Operation Kindergarten Recensie

OperationKindergarten2

Dode dieren, scharen, drollen en vuurwerk. Allemaal zaken die je niet wil zien op de speelplaats van de kinderopvang waar je werkt. Zeker niet als je beoordeeld wordt. Helaas kun je niet overal tegelijk zijn. Ben jij nog werkzaam hier aan het eind van de dag?

 

Engelse-vlag

Overzicht

OperationKindergartenSPECS

Operation Kindergarten is een spel over een reguliere dag op de kinderopvang. Jij en je medespelers zijn leraren, hun kennis delend met kinderen van jong tot iets minder jong, nu allemaal zorgeloos spelend op de speelplaats. Zoals het hier altijd gaat. Maar dan vergeet je een ding, het is beoordelingsdag.

Oh nee, Jimmy, blijf van die schaar af!

Het spel wordt over zes rondes gespeeld. De kinderen uit verschillende leeftijdscategorieën worden een voor een de speelplaats op gestuurd en jij als leraar moet ze in bedwang zien te houden, ze behoeden voor al de gevaren van de wereld en ze aan het eind van de dag weer naar hun klas begeleiden. De hoofddocent houdt je in de gaten en zal je minpunten geven voor elke Boo-Boo en Boo-Hoo die je niet oplost. Je begint de dag met een score van honderd punten en elke ronde wordt je beoordeeld en aan het eind wordt ook nog gekeken of al je kinderen weer veilig in hun lokaal zitten. Daarna wordt de speler die de hoogte score heeft als winnaar van het spel gekroond.

Een ronde gaat als volgt; elke leraar, zijn pion start in zijn klaslokaal, moet voor negen kinderen zorgen; drie baby’s, drie peuters en drie kleuters. Ieder kind heeft een eigen fiche in de kleur van de leraar en de grote van het fiche weerspiegeld zijn leeftijd, de jongste kinderen zijn het kleinst. Gedurende de eerste drie rondes, beginnend met de kleinste drie fiches, stoppen de spelers hun kinderen in de zak en de startspeler trekt en plaats ze een voor een op het bord op daarvoor aangeduide vakjes.

OperationKindergarten3

Het bord is verdeeld in vier, of drie, gebieden, afhankelijk van of je met 2, 4 of 3 spelers speelt. Elke speler, elke leraar, heeft zijn eigen deel en de verschillende delen zijn weer onderverdeeld in hexagonale, genummerde, vakjes met kleine nummers aan elke zijde. Deze nummers hebben te maken met de bewegingen van de kinderen. In het midden van het bord vind je een zandbak, daar zijn de kinderen veilig, en aan de randen vind je Danger Zones, waar de kinderen, zoals de naam al doet vermoeden, niet veilig zijn. Kinderen kunnen gemakkelijk de Danger Zones, en de zandbak ook trouwens, betreden, maar hebben een leraar nodig om ze eruit te halen.

Nadat de nieuwe groep kinderen de speelplaats heeft betreden vind de volgende fase plaats, de Roll Call. De startspeler rolt de dobbelstenen en iedereen speler, weer beginnend met de startspeler, kiest een dobbelsteen en plaats deze op het lerarenbord totdat alle dobbelstenen gebruikt zijn. Je kunt ze gebruiken om de bewegingsrichting van de kinderen vast te stellen, hoe ver ze bewegen, hoe ver jijzelf mag bewegen, hoeveel stappen de hoofddocent zet of om te bepalen welke bonusacties er mogelijk zijn.

Als dit gedaan is beweegt de hoofddocent het aantal stappen dat is gekozen door de spelers en de eigenaar van het klaslokaal waar de hoofddocent nu staat is de nieuwe startspeler.

OperationKindergarten5

Hierna bewegen de kinderen volgens de dobbelstenen op het bord. Bijvoorbeeld, de baby’s bewegen drie stappen in de richting van de vijf (aangegeven met het kleine nummertje aan elke zijde van een hexagonaal vakje) als er een drie en een vijf op de bijbehorende dobbelsteenvakjes ligt. De oudste kinderen bewegen eerst in spelersvolgorde en daarna de jongere kinderen.

De kinderen moeten stoppen als ze een vakje met een ander kind, een chaos tegel (daarover later meer), of de zandbak of een Danger Zone betreden. Een vakje mag nooit meer dan drie kinderen bevatten. Gebeurt dit wel, dan krijgen de jongste kinderen in het vakje waar het kind, of kinderen, naartoe zou hebben bewogen een Boo-Hoo schijfje in het klaslokaal horende bij het gebied waar ze in liggen.

OperationKindergarten4

Nadat alle kinderen hebben bewogen, mogen de leraren proberen om de schade te bepreken. Ze mogen een hoofdactie uitvoeren, bewegen en een bonusactie uitvoeren. Bij de acties moet je denken aan een Boo-Hoo schijfje verwijderen, een Boo-Boo blokje verwijderen, kinderen hergroeperen, chaos tegels verwijderen, kinderen naar een ander vakje dragen, of een extra beweging uitvoeren. Leraren mogen pas in ronde vier hun kinderen terug brengen naar hun eigen klaslokaal.

