Pocket Escape Room: De Tijd Vliegt

Een nieuwe dag, een nieuw Escape Room spel. Als je wat vaker op de As a Board Gamer site vertoeft, dan weet je wellicht dat ik zeer content ben met het feit dat het Escape-Room-in-a-box spel een van de rijzende sterren is in de bordspelwereld. Pocket Escape Room, of Deckscape, is de nieuwste telg in de familie en heeft net weer een ander karakter dan zijn oudere broers en zussen.

 

English summary below.

Pocket Escape Room lijkt het meest, qua voorkomen, op Unlock. In het kleine doosje zit een deck kaarten en dit is waar je het mee moet doen. Geen fiches, geen app, zelfs geen regelboekje. Nee, vanaf het eerste moment is het een kwestie van lezen wat er op het eerstvolgende kaartje staat.

Het begint met wat uitleg over de mechanismen en de regels van het spel, maar dan begint het avontuur. Jouw professor wil je net wat leuks laten zien, drukt per ongeluk op een verkeerde knop en, hop!, valt zo door een valluik naar beneden.

Sta je dan, met je Master diploma. Laat maar zien wat je waard bent.

Het basis principe van Pocket Escape Room is het volgende: staat er een raadsel op de kaart en denk je het antwoord te weten, draai dan de kaart om. Hier staat het antwoord. Is het goed, doe dan wat de kaart zegt. Meestal is het gewoon ‘ga verder naar de volgende kaart’. Is het fout, zet dan een kruisje op je score kaart en doe wat de kaart zegt. Ook hier ‘ga verder naar de volgende kaart’. Die kruisjes beïnvloeden je score aan het eind van je spel. Meer kruisjes betekent een slechtere score.

Je kunt dus niet nogmaals proberen om uit te pluizen wat het antwoord zou kunnen zijn, je hebt het antwoord immers als gezien. Dit vind ik aan de ene kant een goed systeem. Je blijft namelijk lekker in een flow. Je wordt niet opgehouden door een lastig raadsel dat je maar niet kunt oplossen, dus het heeft in die zin wel een positieve invloed op de algehele spelervaring. Aan de andere kant zorgde het bij juist weer voor wat frustratie.

In dit soort ontsnappingsspellen, die in bordspelvorm en de grotere broer in een echt kamer, heb je wel eens, als je iets moet oplossen, dat je denk ‘het zal toch niet dit zijn?’. Je weet niet precies hoe moeilijk een raadsel is. ‘Het zal toch niet zo simpel zijn? Moet ik nu weer die code gebruiken?’ Op dat moment probeer je iets. Het slot klikt open of het slot blijft dicht. Toch even verder kijken. ‘Zou het misschien dit kunnen zijn?’

Dat kan dus niet in deze pocket escape room.

Voorbeeld. Niet uit het spel, maar verzonnen. Je vindt een oude, vergeelde brief. Hier staan allerlei zaken op gekrabbeld, van tekeningen, tot lettercombinaties, tot cijfers. Je hebt al een keertje iets moeten gebruiken wat op die brief staat, maar in de regels van het spel staat ‘bewaar alles goed, misschien heb je het vaker nodig’. Je hebt geen idee wat relevant is en wat niet. Op een gegeven moment moet je ergens drie cijfers invullen. Op die brief staan toevallig ook drie cijfers. Zou het? Probeer het gewoon. Niet in Pocket Escape Room dus. Het zou zomaar kunnen dat deze cijfers niets, maar dan ook niets met dit raadsel te maken hebben en misschien niet eens in het spel gebruikt worden. Dat weet de ontwerper, de uitgever ook wellicht, maar dat weet jij niet. Maar jij heb wel net dat kaartje omgedraaid, gelezen wat het wel zou moeten zijn, en nu kun je niet meer terug. Ga door naar de volgende kaart wordt er verteld.

