Race to the New Found Land Review

 

Een nieuw spel van 999 Games. Iedereen wil zijn stukje New Found Land en het liefste een heel groot stukje. Wie het eerst komt, het eerst maalt. Dat wordt racen dus. Met je bootje.

In Race to the New Found Land, ontworpen door Martin Kallenborn en Jochen Scherer, stapt iedereen op een schip om zo snel mogelijk naar New Found Land te varen, land te bezetten, het land te ontginnen en zo snel mogelijk terug te varen om de gewonnen goederen zo lucratief mogelijk aan de man te brengen in verschillende Europese steden.

Het spel wordt over vier ronden gespeeld en aan het einde van het spel wint de speler met de meeste punten.

 

 

Elke speler heeft zijn eigen spelersbord dat hoort bij het land dat hij representeert. Elk land heeft een andere eigenschap, een eigen startschip en een eigen charterschip.

In een ronde krijg je eerst wat inkomsten, daarna wordt in spelersvolgorde gevraagd wie er een schip wil kopen. Zonder schepen kun je niet veel, dus veelal is het antwoord ‘ja, dat wil ik wel’. Maar schepen kosten goederen, dus als je die niet hebt, moet je overslaan. Schepen nemen ook plaats in in jouw haven. Heb je geen plek, dan moet je ook passen, of een ander schip de prullenbak in doen.

De basisschepen kosten standaard een houtje en een stofje. Luxe schepen hebben variabele kosten, maar zijn ook beter. Elk schip, basis of luxe, heeft vier statistieken. Het heeft een bepaald aantal kistjes, een bepaald aantal kolonisten (sorry, dat zijn het nu eenmaal), een bepaald aantal verrekijkers en een bepaalde snelheid. Dit is allemaal van belang later in de ronde.

Nadat iedereen de kans heeft gekregen om schepen te kopen wordt er gevraagd wie er zijn haven wil uitbreiden. Iedereen heeft een extra plekje voor een schip dat ze kunnen vrij kopen en een eigenschap die ze kunnen vrijspelen tegen een betaling.

Daarna gaan we plannen. In spelersvolgorde. Per actie. Wil je een actie later uitvoeren, moet je er tijdens de planning minstens een schip aan hebben toegewezen. Toegewezen schepen zijn in de volgende ronde weer te gebruiken, behalve de charterschepen, dit zijn kaarten met schepen erop die kun je eenmalig kunt inzetten voor een bepaalde actie.

Plannen dus. Het toewijzen van schepen aan een bepaalde actie. Eigenlijk het programmeren van je vloot. Als iedereen heeft bepaald, in beurtvolgorde dus, welk schip ze bij welke actie willen hebben worden de acties uitgevoerd.

Dit gebeurt deze keer niet in beurtvolgorde. Je begint bij de actie laden en de speler met de snelste vloot, kijkend naar de snelheid van zijn schip (of bij andere acties eventueel schepen) bij de laad-actie, mag beginnen. Bij laden kijk je naar de kistjeswaarde van je schip, die bepaald welk goed je mag pakken en hoeveel kaarten je mag trekken. Op deze kaarten staan charterschepen of goederen. Charterschepen kun je dus tijdens het plannen inzetten. Goederenkaarten (of puntenkaarten) kun je tijdens je beurt inwisselen. Uit het aantal kaarten dat je mag trekken kies je er 1 en die neem je op hand.

Bij de vestig-actie kijk je naar het aantal kolonisten op de schepen die je aan die actie hebt toegewezen. Dit doe je schip voor schip. De waarde kan een of twee zijn. Als je schip een kolonist bevat mag je een blokje op een tegel op de kaart plaatsen. Zijn het er twee, dan plaats je twee blokjes op elkaar. Daarna, of je nu een of twee blokjes hebt geplaatst, kies je een van de twee bonussen die op die tegel staan.

 

 

De eilanden waarop je kunt gaan wonen zijn nog niet allemaal ontdekt. Deze worden gedurende het spel, door het plaatsen van tegels, bereikbaar. Elke afzonderlijke tegel heeft twee actieplekken en twee bonussen om uit te kiezen. Dit zijn goederen of punten. Als een eiland helemaal is afgebouwd, dan wordt er bekeken wie de meeste blokjes op dat eiland heeft en die speler en de nummer twee krijgen daarvoor punten. Daarom, en ook omdat je er goederen voor krijgt, is het belangrijk om blokjes op het bord te krijgen.

