Origami Review

De grootste origami kunstenaars gaan de strijd met elkaar aan. Door magie te gebruiken komen hun origami creaties tot leven! Dat staat op de doos van Origami, uitgegeven door White Goblin Games. Verdien jij de titel “Beste Origami Artiest”?

En vergeet gelijk het thema maar weer. Dat hele magische origami-vouw-gedoe dat komt er niet helemaal uit. Er staan origami plaatjes op de kaarten, dat is het eigenlijk wel. Het is dan weer wel zo dat ik die plaatjes van Francesco Perticaroli erg leuk vind. De illustraties in het spel zijn erg mooi en origineel uitgevoerd.

 

 

Het spel zelf, uitgegeven dus door White Goblin Games, dat gewoon lekker weg speelt, werkt als volgt. In Origami zitten vijf dierenfamilies. Je hebt vogels, vissen, safaridieren, insecten en boerderijdieren. Elke familie bestaat uit achttien kaarten. Voor elke speler die meedoet kies je een setje kaarten uit en dan schud je alle kaarten van gekozen families door elkaar. De kaarten worden uitgedeeld, totdat iedere speler tien of meer vouwen in totaal heeft. De rest wordt gebruikt als trekstapel en daarvan worden vier kaarten in het midden van de tafel gelegd. Dit is het aanbod, de markt.

 

 

Vouwen zijn eigenlijk het geld in dit spel. Hiermee betaal je om kaarten uit te spelen. Elke kaart kost een aantal vouwen en is zelf een aantal vouwen waard (veelal de helft van wat de kaart kost). Daarnaast is een origamikaart een aantal punten waard en heeft het een eigenschap.

Dit kan een effect zijn die meteen wordt geactiveerd (bijvoorbeeld, pak een kaart van de stapel), een effect die aan het eind van het spel wordt geactiveerd (een eindespelcondities voor punten. De kip krijgt 2 punten per kuiken die je aan het eind van het spel hebt bijvoorbeeld) of het is een eigenschap die je kunt activeren in je beurt als die bovenop een van jouw twee verzamelingen ligt (bijvoorbeeld, leg 1 vissenkaart af om 3 kaarten van de stapel te nemen).

Uiteindelijk wordt er twee keer door de stapel heen gespeeld en aan het eind tellen alle spelers de punten op hun kaarten en de punten die ze krijgen voor elke kaart met een eindespelconditie die ze hebben. Diegene met de meeste punten heeft mag zich de beste origami artiest noemen, de winnaar dus.

Hoe kom de daar? Nu, in je beurt heb de keuze uit drie acties. Je mag kaarten, tot een totale vouwenwaarde van vier of minder, uit het aanbod op hand nemen. Je mag er ook voor kiezen om een kaart uit te spelen.

Als je een kaart speelt moet je die betalen met kaarten uit je hand. Je gebruikt daarvoor de vouwen op de andere kaarten. Je moet wel precies evenzoveel vouwen betalen als de waarde van de kaart die je speelt. Gepast geld. De kaart moet je op een van jouw twee verzamelingen leggen. Dit zijn twee stapeltjes voor je. De hoogte van deze stapels mag nooit meer verschillen dan 1 kaart.

Door dit systeem worden dus soms speciale actiekaarten afgedekt die je eerder hebt gespeeld. Deze kaarten kun je dan niet meer gebruiken voor de derde actiemogelijkheid die je in je beurt hebt. Namelijk het activeren van het speciale effect van een van je origamikaarten bovenop een van je twee verzamelingen.

 

 

Dat is het dus wel zo’n beetje. Speel kaarten, betaal met kaarten uit je hand en probeer slimme combo’s te maken. Elke familie heeft een beetje een eigen karakter, maar niet zodanig dat het spel heel erg anders wordt als je een andere dierenfamilie aan het spel toevoegt. Het zijn nuanceverschillen.

Het leukste aan het spel is natuurlijk dat je kaarten die je wil uitspelen moet betalen met andere kaarten uit je hand en daarbij ook nog eens met een gepast aantal vouwen moet betalen. Dit zorgt ervoor dat je voor lastige keuzes komt te staan.

Zelf had ik het nog leuker gevonden als er nog iets meer eindespelconditiekaarten in het spel zouden zitten. Nu krijg je voor elke kaart toch altijd wel wat punten. Meer kaarten die pas onder bepaalde condities punten scoren zou ook betekenen dat het spel wat strategischer wordt en misschien het instapniveau wat hoger. Het is nu echt een familiekaartspel, maar wel eentje waar de veelspeler ook genoeg vermaak in kan vinden. Dat weet ik zeker.

Je kunt wel hele leuke combo’s maken met de kaarten die nu in spel zitten. Er is genoeg te ontdekken in dit kleine doosje. Je kunt je hand zodanig vormgeven dat je op een gegeven moment een beurt kunt maken waarin je meerdere acties kunt uitvoeren. In alle families zitten kaarten die interactie hebben met andere leden van dezelfde familie. De interactie tussen de families valt wel mee.

Zelf vond ik het spel iets leuker met de hogere spelersaantallen. Doordat je per speler maar 1 dierenfamilie in het spel opneemt heb je met twee spelers wat minder variatie in wat je kunt doen. Met meer families heb je meer keuzes in het bepalen van de richting die je op gaat.

Dit betekent wel dat, doordat er meer soorten kaarten in de stapel zitten, het misschien moeilijker wordt om precies die kaarten te bemachtigen die je nodig hebt voor bepaalde combo’s of voor bepaalde eindespel-puntenkaarten. Het is ook zo dat bij twee spelers, omdat je dus minder families in de stapel hebt zitten, je kaarten die je wilt uitspelen moet betalen met kaarten die je eigenlijk ook wel zou willen gebruiken. In een spel met meer spelers kun je er eerder voor kiezen om kaarten te pakken die je alleen wilt gebruiken om andere kaarten mee te betalen. Met minder spelers kom je misschien voor wat moeilijkere keuzes te staan, dan in een spel met het hoogste spelersaantal.

 

Al met al is Origami, dat je met twee tot en met vier spelers kunt spelen, een leuk en vlot spelend kaartspelletje waarin je je tegenstanders kunt verrassen met leuke combo’s om zo de overwinning binnen te slepen. Goed, de verschillende origamidierenfamilies hadden wat mij betreft een wat meer uitgesproken karakter kunnen krijgen, kijkend naar hun eigenschappen, maar dit kan eigenlijk meer worden gezien voor een verbeterpuntje voor een al heel aangenaam spelletje. Origami brengt, zeker in de prijsklasse waarin het zich bevind en de tijd dat het duurt om het te spelen (rond de tien euro en een half uurtje), heel veel spel op jouw speeltafel.

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Origami 4x gespeeld met alle op de doos beschreven spelersaantallen. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.