Gelukkig hebben ze het spel zo gemaakt dat er niet heel vaak verwarring ontstaat waar je wat voor moet gebruiken, tenminste in dit ‘De Tijd Vliegt’ scenario, maar buiten dat zijn er genoeg situaties waar je het antwoord leest en erachter komt dat als je een paar seconden, een minuutje, langer had nagedacht je het antwoord zelf ook wel had bedacht. Dit zorgde bij mij voor wat frustratie. Ik wil een lekker vlot lopend spel, maar ik wil de raadsels ook gewoon zelf oplossen als het kan. Het is dus duidelijk een tweesnijdend zwaard.

Dan gaan we naar de raadsels zelf. In deze Pocket Escape Room editie wordt de stapel kaarten in vieren verdeeld. Vier kleuren. Je kunt dus allemaal een andere stapel kiezen om doorheen te werken of met zijn allen aan een enkele stapel werken. Tot het moment dat blijkt dat je niet verder kunt, omdat je iets nodig hebt wat waarschijnlijk in een andere stapel zit. De raadsel zijn van wisselende moeilijkheidsgraad. De ene keer ben je bijna bang om het kaartje om te draaien, omdat je denkt dat je iets over het hoofd ziet, zo voor de hand liggend is het antwoord. De andere keer ben je wat harder aan het nadenken. Dit verschilt ook weer per persoon natuurlijk. De een is wat beter met cijfertjes, de ander moet het van zijn of haar ruimtelijk inzicht hebben.

Wil je een hint hebben? Nou, dan geeft het spel je een tweetal hintkaarten waar je in spiegelbeeld een hint kunt lezen voor de kaart waar je niet uitkomt. Werkt prima.

Mocht je het spel niet leuk vinden, of wel leuk, maar je wil graag dat anderen het ook kunnen ervaren, dan kun je alle kaarten weer netjes sorteren op nummer, in het doosje stoppen en zo aan een nieuwe groep meegeven. Ook dit werkt, buiten dat het misschien niet zo’n denderend verdienmodel is, prima.

Als ik alles bij elkaar neem, en toch ook vergelijk met de andere escape room spellen, dan kom ik tot de conclusie dat ook dit spel erg leuk is. Net als de Unlock! spellen heeft Pocket Escape Room, of Deckscape als je de niet Nederlandse versie hebt, ook wat puntjes die ik wat minder vind. Het is pas de eerste in de serie die ik speel, dus ik schrijf het nog zeker niet af, maar omdat er nu steeds meer escape room spellen op de markt zijn en vast wel nog meer zullen komen, moet ik mezelf op een gegeven moment een halt toeroepen. Je kan ook teveel escape room spellen hebben of spelen. Op dat moment zullen Exit en Escape Room the Game, mocht de Unlock! en de Pocket Escape Room serie mij niet meer dan ze nu doen gaan aanspreken, de voorkeur krijgen. Het volgende hoofdstuk in het Deckscape of Pocket Escape Room boek, the Fate of London, moet het uitwijzen. Ik kijk er naar uit.

 

 

 

 


Review Summary:

Deckscape is another Escape Room game. It just has a deck of cards, like the Unlock! series. It only has one major difference. When you think you know the answer to a riddle or puzzle, you turn the card over and look at the answer. If you are right, do what the card tells you to do (most of the time just continue to the next card). If you are wrong, you get a penalty point and you also continue. So, you have only one shot per riddle basically. That’s a big difference with all other escape rooms or escape room games I have played. On the one hand I like that you always go forward, you can never get stuck. Which is good. The flow of the game is nice. However, I also found it frustrating when I was close and could not try again. I like to solve the riddles myself if at all possible. I’d like to have a second chance. 

At one point, when more and more escape room games enter the board gaming scene, I have to choose. I can only have and play so many escape room games. If I had to choose now Exit and Escape Room the Game are my games of choice. Let’s see if the new Deckscape game, the Fate of London, changes my mind. I am curious what it offers. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

 

 

One thought on “Pocket Escape Room: De Tijd Vliegt”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.