Qwinto het Kaartspel Review

Eerst was er het succesvolle dobbelspel Qwixx, daarna de kaartspelversie ervan, toen kwam Qwinto, ook een dobbelspel, en nu is er dus Qwinto het kaartspel. Wat vind ik van de kaartspelversie van Qwinto, ontworpen door Bernhard Lach en Uwe Rapp, uitgegeven door White Goblin Games? 

 

English summary below.

Er zijn er ondertussen al heel wat van, die dobbelspellen waar je met een aantal, meestal gekleurde, dobbelstenen rolt en dan op de een of andere manier een streepje mag zetten op een velletje papier. Je hebt dus Qwixx, Qwinto, Qwixx het Duel en dan de laatste in de rij, Twenty One, die ik later nog zal bespreken. Dat zijn dan de dobbelspellen (mis er een paar?), want je hebt ook een soort tekenspel, Träxx, en dan hebben de designers van Qwixx en Qwinto, in samenwerking met Reinhard Staupe, ook nog twee kaartspellen bedacht met hetzelfde idee als de dobbelspellen. Het zijn allemaal spellen die van eenzelfde principe uitgaan, maar is dat wel leuk? Lijken ze ze niet allemaal te veel op elkaar?

Nou, dat valt dus wel mee. Natuurlijk, je ziet overeenkomsten, maar als je het ene spel leuk vind hoeft dat niet gelijk te betekenen dat je het andere spel ook gelijk leuk zult vinden en het is ook zeker niet zo dat als je het dobbelspel gespeeld hebt, de kaartspelversie het proberen niet meer waard is, misschien zelfs het tegenovergestelde.

Qwinto, het dobbelspel, heeft simpele regels. Je rolt 1 tot 3 dobbelstenen en je vult de totale waarde van die dobbelstenen in in een rij met eenzelfde kleur als een van de dobbelstenen. De waarden in een rij moeten van hoog naar laag gaan met als laagste getal 1×1 en als hoogst mogelijke getal 3×6. Heb je een rij helemaal gevuld krijg je het getal helemaal rechts als punten. Er bestaan ook nog een aantal kolommen, daarin mogen niet dezelfde getallen zijn ingevuld, plus in sommige kolommen is een speciaal vakje geselecteerd en als je die kolom af hebt, krijg je de waarde in dat vakje als punten. Simpel, maar om alles zo ideaal mogelijk op je velletje papier te krijgen vergt toch wat denkwerk. Dit is ook de reden dat ik Qwixx leuker vond dan Qwinto. Het is wat luchtiger en dat past wat meer bij het type spel en de gelegenheden dat ik het op tafel zou zetten. Nu moet ik bekennen dat ik Qwinto maar 1 keer vluchtig heb gespeeld in de White Goblin Games stand op het Spellenspektakel een paar jaar geleden, dus dan ben je niet bepaald een expert op Qwinto gebied.

Qwinto het kaartspel ligt wat verser in het geheugen. De regels zijn eigenlijk hetzelfde, maar je speelt met kaarten, dus ze moesten iets verzinnen zodat je toch je nummertjes op je papiertje kunt schrijven en dat hebben ze eigenlijk wel grappig gedaan. In het midden van de tafel ligt een deck kaarten. De kaarten hebben getallen van 0 tot 6 of een min 2 en je vind ze in vier kleuren. Drie daarvan zijn hetzelfde als de kleuren die je op je scoreblok kunt vinden, de andere kleur is grijs, of geen kleur in dit spelletje.

Je krijgt drie kaarten op hand en er liggen vier kaarten open op tafel in een 2×2  formatie. In je beurt moet je een kaart uit je hand op een van die kaarten leggen. Je telt dan de waarde van die kaart op bij de waarde van zijn directe buren, dus niet diagonaal, en die waarde mag je invullen in de rij van een van de kleuren die deze drie kaarten hebben. Stel je legt een paarse vijf neer en zijn buren zijn een gele min 2 en een grijze vijf, dan mag je het getal acht invullen in de paarse of gele rij, want grijs is in dit spel geen kleur en doet eigenlijk alleen maar mee voor zijn waarde. Kun je niets aftekenen in je beurt, dan krijg je strafpunten.

Doordat je drie kaarten op hand hebt en ziet welke vier kaarten op tafel liggen lijkt dit spel veel tactischer dan het dobbelspel. Dit klopt ook wel een beetje, je hebt wat meer invloed op wat er in jouw beurt op tafel komt te liggen, maar aan de andere kant trek je nog steeds kaarten en kun je nog steeds geluk of ongeluk hebben met het trekken van die kaarten. In het kaartspel verandert de waarde van wat je kunt invullen ook iets minder snel. Je kunt over het algemeen maar een kaart spelen (soms twee, als je dezelfde waarde op hand hebt). Dit betekent dat de totale waarde van de kaarten op tafel maar langzaam veranderd. Als er heel veel enen, tweeën of zelf min tweeën op tafel liggen, wordt het lastig om snel richting de achttien te gaan, dat duurt even. Dit is anders bij het dobbelspel, hier kan de ene speler voor hoge waarden gaan, en de ander voor lage. Het kaartspel kun je vergelijken met een dobbelspel waar je tijdens je beurt een dobbelsteen van de tafel af mag halen en er een weer terug moet leggen. Het spel wordt er wat stroperiger door, wat minder dynamisch. Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat het spel hierdoor niet leuk wordt, maar ik moet wel zeggen dat ik denk dat ik het Qwinto dobbelspel toch net iets meer vind hebben. De dynamiek die het dobbelen met zich mee brengt, spreekt mij wat meer aan in een spel als dit.

Je zult ook merken dat met hoe meer je Qwinto of Qwinto het kaartspel speelt hoe chaotischer het wordt. Speel je met twee spelers kun je precies zien wat de ander wil of kan invullen en daar kun je op inspelen. Met meer spelers kun je dat ook wel, maar je kunt nou eenmaal niet met iedereen rond de tafel rekening houden.

Uiteindelijk kan ik stellen dat ik, en ik ben meestal juist het tegenovergestelde, in het geval van Qwixx en Qwinto toch meer een dobbelaar ben dan een kaartspeler. Ik vind het wel geinig hoe ze het dobbelspel hebben omgezet in een kaartvariant, het blijft een leuk spelletje en een fijne filler, maar als je toch zou moeten kiezen tussen Qwinto en Qwinto het kaartspel, je hebt maar tien euro op zak en je moet een van de twee mee naar huis nemen, zou ik voor Qwinto gaan.

 

 


Review Summary

A nice filler, the card play mechanism is quit clever, but compared to Qwinto the dice game it’s less dynamic. That’s why I would prefer playing the dice game over the card game. The more players you play with the more chaotic it gets. 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.