Imperial Settlers Review

Imperial Settlers is een spel van Ignacy Trzewiczek, vooral bekend van Robinson Crusoe: Adventures on the Cursed Island en 51st State. Imperial Settlers is een reïmplementatie van 51st State. Het is een spel voor 1 tot 4 spelers over 5 ronden en duurt, afhankelijk van het aantal spelers, ongeveer 45 tot 90 minuten. Het spel is een combinatie van card drafting en tableau/civ building.

Een recensie geschreven door Marc van Welbergen

Land in zicht! Er zijn nieuwe gebieden ontdekt met natuurlijke grondstoffen en nieuwe mogelijkheden. Vier volken (Romeinen, Barbaren, Egyptenaren of Japanners) zijn hier geland om het gebied te koloniseren en hier hun economie op te bouwen. In het begin kunnen de volken vreedzaam naast elkaar bestaan, maar de grondstoffen zijn schaars en al snel ontdekken ze dat het land te klein is voor iedereen en ontstaan er conflicten tussen de volken.

Ieder volk heeft een eigen spelbord met unieke eigenschappen en een eigen (faction) deck met kaarten. Daarnaast is er een algemeen (common) deck voor alle spelers. Iedere ronde begint met de look out fase. Hierbij trek je 1 kaart van je eigen deck, waarna de spelers 2 kaart draften uit de pool van algemene kaarten. Draften gebeurt ofwel door de kaarten open te leggen en daaruit om beurten een kaart te kiezen, ofwel door kaarten te trekken en door te geven.

Na het draften wordt er geproduceerd. Alle spelers beginnen met een eigen mix van werkers, hout, steen, goud, voedsel en wapens. Hiermee probeer je kaarten uit je hand aan je tableau toe te voegen door de kosten van die kaart (meestal een combinatie van hout en steen) te betalen. Goud is een soort joker die je voor alle soorten grondstoffen kunt gebruiken, ook kun je 2 werkers omzetten in 1 hout, steen, voedsel of een extra kaart. Mocht je niet voldoende grondstoffen hebben, dan kun je eventueel een kaart uit je hand vernietigen om zo de grondstoffen te krijgen die erop staan.

Er zijn 3 verschillende soorten kaarten: productiegebouwen, actiekaarten en bijzondere eigenschappen.

De productiekaarten zorgen ervoor dat je iedere ronde meer goederen produceert, zodat je meer kaarten aan je tableau kunt toevoegen. Daarnaast geven veel van deze gebouwen een eenmalige bonus. Op het moment van bouwen produceert deze kaart direct, waarmee je al in de lopende ronde nieuwe grondstoffen genereert.

De actiekaarten stellen de volken in staat om werkers en/of grondstoffen te converteren in andere grondstoffen, wapens en/of punten. Deze kaarten zijn een keer per ronde te gebruiken, tenzij de kaart iets anders vermeldt. Om bij te houden of en hoe vaak de kaart is gebruikt, plaats je de grondstoffen op deze kaart.

De kaarten met bijzondere eigenschappen hebben een eenmalig of permanent effect. Deze leveren bijvoorbeeld eenmalig grondstoffen of punten op, op het moment dat je deze kaart toevoegt aan je tableau of terugkerend wanneer je een bepaald gebouw bouwt.

Voor de unieke kaarten van jouw volk, die in de regel sterker zijn dan de algemene kaarten, geldt meestal dat je deze niet direct kunt bouwen, omdat deze naast grondstoffen ook een fundering nodig hebben. Om deze fundering te realiseren, moet er een algemene kaart uit je tableau  omgedraaid worden, waarmee je de eigenschappen van deze kaart dus eveneens verliest.

Wat je ook kunt doen met de unieke kaarten is een deal sluiten, waarbij je tegen betaling van 1 voedsel deze kaart ondersteboven onder je tableau schuift, waarmee je productie verbetert.

Dit klinkt allemaal nogal multiplayer solitaire, hoe zit het dan met de conflicten? Welnu, je produceert iedere ronde 1 of meer zwaarden. Deze kun je gebruiken om een kaart uit je hand te vernietigen (kost 1 zwaard), maar je kunt ook een kaart uit het tableau van een van je tegenstanders vernietigen (2 zwaarden). Hiermee kun je niet alleen grondstoffen, kaarten en/of punten realiseren (afhankelijk van wat er op de kaart staat), maar vooral de economie van de tegenstander saboteren. Een goed geplaatste aanval kan daarmee grote invloed hebben op de productie van de tegenstander. Om je hiertegen te beschermen krijg je iedere ronde een schild, dat je op een van je gebouwen kunt leggen. Dit gebouw kan nu alleen vernietigd worden als de tegenstander 3 zwaarden gebruikt.

