Runner-Up Recensie

Een recensie van Runner-Up (of Why First? zoals het origineel heet). Een spel uitgegeven door 999 Games en bedacht door Simon Havard.

Engelse-vlag

Recensie:

De spelmechanismen:

Runner-Up is een snel, klein kaartspel. Elke rond ontwikkeld zich op eenzelfde manier. Zo ook het hele spel zelf. Wat ik daarmee bedoel, is dat de eerst beurten nogal chaotisch verlopen. Je weet immers niet welke pion of pionnen je moet beïnvloeden om zelf als tweede uit de bus te komen aan he einde van de ronde. Maar na het spelen van twee of drie kaarten heb je een beter idee welke speler je als doelwit moet uitkiezen en ook welke spelers je het beste kunt spelen.

Hetzelfde gebeurd eigenlijk als je kijkt naar het spel als geheel. De eerste paar rondes weet je namelijk nog niet precies hoeveel punten je moet halen om uiteindelijk, na ronde vijf, tweede te worden en het spel te winnen.

Dus je kunt wel zeggen dat je gedurende het grootste deel van het spel in het ongewis blijft en dat zorgt voor een boel chaos.

WhyFirst4

Je speelt kaarten voor jou of voor andere spelers op zo’n manier dat het het beste voor jou is, maar he hebt gewoon erg weinig informatie om je beslissing op te baseren. Je weet niet wat je tegenstanders in petto hebben, dan je kan daar ook niet op anticiperen. Pas later in het spel heb je dus eigenlijk pas een idee wat je echt aan het doen bent.

Deze choas maakt Runner-Up een erg licht spelletje. Het is makkelijk te leren en het idee dat je tweede moet worden is grappig, maar is het genoeg? Ik weet het niet.

Ik wil nog wel zeggen dat ik het spel zeker met drie of vier spelers zou spelen. Bij vijf en zeker zes spelers wordt het echt te onoverzichtelijk.

Het thema:

Je kan niet zeggen dat het spel een thema heeft, het zijn gewoon wat getallen op speelkaarten. Het wordt als race-spel in de markt gezet, maar ik moet zeggen dat ik dat niet echt zo beleef.

Het uiterlijk:

Runner-Up ziet er natuurlijk wel vrolijk en kleurrijk uit met die blije pionnen op de kaarten.

WhyFirst2

Het zijn niet de mooiste illustraties ooit gemaakt, maar ze doen hun werk prima.

De kwaliteit van de onderdelen:

De spelonderdelen zijn ook prima en bovendien is het spel makkelijk overal mee naar toe te nemen.

Het plezier:

Het is dan wel een chaotisch spel, met kaarten die je om de oren vliegen, maar je hebt toch het gevoel dat je enigszins invloed op het spel hebt, zeker aan het einde van een ronde, zoals ik hiervoor al gezegd heb. Het is niet veel, verwacht niet dat je enorm moeilijke beslissingen moet nemen, maar het is net genoeg om het geen compleet geluk festival te laten worden.

Runner-Up is dus een licht spelletje, erg licht, maar soms is het pesten van je tegenstander het enige dat je nodig hebt om lol te hebben.  Je moet dan wel van een beetje pesten houden natuurlijk.

Ik vind het zelf een leuk tussendoortje, maar ik twijfel of ik het echt moet aanbevelen. Het namelijk leuk om met je familie of je vrienden te spelen, die wel van een kort pest-spelletje houden. Voor veelspelers of spelers die echt van een tactisch kaartspelletje houden en op zoek zijn naar een nieuwe aanwinst is het een ander verhaal, dan zou ik dit namelijk niet aanraden.

Maar, als je weet waar je mee te maken hebt, dan kan Runner-Up erg leuk zijn en het kost ook helemaal niets, dus daarom beveel ik het, alhoewel heel erg voorzichtig, toch aan.

*Zucht*

Wacht!

Nee, toch niet, zover kan ik toch echt niet gaan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.