Professor Evil en de Toren van Tijd Review

Een recensie van Professor Evil en de Toren van Tijd ontworpen door Brett J. gilbert & Matthew Dunstan, met illustraties van Biboun en uitgegeven door White Goblin Games.

Wat is het?

Professor Evil en de Toren van Tijd is een spel waar je met jouw team specialisten historische items probeert terug te brengen die de oude Professor Evil met zijn duivels tijdmachine van overal en nergens vandaan heeft gegapt.

Wat is leuk?

++ Het spel ziet er erg goed uit. Een combinatie van degelijke componenten en mooie illustraties.

++ Het thema is erg leuk. Combinatie van een Cluedo-achtige sfeer met Oceans 11, 12, 13, 8?

++ De regels zijn eenvoudig en goed opgeschreven. Je krijgt een mooi stevig boekwerk, maar doe je een beetje je best krijg je die regels vast op een A-4tje.

++ De beurt-acties zijn eenvoudig te begrijpen en de beurten gaan daardoor lekker snel. Je mag drie dingen doen en daarnaast een actiekaart inzetten uit je eigen stapeltje karakterkaarten. Je opties zijn een deur openen, bewegen naar volgende kamer door een open deur, een schakelaar in een kamer uitzetten en een historisch item veilig stellen.

++ Vooral hoe het thema wordt gecombineerd met de verschillende rollen die je kunt hebben in het spel. Deze voelen allemaal erg anders. Geen nuanceverschillen, maar gewoon echt compleet andere eigenschappen. Dat is leuk en maakt het spel en de samenwerking met andere spelers levendig. Ieder karakter heeft zijn of haar eigen stapeltje actiekaarten en elke beurt trek je daar twee van en mag je een van die twee uitspelen. Daarbij heeft elk karakter een karaktertegel met daarop een sterke eigenschap voor de rest van het spel en een eenmalig superactie. Op bepaalde moment in het spel mag er 1 van die tegels geactiveerd worden, open worden gedraaid. Je moet dan met zijn alles overleggen wie het beste zijn karaktertegel kan activeren. Hoe zet je jouw karakter en de eigenschappen die het heeft het beste in?

++ Een goed coöperatief spel moet lastig te winnen zijn en dat is Toren van Tijd zeker. Om een historisch item te bemachtigen moet je een of meerdere soorten schakelaars uitzetten. Die zijn verspreid over het hele huis. Je harde werk, het uitzetten van bepaalde schakelaars, wordt na het veroveren van een item weer ongedaan gemaakt. Elke schakelaar van de soort die op het item stond gaat weer aan. Je moet dus elke keer weer opnieuw beginnen als het ware.

Wat is minder?

— De uitkomst van de dobbelstenen die Professor Evil gebruikt is natuurlijk willekeurig en dat kan als (te) chaotisch worden ervaren. Dit maakt dat Professor Evil als een ongeleid projectiel door het huis heen banjert. Dit past bij zijn warrige karakter, maar het is lastig te plannen.

— Hoewel het bord erg mooi is had ik in sommige kamers, door de levendige illustraties, moeite om snel te zien of de deur open stond of niet.

Wat maakt het spel speciaal?

$$ De combinatie van mooie illustraties, een bekend aanvoelend thema (het heeft, zoals gezegd, een beetje een Cluedo-achtige, Doctor Lucky-achtige sfeer), een vloeiend spelverloop met duidelijke regels en een steeds opnieuw opbouwende spanning maakt dat ik Professor Evil en de Toren van Tijd met vertrouwen zou aanbevelen bij nieuwe, vers ontpopte spellenliefhebbers. Maar ook spellenliefhebbers die al wat langer meedraaien kunnen veel plezier beleven aan deze gestroomlijnde coöp.

Conclusie

Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. En we hebben een YouTube kanaal met playthroughs en reviews. 

Bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.