Istanbul Het Dobbelspel Review

Istanbul is een heel leuk spel en hele leuke spellen krijgen steeds vaker ook een dobbelsteenversie. Roll for the Galaxy, Bang! the dice game, The Castles of Burgundy: the dice game, Dierentuin: het dobbelspel, Boonanza: het dobbelspel, we hadden ook al Catan: het dobbelspel, en ga zo maar verder. Nu is Istanbul aan de beurt. We kunnen nu genieten van Istanbul: het dobbelspel. 

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Sommige dobbelvarianten weten de essentie van hun ‘grotere’ of ‘zwaardere’ bordspelbroeders goed te vangen in een vaak sneller en lichter spel. Sommige dobbelversies zijn zelfs niet eens heel veel lichter. Rüdiger Dorn is er wat mij betreft niet helemaal in geslaagd om het gevoel van het bordspel in Istanbul het dobbelspel te proppen. Je hebt met dezelfde type goederen te maken, maar voorderest lijkt het er niet op. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het geen leuk spel is, want dat is het eigenlijk wel gewoon.

Het dobbelspel is wel aan de lichte kant. Het doel van het spel is om robijnen te verzamelen en die krijg je door bepaalde goederen of een hoeveelheid geld in te leveren. De hoeveelheid wordt bepaald door de markt. Er zijn verschillende sporen die horen bij de verschillende mogelijkheden die je hebt om deze robijnen te bemachtigen.

Je hebt bijvoorbeeld het geldspoor, het lange goederenspoor waar je verschillende goederen kunt inwisselen en ook nog vier sporen waar je een enkele goederensoort kunt inwisselen voor robijnen. Elke keer als iemand, bijvoorbeeld, geld inlevert om een robijn te pakken wordt het voor elke speler duurder om via diezelfde weg later een robijn te pakken.

Dan kun je ook nog eens een robijn krijgen als je 5 (of 4) moskeetegels bezit, hierover later meer.

Het einde van het spel wordt ingeluid als iemand 6 robijnen heeft verzameld. De ronde wordt uitgespeeld en dan wint de speler met de meeste robijnen, of als dat gelijk is, met het meeste geld, nadat iedereen hun resterende goederen heeft omgewisseld voor geld.

Een beurt bestaat uit een aantal fases. Eerst krijg je inkomsten, als je moskeetegels hebt die je inkomsten geven. Dan werp je vijf dobbelstenen, of meer als je een moskeetegel hebt die dat toestaat. Je mag eventueel, tegen betaling van een diamant, wat dobbelstenen opnieuw rollen.

Dan kijk je wat de uitkomst is en mag je hiermee twee acties uitvoeren. Als je een specifieke moskeetegel hebt kan het zijn dat je meer mag doen.

Op de zijdes van de dobbelstenen staan de vier verschillende goederen in het spel, geld, of een kaart afgebeeld. Goederen op je dobbelsteen kun je omzetten in goederenfiches. Dit zijn ook gewoon goederen, maar deze zijn eenmalig in te zetten. Goederen kun je omzetten in een kistfiche, een joker. Je kunt besluiten om goederen, op je dobbelstenen of via fiches, te gebruiken om robijnen te bemachtigen. Je kunt ook geld pakken, of geld inleveren om een robijn te nemen.

Je kunt ook Bazaarkaarten trekken van de trekstapel, en er daarvan 1 kiezen en uitspelen. Hiermee krijg jij een leuke bonus, geld of goederen, maar heel vaak krijgen je tegenstander ook iets. OK, meestal is de beloning wat lager voor hen dan voor jou, maar toch.

En als laatste kun je, als een van je twee acties, een moskeetegel kopen tegen inlevering van een bepaald soort en aantal goederen. Deze moskee tegels geven je een permanente bonus. Dit kan zorgen voor inkomsten in de inkomstenfase, maar ook een extra dobbelsteen of een extra actie in je beurt.

Wat ik al zei, en wellicht merk je het ook wel als je de uitleg hierboven leest, het spel is erg licht. Het is, en dit heeft het wel gemeen met het grote Istanbul bordspel, een race om de robijnen te bemachtigen. Het geluk met het rollen van de dobbelstenen is hierin een belangrijke factor. Zeker aan het begin van het spel.

Later heb je waarschijnlijk wat moskeetegels bemachtigd die je wat meer opties geven om de uitkomst te beïnvloeden.

Uiteindelijk gaat het erom dat slim inspeelt op wat je tegenstanders kunnen doen, met hun tegels en verzameld fiches, en wat je denkt dat ze gaan doen. Daaruit kun je afleiden wat je in je huidige beurt moet doen voor punten, en wat eventueel nog wel kan wachten.

In een tweespelerspel kun je elkaar nog wel een beetje ontlopen, het spel verandert niet zo erg tussen jouw beurten door, maar met meer spelers wordt het wat lastiger. Je zult elkaar in de weg gaan zitten. Dit maakt het dus nog belangrijker om je tegenstanders in de gaten te houden. Dit zorgt er ook voor dat het wat chaotischer is, en nog meer afhankelijk van geluk, met meer spelers.

Het blijft een dobbelspel, dus je blijft afhankelijk van die dingen, maar ik moet zeggen dat ik dit helemaal niet storend vond in dit spel. Het spel is zo klaar en eigenlijk zijn er maar weinig beurten dat je echt niets kunt doen. Je kunt altijd wel wat. Kaartje pakken, een beetje geld erbij, of een dobbelsteengoed omzetten in een fiche. Natuurlijk had je liever vier gele vruchten ingeleverd voor een robijn, maar dat moet dan maar in een volgende beurt.

Ik moest wel even wennen, omdat ik me niet had ingelezen vooraf en daardoor een spel verwachtte dat wat dichter in de buurt kwam van (het niveau van) Istanbul het bordspel. Hierdoor was ik een beetje teleurgesteld. Maar als je je hier overheen zet, en gewoon accepteert dat het een simpel en snel dobbelspelletje is voor de doordeweekse avond is het echt wel een heel geluk spel.

Zet Istanbul uit je hoofd, het is maar een naam.

Het spel ziet er verder vrolijk en kleurrijk uit, net als zijn grote broer. Het heeft een fijne spanning door het dobbelen en door het race element, de strijd om de robijnen. En, niet geheel onbelangrijk als je spellen speelt volgens mij, je moet toch nog wel een beetje nadenken in het spel. Geen breinbrekers hoor, maar je moet bijvoorbeeld goed kunnen inschatten of een bepaalde omzetting de moeite waard is of dat je beter de goederen die voor je liggen kunt laten voor wat ze zijn. Ook is het wel leuk dat je in dit spel, een klein beetje dan, een motortje kunt opbouwen. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om, door de juiste moskeetegels of bazaarkaarten te kiezen, beter te zijn in het verzamelen van een type goed, of misschien juist heel erg te focussen op geld en je robijnen via die weg te bemachtigen.

Eenvoudige regels, snelle beurten, een leuk uiterlijk en redelijk wat interactie. Istanbul het dobbelspel is dus gewoon een lekker tussendoortje dat je met iedereen, of je nu vaak of niet zo vaak spellen speelt, kunt spelen.

 

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Istanbul: het Dobbelspel 4x gespeeld, met twee en vier spelers.  

 

Istanbul het dobbelspel kopen?

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.