Goederen kun je ook leveren aan verschillende Europese steden. In elke stad ligt een bepaald aantal opdrachten en die opdrachten zijn punten waard als je de gevraagde goederen kunt leveren. Na elke levering plaats je een blokje in de stad en als er geen plaats meer is voor blokjes wordt er, aan het einde van de ronde, beoordeeld wie de meeste blokjes in die stad heeft. Die speler, en ook de nummer twee, krijgt daarvoor punten. De schepen die je in de lever-actie gebruikt moeten genoeg laadruimte, lees kistjes, hebben om de gewenste goederen te kunnen leveren en wil je meer opdrachten voltooien dan moet je ook zorgen dat er meerdere schepen richting het Europese vasteland varen.

De laatste actie in een ronde is het ontdekken van delen van de eilandengroep. Ook hier heb je dus weer een of twee schepen aan toegewezen tijdens de planningsfase. Tijdens het uitvoeren wordt hier gekeken naar de totale waarde van verrekijkers op je schepen. Zoveel tegels mag je van de trekstapel pakken. Het aantal schepen bepaalt hoeveel van die tegels je ook werkelijk mag plaatsen op het bord. Kies een tegel uit met een leuke bonus en plaats hem op een van de eilanden. Let op! De tegel moet wel dezelfde eilandsoort afbeelden als het plaatje eronder. Zet er daarna een blokje op en pak, ontdekken is heel lucratief, beide bonussen die op de tegel staan. Lucratief, zeker, maar het is door het plaatsen van het blokje dus ook handig voor het verkrijgen van meerderheden op de eilanden en het completeren van de eilanden.

Als iedereen de acties van de laatste fase heeft uitgevoerd, elke keer gaat de snelste speler eerst, wordt de Cartografie fase uitgevoerd. Hierin wordt een cartografietegel van de trekstapel gepakt. Hierop staat de naam van een van de beschikbare eilanden en afhankelijk van het aantal spelers wordt op dat eiland een aantal eilandtegels geplaatst. Op deze manier komen er meer plekken beschikbaar om je op te vestigen en worden ook langzamerhand de eilanden gevuld met tegels.

Nadat dit is gebeurd wordt er pas gekeken of eiland of steden ‘vol’ zijn met tegels of blokjes en worden de punten vergeven voor meerderheden. Dit gebeurt overigens maar 1 keer. Gescoorde eilanden of steden worden niet meer gescoord.

Na deze fase kun je opdrachtkaarten inleveren. Hier kom ik zo op terug. De eerste is gratis, voor elke volgende opdrachtkaart die je wil inleveren tijdens de huidige ronde moet je twee goederen betalen.

Daarna wordt het startspelersfiche doorgegeven en begint de volgende ronde met het krijgen van inkomsten.

Nu denk je misschien: “Blokjes plaatsen. Bootje varen. Eilandjes controleren. Heel leuk en aardig, maar waar blijft die race nu? Hè, ik bedoel, het heet toch RACE to the New Found Land?”.

Goed punt, zeg ik dan.

Dat race element zit hem gedeeltelijk in dat de spelers met de snelste vloot zijn of haar actie eerst mogen uitvoeren. Verder zit het hem in het puntenspoor. Om de zoveel punten ligt namelijk een kader in een bepaalde vorm en als je daar als eerste op of overheen vaart met je schip, dan heb de eerste keuze voor de bonus die bij die kadervorm hoort. Bij het eerste, derde en vijfde kader mag je uit een stapel doelkaarten een kaart kiezen. Deze doelkaarten kun je aan het einde van een ronde uitspelen. Op een doelkaart staat een bepaalde conditie waar je aan moet voldoen en het aantal punten dat je daar voor krijgt. Je moet bijvoorbeeld zes blokjes op een eiland hebben liggen of drie luxe schepen hebben. Meestal staat er een makkelijke en moeilijke opdracht op. Voor de moeilijke opdracht krijg je ook meer punten.

Bij het tweede kader mag je uit een stapel kapiteinskaarten een mooie en bekende kapitein kiezen. Deze kapiteins geven je een leuke eigenschap waar je het gehele spel van gebruik mag maken. Denk aan een extra dok voor een extra schip, extra snelheid voor je schepen of misschien mag je wel een extra blokje plaatsen als je een eiland ontdekt.

