebruiken altijd een leuk spelelement. Zo ook hier. Het betekent dat je elke beurt de afweging moet maken wat op dat moment de moeite waard is om te doen en welke kaarten je beter kunt bewaren voor later.

Een nadeel voor mijzelf is altijd als een spel pas vanaf drie spelers gespeeld kan worden, maar ik heb een prima variant op boardgamegeek gevonden voor twee spelers, dus dat is ook weer opgelost. Maar ik wel zeggen dat ik denk dat het spel met vier het beste speelt. Op dat moment is er de meeste concurrentie. Iedereen strijdt om zijn plekje in de landen, de schepen en het passpoor. Wel kun je, doordat er minder gebeurt tussen twee van je beurten door, wat beter plannen in een spel met minder spelers. Afhankelijk waar je voorkeur ligt denk je er over het ideale spelersaantal dus misschien net iets anders over.

Dynasties is wellicht een beetje onder de radar gedoken, maar ik vind dit onterecht. Na het spelen van dit spel kan ik niet anders concluderen dat het een fijn spelletje is, dat soms op het scherpst van de snede wordt gespeeld, en het verdient zeker om meer gespeeld te worden.

 

 

[Oordeel Sélène: 4 uit 5. Het is een terugkerende conclusie: ik hou van spellen met landkaarten. Geen idee waar dat vandaan komt, ik vond als kind de atlas ook al geweldig. Dynasties gaat over heersers en huizen in West-Europa. Met landkaart en met veel verschillende tactische keuzes. Kortom een spel dat mij goed ligt. Meerdere opties, meerdere wegen die naar de winst (in dit geval is Rome geen handige uitdrukking) leiden. Je kunt je kaarten op verschillende manieren inzetten, waardoor je continu afwegingen maakt. Mede afhankelijk van de keuzes van je tegenspelers. Het spel is relatief gemakkelijk uit te leggen en te spelen, maar keuzes en timing bepalen de uitkomst.]

 


Review Summary:

In Dynasties you are constantly asked to take in a position. Do you want to pick first, or do you want to choose what is there to be picked from? Do you pay more to be influential, or do you settle with being the lesser influential person in a marriage? 

It’s a typical euro when you look at the mechanisms and overall look. There’s a lot going on, with the multi-purpose cards for instance, but it never becomes complex. The turns go fast, play and execute one card, and you can always do something nice. Timing is key in this game. 

I rarely buy games that cannot be played with two, like this one, but I found a nice 2-player variant on the geek, so that problem is solved now. I do, however, think that this games is at its best with four players. You will have the most competition over the resources and available spots on the board then.  

Dynasties has flown under the radar a bit, but I think it deserves a little bit more attention. It’s a very nice euro game that deserved to be played by a lot of people. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.