Magical Treehouse Review

 

Uit het verre Japan komt Magical Treehouse. In dit spel, uitgegeven door AEG en ontworpen door Hiroki Kasawa, ga je op zoek in het magische bos naar ingrediënten voor je magische drankjes die je brouwt in kleurrijke en vooral ook magische boomhutten van verschillende kwaliteit, hoogte en inrichting.

In het midden van de tafel liggen een aantal tegels die samen een speelbord vormen. Het bos. Hierop bewegen de familiars, dierlijke helpertjes, van elke speler om verschillende ingrediënten te verzamelen die nodig zijn om de toverdrankjes te maken die je uiteindelijk de nodige punten kunnen bezorgen. Je begint met inzetten van je familiar-meeples aan de rand van het bos om daarna een keten van diertjes te bouwen door het bos heen, ondertussen de ingrediënten verzamelend die op de plekken staan, zie de icoontjes hieronder, waar de diertjes zich op bevinden. Spinnenwebben, paddenstoelen, appels en nog veel meer.

 

 

Je mag niet zomaar in het wilde weg meeples in het bos plaatsen. Dit hangt nauw samen met de boomhutten die je bouwt. Het belangrijkste onderdeel van het spel. Hier ben je weer afhankelijk van de kaarten die je selecteerde door middel van een draft die elke ronde plaatsvindt. Het leuke is dat dit geen gewone draft is.

Nee, waar in veel spellen je allemaal tegelijk een kaart selecteert en vervolgens de rest van de kaarten doorgeeft, zijn er in Magical Treehouse geen beurten. De draft vindt real-time plaats en het kan zomaar zo zijn dat jij al jouw vijf kaarten al hebt geselecteerd, terwijl de andere spelers pas twee kaarten voor zich hebben liggen.

Uiteindelijk wil je dus vijf kaarten selecteren die je in een latere fase kunt bouwen. Vijf kaarten die zorgen voor een andere of betere boomhut, of kaarten die als verbinding dienen tussen de verschillende boomhutten die je eerder hebt gebouwd en daardoor zorgen voor een stroom van ingrediënten van de ene boomhut naar de andere. Het is namelijk zo dat de ene soort boomhut het toverdrankje produceert die de andere boomhut weer kan omzetten in punten. Wil je die punten hebben moeten die boomhutten wel verbonden zijn.

Voor je heb je een eigen spelersbord liggen. Hier liggen je familiar-meeples, je koekjes, je aflegstapel en je persoonlijke trekstapel. Aan het begin van een ronde trek je acht kaarten en als het startsignaal voor de draft heeft geklonken heb je een aantal opties. Je kunt een spreukkaart uit je hand spelen. Het spel stopt voor iedereen en de spreuk wordt uitgevoerd. Het kan zijn dat de doorgeefvolgorde veranderd, de spelers al hun handkaarten moeten doorgeven of een al geselecteerde kaart moeten afleggen. Je kunt ook, als je een spreukkaart in je hand hebt, kiezen om al je handkaarten af te leggen met de spreukkaart bovenop. Als laatste kun je een kaart uit je hand selecteren en met het plaatje naar beneden voor je neerleggen. Op het moment dat je een kaart voor je legt ben je verplicht om de rest van je handkaarten op een kar te leggen, een soort tussenstation tussen jezelf en je linker- of rechter buur.

Op het moment dat je geen kaarten op hand hebt en nog geen vijf kaarten hebt geselecteerd kun je weer kaarten op hand krijgen door de kaarten van de kar te pakken die voor jouw bedoeld is, afhankelijk van de doorgeefvolgorde, of vier kaarten te trekken van je eigen trekstapel.

Als je vijf kaarten hebt geselecteerd, of zelfs eerder als je dat wilt, moet of kun je passen. Zolang er koekjes beschikbaar zijn, elke ronde worden er evenveel koekjes op de schaal gelegd als het aantal spelers minus een, pak je een koekje en wacht je totdat de rest van de spelers klaar zijn.

