Narabi Review

Een recensie van het spel Narabi, ontworpen door Daniel Fehr, met illustraties van Konstantin Zheludev en uitgegeven door White Goblin Games.

Wat is het?

Narabi is een 3 tot 5 speler spel waar je gezamelijk orde in een Japanse tuin moet aanbrengen. Iemand heeft de stenen door elkaar geschopt en jullie moeten ze weer op volgorde leggen. Zonder stenen op volgorde, geen innerlijke rust. Ik ken dat wel.

Wat is leuk?

++ De doel van het spel is eenvoudig. Je moet alle getallen op volgorde leggen.

++ De regels van het spel zijn ook heel eenvoudig. Eigenlijk worden de regels, buiten dat je in je beurt een kaart die voor je ligt moet omruilen met een kaart van een ander, bepaald door de geheime ruilvoorwaarden die je, onder de stenenkaarten, in de kaartsleeves hebt geschoven. Bijvoorbeeld, je mag alleen met zwarte stenen ruilen, of je mag alleen met je rechter buurvrouw ruilen.

++ Samenwerken, het is een coöperatief spel, zonder dat je alle regels van het spel weet. Je mag namelijk niet openlijk communiceren over de ruilvoorwaarden die onder de steenkaarten zijn gestoken. Het doet een beetje denken aan Hanabi. Dit spelidee werkt leuk en zorgt dat je echt wel goed moet overleggen voordat je een ruilactie uitvoert (en waarschijnlijk ook moet durven inzien dat een ingeslagen weg niet de juiste is als het spel daarom vraagt). De voorwaarden in de sleeves van jouw stenenkaarten bepalen met welke stenen van de andere spelers je zou mogen ruilen. Dit zorgt voor moeilijke beslissingen aangezien de beperkingen die je hebt vaak zorgen dat je niet de meest ideale ruil kunt uitvoeren. Het is wel zo dat hoe langer het spel duurt, hoe meer kaarten, en dus ook ruilvoorwaarden, je hebt zien langskomen. Je ziet dus steeds meer het grote plaatje en kunt steeds betere beslissingen nemen. Dat is wel een geinige spelopbouw.

++ Doordat de voorwaardenkaarten elk spel onder andere stenenkaarten worden geschoven, speelt elk spel net iets anders. Het is niet dat elk spel aanvoelt als nieuw, maar het werkt toch net weer wat anders. Het zal dezelfde herspeelbaarheid hebben zoals Hanabi en The Game bijvoorbeeld.

Wat is minder?

— Het thema komt er niet helemaal uit. In je hoofd bevind je je verre van in een serene Japanse tuin.

— Het spel kan door de toevallige verdeling van genummerde stenen over de spelers veel eenvoudiger (en dus ook lastiger) zijn dan andere potjes. Je score, hoe meer ruilacties je nodig hebt hoe slechter je het gedaan hebt, zegt dus eigenlijk helemaal niets. Het heeft niet per se iets met je vaardigheden als team te maken, maar soms gewoon alleen met dom geluk of pech.

Wat maakt het spel speciaal?

$$ De combinatie tussen de genummerde stenenkaart en de ruilvoorwaardekaart is het meest interessante aan Narabi. Je speelt elke spel met een andere combinatie en met de lagere spelersaantallen zitten zelfs niet alle ruilvoorwaarde kaarten in het spel. Dit zorgt voor een gebrek aan informatie en een noodzaak om als groep als 1 door het spel te bewegen.

Conclusie

Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. En we hebben een YouTube kanaal met playthroughs en reviews. 

Bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.