Greedy Kingdoms Review

In Greedy Kingdoms, een spel voor twee spelers van Hayato Kisaragi en Bruno Faidutti, proberen de spelers als eerste twee paleizen te bouwen met behulp van verschillende karakters uit hun koninkrijk.

Greedy Kingdoms wordt dit jaar opnieuw uitgegeven. De GenCon 2018-gangers hebben er al kennis mee mogen maken en het zal, als het goed is, binnen een aantal weken ook in de spellenwinkels te krijgen zijn.

In 2009 kwam het spel al uit in Japan en was het in de rest van de wereld vrij lastig te verkrijgen. Bruno Faidutti had nog geen hand in de oudere editie, maar heeft nu wat kleine wijzigingen aangebracht in de regels en heeft wat kaarten toegevoegd. Mocht je benieuwd zijn of dit een beter spel is dan het origineel, dan zeg ik nu alvast “Ik zou het niet weten, ik heb de eerdere versie niet gespeeld”.

Het grootste verschil tussen de twee versies zit hem volgens mij in het feit dat je als aanvallende partij je kaarten niet hoeft te betalen als die door de verdediger worden geblokkeerd (hierover later meer). Het lijkt er dus op dat Bruno een vriendelijker spel wilde neerzetten.

Recentelijk heeft Bruno zelf het een en ander verteld over Greedy Kingdoms in dit artikel.

 

 

Goed, dan nu over naar het spel zelf. Hoe werkt het?

Zoals ik al in het begin zei probeer je als eerste twee paleizen te bouwen. De speler die dat voor elkaar krijgt wint Greedy Kingdoms.

Elke speler begint met hetzelfde stapeltje karakterkaarten. Een karakterkaart geeft je een bepaald soort goed en een bepaalde hoeveelheid van die goederen. Soms laat het karakter je goederen omzetten naar andere goederen, soms krijg je gewoon een aantal goederen in je voorraad.

Elk karakter behoort tot een bepaalde klasse met een daarbij passend icoontje rechtsboven op de kaart.

Er zijn vier soorten goederen. Je hebt voedsel, goud, land en eer. Uiteindelijk kost het bouwen van een ‘Royal Palace’, waar je het allemaal voor doet, 1x land en 4x eer.

Elke ronde is een speler de aanvaller en de ander de verdediger. Om en om. Ronde na ronde. Het eerste wat de aanvaller in een ronde mag doen is een upgrade aanschaffen, een paleis is ook een upgrade trouwens, of een karakter promoveren.

Er liggen, de paleizen niet meegerekend, altijd vier upgrades open op tafel. Deze kaarten kun je aanschaffen tegen betaling van goederen en geven je gelijk andere of meer goederen, of een actiekaart die je eenmaal kunt inzetten, of een eigenschap die voor jou gedurende de rest van het spel geldt.

Als je een karakter uit je hand wil promoveren, dan leg je twee goederen uit jouw voorraad terug in de algemene voorraad en trek je de bovenste kaart van de stapel geavanceerde helden. Deze nieuwe kaart is een betere versie van een van de basis karakterkaarten van dezelfde klasse die je op hand hebt. Je wisselt de ene om voor de andere en vanaf nu heb jij, en jij alleen, een betere versie van bijvoorbeeld de Kok of de Koning.

Na de ontwikkelingsfase wordt er gevochten. Beide spelers kiezen drie kaarten uit hand en als iedereen klaar is met kiezen spelen ze die kaarten uit. Als de verdedigende partij eenzelfde karakterklasse, basis of geavanceerd, heeft uitgespeeld als de aanvaller, dan wordt dat karakter door de verdediger geblokkeerd. De aanvaller kan alleen de karakters activeren die niet zijn geblokkeerd. De aanvaller betaalt de kosten, als dat op het karakter staat, en krijgt de goederen. Als je de bandiet die je hierboven ziet wil activeren moet je een eer betalen en dan krijg je er drie goud en een voedsel voor terug. Stelen is namelijk niet erg eervol, maar wel erg lucratief.