Op het moment dat je past stokt het doorgeven van de kaarten bij jou. De andere spelers kunnen jou een koekje geven. Zo wordt je gedwongen om de kaarten van de ene kar te verplaatsen naar de kar aan je andere zijde. Dit gebeurt nog steeds in doorgeefvolgorde, dus het is niet belangrijk voor het doorgeven van wie je het koekje hebt gekregen.

Nadat elke speler heeft gepast heb je meestal vijf kaarten voor je liggen. Elke speler selecteert dan een kaart uit zijn of haar hand en speelt deze uit. Op elke kaart staat een vlaggetje met een waarde. Hoe hoger de waarde, hoe eerder je de rest van je kaarten mag uitspelen. Je kiest dus niet alleen kaarten om daarmee hutten te bouwen, maar ook om eerder aan de beurt te zijn dan de ander.

In spelersvolgorde speel je al jouw geselecteerde kaarten uit. Je kunt boomhutkaarten spelen. Je bouwt de verschillende soorten boomhutten steeds een level hoger. Hoe hoger hoe meer punten ze waard zijn en hoe meer eigenschappen ze bevatten. Je mag een familiar plaatsen. Je mag een kaart uit je hand opslaan in een boomhut om later te gebruiken. Je kunt drankjes omzetten in punten. Je mag onder bepaalde condities iets extra’s doen. Bijvoorbeeld, onbeperkt kaarten opslaan, of elke keer als je een level drie boomhut plaatst mag je een extra familiar plaatsen. De level vijf boomhutten hebben, afhankelijk van de soort/ kleur, een eindespelconditie die je wat punten geeft voor elke level drie hut die je bijvoorbeeld hebt gebouwd. De level zes hutten bieden, buiten veel punten, niks nieuws.

Je hebt dus ook de mogelijkheid om hutten te verbinden met buiskaarten. Eenmaal geplaatst mag je de buizen niet meer verplaatsen.

Uiteindelijk duurt het spel vier ronden. Vier keer kaarten selecteren, vier keer boomhutten bouwen. Dan is het klaar. Je krijgt punten per boomhut, eindespelconditie op de level vijf boomhutkaarten en voor elke drie koekjes die je nog hebt. Oh, en dit nog. Ik heb het nog niet verteld, maar aan het begin van elk spel krijgt iedere speler nog een geheime opdracht. Deze heeft altijd te maken met het hebben van een meerderheid in een van de beschikbare ingrediënten in het bos. Ook ligt er nog zo’n doel, bijvoorbeeld de meerderheid in paarse vleermuizen, in het midden. Dit doel is voor iedereen haalbaar. Daarnaast wordt er aan het begin van het spel een groen gemeenschappelijk doel opengedraaid. Die geeft bijvoorbeeld punten voor de speler met de meeste koekjes aan het eind, of de speler met de meeste verschillende boomhutten.

De speler met de meeste punten wint. Dat is het.

 

 

Ik vind Magical Treehouse een erg leuk spel. Ten eerste kunnen de illustraties mij wel bekoren. Ik ben niet heel onderlegd in de kunsten, dus vergeef mij deze vergelijking, maar het eerste waar ik aan dacht toen ik het spel zag waren The Beatles en Monty Pyton. Verder heeft het ook leuke meeples. Katten, slangen, uilen en draken. Heel leuk.

Voordat ik verder ga met wat positieve punten wil ik wel even aanstippen dat, ondanks dat mijn Magical Treehouse doos aanheeft dat het spel met twee tot en met vier spelers te spelen is, ik het niet erg vermakelijk vind met twee spelers. Het spel is duidelijk het meest geschikt met drie of vier spelers. Vreemd genoeg is het origineel uit Japan, Village of the Familiar, ook alleen voor die spelersaantallen gemaakt. Ik weet ook niet goed waarom gekozen is voor deze uitbreiding van spelersaantallen. Je zou bijna denken dat het een drukfout is.