Kader nummer vier is het saaiste kader, want hier mag je gewoon een goed kiezen van de vier verschillende goederen die op het plekje van dat kader liggen. Kies jij goud, kan de volgende speler dat goed niet meer kiezen. Spelers die zo’n kader later passeren hebben dus minder kaarten of goederen om uit te kiezen. Wel is het zo dat het voor latere spelers wat makkelijker is om zo’n kader te bereiken, want elke keer als er iemand op staat of overheen beweegt dan wordt het kader drie plekjes naar achter verschoven. Nooit op of over andere spelers heen trouwens. Je zult nog wel een beetje moeten werken voor je geld.

 

 

Race to the New Found Land biedt geen enorm nieuwe spelervaring . Ik kreeg een beetje een ‘been there, done that’ gevoel. Vooral omdat het spel, kort door de bocht, toch een beetje neerkomt op het behalen van meerderheden door het plaatsen van meer blokjes dan je tegenstander. Waar hebben we dat eerder gezien? Maar ondanks dat gevoel is het wel een heel aangenaam pakketje wat je koopt. Het programmeren van de acties geeft het spel net die benodigde twist wat mij betreft en in combinatie met de andere familiare spelelementen is het wel degelijk een leuk en vlot spel is. Je bent daardoor ook juist weer snel aan het spelen.

Het enige element wat ik uniek zou kunnen noemen is het racen naar de kaders op het scorespoor en de bijbehorende bonussen. Al vind ik dat de invloed van het als eerste bij de verschillende kaders zijn redelijk beperkt is. Ten eerste, omdat het kader daarna naar achter wordt geschoven en anderen dus ook snel kunnen graaien in de bijbehorende stapel doelkaarten. Ten tweede, omdat je bij de eerste twee stapels doelkaarten nog de tijd hebt om van richting te veranderen zonder dat het al te veel energie kost, als dat nodig zou zijn. Bij de laatste stapel opdrachtenkaarten, waar je meer richting het einde van het spel aan gaat komen, is het dan weer wel handig om als eerste te zijn. Dan kun je nog een opdracht pakken die je wel succesvol kunt afronden, of eentje waar een andere speler heel veel punten mee zou sprokkelen.

Bij de kapiteins zou ik ook graag als eerste willen zijn, want alhoewel ze allemaal erg sterk zijn maakt het voor je tactiek wel degelijk uit voor welke kapitein je gaat. Een beetje keuze is dan altijd prettig. Het kan de eigenschap van je land versterken, maar het kan je ook sterker maken in gebieden waar je op dit moment nog niet zo heel erg bedreven in bent. Plus, hoe sneller je een kapitein hebt, hoe langer je profijt kunt hebben van die beroemdheid.

Het leukste aan het spel vind ik de planningsfase. Het programmeren. Wat wil ik doen? Wat heb ik er voor nodig om dit te kunnen doen? Welke schepen kan ik gebruiken? Wat gaan anderen doen?

Hierin komt het racen ook naar voren aangezien de speler met de meeste wind in de zeilen de actie als eerst mag uitvoeren. Zeker bij de laatste drie acties in een ronde, namelijk vestigen, leveren en ontdekken, is dat van groot belang. Voor het laden ben je niet afhankelijk van andere spelers of je iets leuks mag pakken of niet. De beurtvolgorde in de laatste drie actiefases is heel belangrijk dus, zeker als je voor de latere acties ook nog eens afhankelijk bent van het succes van de eerdere acties.

Je wil zo veel, maar je hebt maar een beperkt aantal schepen en die schepen hebben ook nog eens statistieken die je eigenlijk allemaal zou willen inzetten en voor elke actie. Keuzes, keuzes keuzes. Een schip dat heel goed is in vestigen kan weer heel langzaam zijn. Je bent dan later aan de beurt, zodat het alsnog maar de vraag is of je kunt doen wat je zou willen doen.

Ook bij het vestigen en het ontdekken zelf moet je soms moeilijke keuzes maken. Het gaat aan de ene kant om het verkrijgen van meerderheden en aan de andere kant om de beschikbare bonusgoederen of punten die je op de verschillende eilandtegels kunt krijgen. En heeft het nog überhaupt zin om in dat eiland te investeren? Is er een kans dat het eiland wordt afgemaakt voordat jij er een meerderheid op kunt krijgen?