We zijn nu aangekomen bij de vierde fase; de chaos fase. In deze fase trekt de startspeler twee keer zoveel chaos tegels uit de zak dan dat er spelers zijn en legt ze op het lerarenbord. Een zijde laat het nummer van het vakje zien, de andere zijde het type chaos. Deze chaos tegels zorgen voor Boo-Hoo of Boo-Boo’s als kinderen op of soms in de buurt van deze tegels staan. Dit wordt aan het begin van fase vier beoordeeld. Beide Boo’s zorgen voor minpunten in de evaluatie fase, fase vijf, het verschil is alleen dat Boo-Boo blokjes op het bord blijven liggen totdat de leraar ze heeft verwijderd en Boo-Hoo terug in de voorraad gaan nadat ze beoordeeld zijn. Ook is het zo dat Boo-Hoo’s die veroorzaakt zijn in het gebied waar de hoofddocent staat dubbel zo veel minpunten waard zijn.
Het spel duurt zes rondes en diegene die de minste minpunten heeft gescoord en dus de hoogste score heeft krijgt de beste beoordeling en wint het spel.

 

Recensie

Werken op een kleuterschool, nou dat is zeker een origineel thema. Zou jij een spel kunnen noemen die hetzelfde thema heeft? Jij, de leraar, rond rennend, kinderen behoedend voor de gevaren die het buitenspelen met zich meebrengt. Ik in ieder geval niet

Dus, het thema is origineel. Nu door naar het spel zelf.

Het is erg chaotisch. Heel erg chaotisch en daar moet je zin in hebben. In dit spel vond ik het niet zo geslaagd. Gedurende het grootste deel van Operation Kindergarten leek het er meer op dat het spel mij speelde, dan ik het spel. Ik had gewoon nooit het gevoel dat ik zelf verantwoordelijk was voor mijn positie in de eindstand.

Waarom was dat?

Voor het grootste deel, omdat er zo veel willekeurige elementen in het spel zitten. Ten eerste heb je het element van het plaatsen van de dobbelstenen in de Roll Call fase. Het geeft je de indruk dat je kunt kiezen hoe jij jouw kinderen laat bewegen, maar dat is natuurlijk niet zo. De kinderen zijn verspreid over het bord en moeten niet allemaal dezelfde kant op. Je kiest werkelijk de richting die voor jou het minst slecht uitkomt, of anderen net iets slechter uitkomt dan voor jou. En uiteindelijk komt het toch nooit uit zoals je had verwacht, aangezien de kinderen bovenop een stapel alleen bewegen als het kind dat onderop ligt beweegt. Dus als een kind dat ouder is naar een vakje beweegt waar jouw baby ligt, beweegt jouw jongere kind dus niet meer. Later in het spel, als er meer stapels zijn gevormd, hebben de kinderen nog minder bewegingsvrijheid.

OK, je moet dan als leraar wat orde in de chaos aanbrengen, maar je hebt als leraar niet heel veel mogelijkheden. Je kunt per ronde maar een hoofdactie doen en eventueel een bonusactie. Dit betekent dat je maar zes, of twaalf als het een beetje mee zit, dingen kunt doen waar je echt zelf de touwtjes in handen hebt, gedurende het hele spel. Dat vind ik vrij weinig, als ik eerlijk mag zijn.

Bovenop het feit dat je door het kiezen van de dobbelstenen wat minder invloed op de kinderbewegingen hebt, dan je in eerste instantie zou denken, trek je de chaos tegels ook nog eens blind uit een zak. Een willekeurige chaos tegel op een willekeurige plek. Het overkomt je gewoon.

Wel vind ik het vermakelijk dat je elkaar direct kunt en moet dwarsbomen. Het is dan misschien wat minder thematisch dan al het bovenstaande, – want zou een leraar echt een kind uit een andere klas bij een dood dier neerzetten? – , maar het is wel meer een spel op deze manier. Dit is het type chaos dat ik dan weer wel kan waarderen. De anderen kunnen jou lastig vallen, maar jij kunt ze een koekje van eigen deeg geven. Je moet het er maar mee doen, want mijn baan als leraar staat hier op het spel.

Het zijn van de startspeler lijkt ook erg belangrijk te zijn, een beetje te belangrijk naar mijn mening. Als startspeler mag je als eerste een dobbelsteen kiezen, jouw leerlingen bewegen als eerste en je mag als eerste je acties met je leraarpion uitvoeren. Dat laatste kan ook een nadeel zijn, want je kunt niets meer tegen al die rottige dingen doen die de andere spelers je hebben aangedaan, maar over het algemeen had iedereen het gevoel dat het startspelersvoordeel iets te groot was.

Dan over dan het grafische ontwerp. De illustraties zien er wel leuk uit, erg stripachtig. De kleur blauw, op het bord, is erg slecht gekozen, omdat je de nummertjes op de blauwe velden, vooral met weinig licht, maar moeilijk kunt lezen. Door naar de regels, want die hadden ook wat beter geschreven kunnen worden, wat intuïtiever. Pas na het eerste potje had ik pas echt een idee wat de bedoeling nou was.

Al met al heeft Operation Kindergarten geen indruk op mij gemaakt. Het had wel wat geinige elementen, maar veel te weinig, dus ik kan het spel dan ook niet aanraden. Het liet me met een onverzadigd gevoel achter.

Mocht ik ooit bedenken om leraar te worden bij een kinderopvang, herinner me dan aan dit spel alstublieft.

 

Beoordeling2

 

 

ludicreations

Hierbij bedankt ik ook LudiCreations voor het recensie exemplaar. Bezoek de website voor meer informatie over hun spellen. (LINK)

 

Een nieuw jaar. Een nieuwe lijst. Stem op As a Board Gamer op boardgamelinks.com.

Je kan As a Board Gamer ook liken op Facebook, volgen op Twitter of op Instagram. Bedankt!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.