Verder met het positieve. Het bouwen van je boomhutten werkt heel aardig. Je verzamelt gewoon setjes van eenzelfde boomhut soort, de paddenstoelensoort bijvoorbeeld, en bouwt ze van level 1, zonder een level over te mogen slaan, op naar boven. Je kan ook best aardig plannen eenmaal aangekomen bij de level twee boomhutten. Je kunt dan namelijk kaarten opslaan die je in latere rondes kunt inzetten als extra kaart. Het is wel zo dat je door het type draft dat je doet nooit echt weet of bepaalde kaarten, of stapeltjes kaarten, weer bij je terug komen. Kaarten kunnen bijvoorbeeld op een kar aan de overkant van de tafel blijven liggen als de spelers daaromheen besluiten om vooral van hun eigen trekstapel te blijven trekken. Kaarten kunnen soms helemaal niet in het spel komen, omdat ze in een trekstapel van een speler blijven liggen. Aan de andere kant is het zo dat alle niet gebruikte kaarten elke ronde wel weer in het spel komen, dus daar kun je dan weer wel van uitgaan als je aan het plannen gaat.

Ook leuk is dat de verschillende boomhut types allemaal, het gaat dan om de vierde en vijfde niveaus, andere eigenschappen hebben. De level vier eigenschap werkt hierin vaak goed samen met de level vijf eindespelconditie en dit werkt heel leuk. Bihvoorbeeld de combinatie van onbeperkt kaarten kunnen opslaan en het krijgen van punten per kaart die je aan het einde van het spel nog hebt opgeslagen.

Wat het spel vooral bijzonder maakt is dat je dus zonder beurten aan het draften bent. De dynamiek van het spel is dan heel anders, dan wanneer je beurt na beurt een kaart kiest en de rest doorgeeft. Timing wordt hierdoor heel belangrijk. Je wil als eerste klaar zijn met kiezen, want dan krijg je een koekje, maar je wil niet als een wilde, zonder te kijken, kaarten voor je neerleggen. En koekjes worden niet in elk spel vaak gebruikt, dat hangt van het type spel en het type speler af dat meedoet, en dus is snel zijn zodat je dan een koekje mag pakken niet altijd de moeite waard.

De stapels op de karren bieden je ook twee opties. Laat je de stapel groter en groter worden alvorens die stapel te pakken? Hierdoor is de kans groter dat er iets leuks tussen zit, maar bestaat ook de kans dat er twee of misschien wel drie leuke kaarten tussen zitten die je allemaal nodig hebt, maar waarschijnlijk niet meer terug ziet die ronde, omdat je die kaarten door moet geven. Dan is het dus weer handig om met kleinere stapels te werken. Maar ja, soms geeft de speler die de kaarten richting jou speelt je gewoon geen keuze.

Het hele draften zonder beurten maakt dat het spel heel anders aanvoelt dan menig ander draft spel, maar er zit echt wel meer in dan alleen dat spelelement. Je kunt er voor kiezen om boomhutten te bouwen puur voor de boomhutpunten zelf, of je kunt er voor kiezen om veel boomhutten met elkaar te verbinden en toverdrankjes om te zetten in punten. Dit betekent wel weer dat je ook op het bosbord je mannetje moet staan. Wil je daar kunnen pakken wat je nodig hebt is de spelersvolgorde weer van groot belang, want als je als vierde aan de beurt bent is het veld met het ingrediënt dat jij nodig hebt misschien al bezet. Je moet in dat geval, naast goede boomhutkaarten, ook een goede kaart bemachtigen die je een handige positie in de beurtvolgorde verschaft. Laat dat misschien net diezelfde kaart zijn die je ook nodig hebt om je oranje boomhut een niveautje hoger te tillen. En dan heb je ook nog eens de eindespelcondities die je in een bepaalde richting duwen.

Genoeg om om over na te denken dus gedurende een ronde in het spel. Ik heb mij al met al uitstekend vermaakt met Magical Treehouse. Drafting met een twist. Een aanrader.

 

 

Op het moment van schrijven van deze recensie heb ik Magical Treehouse 4x gespeeld. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. En we hebben een YouTube kanaal met playthroughs en reviews. 

Bedankt!


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.