Ik vind wel dat de laatste cartografiefase, waar nieuwe eilandtegels op het bord komen, een vrij significante invloed kan hebben op de eindscore. Er wordt een willekeurige tegel getrokken waardoor er nieuwe tegels aan een eiland worden gelegd en die misschien ook wel wordt afgemaakt. Dit kan zeker veel punten schelen. Je kunt hier niets meer aan doen. Je kunt hier niet meer op inspelen, maar soms kan het erg veel punten schelen. Aan het einde van het spel krijg je nog punten voor blokjes op niet afgemaakte eilanden. Zeker de spelers die op plek twee en drie staan als het gaat om het aantal blokjes op een eiland komen soms bedrogen uit als een eiland in de laatste fase plots wordt afgemaakt en daardoor een pak punten mislopen (of krijgen). Puur door het willekeurig opendraaien van een cartografietegel.

De cartografiefase vindt natuurlijk elke ronde plaats en het bepalen van welk eiland wordt uitgebouwd door het opendraaien van de cartografietegel zorgt sowieso voor wat extra willekeur in het spel, maar in die laatste ronde is het soms extra zuur als je heel het spel lekker aan het plannen bent geweest en door een beetje toeval de overwinning misloopt.

Buiten deze cartografiefase heb je ook bij het trekken van eilandtegels in je beurt te maken met geluk. Je wijst schepen aan de ontdekkingsfase toe met een idee. Je wil een specifiek eiland ontdekken, afmaken, en bevolken, omdat je daar denkt het meeste kans te maken op punten. Je trekt een tegel van de stapel en mag deze plaatsen. Je kunt natuurlijk schepen kopen waardoor je meer tegels mag trekken dan plaatsen, maar het element van geluk blijft altijd aanwezig. Past die tegel wel op het gewenste eiland of moet je het bij een eiland leggen waar je misschien helemaal niet wil zijn?

Je moet je ook bedenken dat de interactie in het spel vooral bestaat uit indirecte interactie. Meerderheden daar draait het om en ook het vervullen van opdrachten is erg belangrijk. Dan is het erg fijn om te weten of bepaalde leveropdrachten nog beschikbaar zijn. Of bepaalde plekken op eilanden waar je punten denkt te kunnen halen. Spelen met de beurtvolgorde en bepalen of het belangrijk voor je is om als eerst aan de beurt te zijn of niet, dat is waar de interactie met andere spelers plaatsvindt.

Hoewel ik het spel, en daar ben ik heel eerlijk in, nog niet met het maximale spelersaantal van vier spelers heb gespeel, denk ik dat Race to the New Found Land het beste speelt vanaf drie spelers. Meerderheden behalen, acties programmeren en ook racen zijn spelelementen die gewoon iets interessanter worden met meer dan twee spelers. Met twee spelers maak je hier ook nog eens gebruik van een dummiespeler die tijdens de cartografiefase gelijk een blokje op de dan nieuwe eilandtegels legt. Dan ben je dus niet standaard nummer twee als de punten voor meerderheden worden verdeeld. Dat werkt wel, maar over het algemeen wordt ik niet heel vrolijk van dummiespelers in tweespelerspellen. Geef mij gewoon maar een derde speler van vlees en bloed. Die denkt tenminste nog eens na of doet iets verrassends.

Race to the New Found Land mist net die Wow-factor voor mij, door weinig vernieuwende spelideeën, maar al met al heb ik het spel met veel plezier gespeeld. Het zit goed in elkaar. Voor mij bivakkeert het spel ergens in de eurospellenmiddenmoot. Door de verschillende landen die je kunt spelen heb je tijdens elke potje een andere invalshoek. Een nieuwe strategie die je kunt uitproberen. Het programmeren van de acties in een ronde met de schepen die je tot je beschikking hebt is wat het spel zijn diepte in inhoud geeft.

Meerderheden behalen, goederen bemachtigen en opdrachten vervullen. Deze uiteindelijke uitkomst van de geplande acties met je schepen hebben we in vele andere spellen al wel gezien. OK, dan is het spel niet enorm vernieuwend. Er zijn ook maar weinig spellen die dat echt zijn. Race to the New Found Land zorgt er in ieder geval voor dat je met bekende spelelementen gewoon een fijn spel op tafel kunt zetten.

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Race tot the New Found Land 4x gespeeld met twee en drie spelers

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

Kopen?

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.