Als alle spelers hun acties gedaan hebben en passen, dan wordt de ronde afgerond met de clean up fase. In deze fase worden alle grondstoffen, zwaarden en schilden van de kaarten verwijderd. Afhankelijk van de eigenschappen van het volk kun je ongebruikte werkers, grondstoffen of zwaarden opslaan voor de volgende ronde, alle overige ongebruikte spullen worden afgelegd. Het is dus van belang om je productie snel op gang te krijgen (met productiekaarten, deals en/of actiekaarten), omdat je iedere ronde weer op 0 begint.

Na 5 ronden wordt je tableau gescoord, waarbij alle algemene kaarten 1 punt waard zijn en de unieke kaarten 2 punten. Kaarten die zijn omgedraaid (als fundering) of als deal zijn toegevoegd aan je tableau scoren niet. Deze punten worden toegevoegd aan de punten die je tijdens het spel hebt gescoord en de speler met de meeste punten is de winnaar.

Wat mij erg aanspreekt in Imperial Settlers is de art work, er wordt gebruikt gemaakt van vrolijke, felle kleuren, zowel op de doos, als op de kaarten en het materiaal (roze werkers, fel rood voedsel). Daarnaast spreekt het thema (economie/civ building) me erg aan. De spelregels zijn erg duidelijk en voorzien van illustraties met voorbeelden. De uitleg duurt ongeveer 10 minuten, dus dat valt erg mee en het spel speelt erg soepel, je hoeft de spelregels er eigenlijk nooit bij te pakken (behalve wellicht in het eerste potje). De unieke facties geven ieder spel een eigen dynamiek, waarbij de decks vrij groot zijn, zodat je ieder spel weer andere kaarten trekt/draft wat de herspeelbaarheid verhoogt. Mocht je toe zijn aan wat meer variatie, dan zijn er nog diverse uitbreidingen beschikbaar die nieuwe kaarten en/of volken toevoegen.

Wat ik ook een pluspunt vindt is de solovariant, hierbij speel je tegen de AI. De AI heeft geen tableau behalve de kaarten die die ronde gedraft zijn. Deze kaarten kun je dus ook vernietigen in de lopende ronde. Aan het eind van de ronde worden er twee aanvalskaarten (worden alleen gebruikt in de solovariant) gedraaid, mochten de eigenschappen op deze kaarten overeen komen met kaarten in jouw tableau dan worden deze vernietigd en aan de stapel van de AI toegevoegd. Na 5 ronden moet je meer factiekaarten in je tableau hebben dan de AI op zijn stapel heeft, anders heb je verloren. Heb je voldoende kaarten dan tel je je punten om te bepalen hoe goed je gespeeld hebt (variërend van <30 “Commoner” tot >80 “Emperor”. Voorlopig hoor ik nog bij het plebs…..

Nadelen van het spel heb ik niet echt. De tekst op de kaarten is vrij klein, waardoor het lastig te zien is wat er bij je tegenstander in het tableau ligt. De productie is nog wel te zien aan de symbolen, maar de feature- en actiekaarten is eigenlijk niet te zien (tenzij je naast elkaar zit). Het spel is dan m.i. met name geschikt voor 1 of 2 spelers, al heb ik het nog niet met 3 of 4 gespeeld. Daarbij ben je wel afhankelijk van de kaarten die je trekt/draft, mochten de kaarten echt tegenzitten, dan wordt het wat lastiger om je productie op gang te krijgen. Ik heb evenwel nog niet meegemaakt dat ik een kansloze pot speelde door pech met de kaarten. Juist door de verschillende manieren om aan goederen te komen (productie, deals, actiekaarten en vernietigen van kaarten) is er altijd wel wat van te maken.

Aangezien ik 51st State niet heb gespeeld kan ik beide niet vergelijken, maar de artwork van 51st State spreekt mij veel minder aan. 51 State is een post-apocalyptisch spel met donkere, sombere kleuren, terwijl Imperial Settlers juist vrolijke, lichte kleuren heeft. Een kwestie van persoonlijke smaak/voorkeur. Er is vorig jaar een heruitgave van 51st State geweest, waarbij er eveneens een solovariant is toegevoegd (het origineel had deze niet).

 

 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

One thought on “Imperial Settlers Review”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.