De verdediger krijgt niets. Hij of zij houdt zich alleen bezig met het blokkeren van de karakters van de aanvaller.

Na het gevecht heeft de aanvaller nog een keer de mogelijkheid om een upgrade of een beter karakter te kopen.

Iedereen neemt al zijn of haar karakterkaarten weer op hand en dan is het aan de andere speler. Die wordt aanvaller. Dit gaat zo heen en weer totdat een speler twee paleizen voor zich heeft liggen. Het spel is ten einde.

Greedy Kingdoms zit vernuftig in elkaar. Je bent continu bezig om in het hoofd van je tegenstander te kruipen. Als aanvaller en als verdediger. Als aanvaller wil je niet dat jouw karakters door de verdediger geblokkeerd worden. Zeker niet als een karakter die je wil spelen ook nog eens afhankelijk is van een ander karakter dat je gaat uitspelen.

Zij denkt dat ik denk dat zij denkt dat ik dat denk, dus ik denk precies andersom. En speel deze karakters uit.

De ene keer is het dom geluk, de andere keer een slimmigheid en een beetje bluf als iets lukt. De ene keer werkt het, de andere keer niet. Dat is het leven. Al is het nooit leuk als je een ronde helemaal niets kunt doen natuurlijk.

De geavanceerde karakters kunnen jou enorm helpen in het verkrijgen van twee paleizen. Ze zijn namelijk echt veel beter dan de basiskarakters. Het is alleen wel zo dat jouw tegenstander precies weet welke betere karakters je op hand hebt. Dit is open informatie. Deze betere karakters zijn wel gelijk een belangrijk doelwit voor de verdediger en je zult ze dus nog steeds slim en met mate moeten inzetten.

Daar lijkt het spel op te bouwen. Je hebt karakters die je snel de benodigde goederen geven voor een paleis, maar dat zijn ook gelijk weer makkelijke slachtoffers voor de verdediger. Bouw langzaam op, koop slim upgrades in en gebruik je krachtpatsers met mate. Zorg dat je niet te gretig bent.

De verschillende upgrades zijn ook erg aardig, maar waar het verkrijgen van de geavanceerde karakters een must lijkt te zijn, kun je het spel nog steeds winnen als je geen enkele upgrade koopt. Behalve dan de paleizen natuurlijk die heb natuurlijk wel nodig.

De upgrades zijn er meer om je als spelers wat meer opties te geven, of soms verrassender uit de hoek te komen. Je hebt bijvoorbeeld een upgrade die zorgt dat een geblokkeerd karakter toch gespeeld mag worden, of dat beide spelers nadat ze hun kaarten hebben opengedraaid opnieuw moeten spelen. Dan krijg je een soort van dubbel ‘Hij denkt dat ik denk’ moment in je hoofd. Je hebt bijvoorbeeld ook een kaart die zegt dat je, als al jouw karakters zijn geblokkeerd je toch drie eer krijgt. Daarmee kom je weer wat dichter bij het mooie paleis, dus je tegenstander wil nu niet meer dan twee van jouw drie karakters blokkeren.

Het leuke van dit blufelement in het spel is dat je continu met elkaar bezig bent. Wat kan je tegenstander, wat wil je tegenstander. Het nadeel is dat het ook een beetje willekeurig aan kan voelen soms. Je kan nooit echt helemaal zeker weten wat de ander wil en gaat doen, dus de uitkomst van het gevecht is misschien niet helemaal te voorspellen.

Dit is het belangrijkste element in het spel waar spelers op zullen afknappen of juist niet. Waarschijnlijk weet je bij het lezen van deze recensie al of Greedy Kingdoms iets voor jou is.

Voor mij is het wel een vermakelijk tussendoortje voor twee. Het speelt behoorlijk snel, binnen een kwartiertje of half uurtje ben je klaar. Goederen verzamelen, leuke upgrades kopen en elkaar een beetje afbluffen. Een zeer geinig spelletje.

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Greedy Kingdoms 4x gespeeld. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.