Saboteur: Het Duel Recensie

SaboteurDuel3

Een recensie van Saboteur – Het Duel, de een of twee-speler versie van het bekende spel Saboteur, ontworpen door Fréderic Moyersoen en uitgegeven door 999 Games.

Engelse-vlag

Recensie

Laat ik even beginnen om jullie geheugen weer wat op te frissen en te vertellen wat ik van Saboteur zelf vind. Dat werpt wellicht een ander licht op de recensie. Ik heb Saboteur een tijdje geleden gerecenseerd en ik moet zeggen dat ik geen fan ben van het spel. Ik vind namelijk dat het verrader aspect te voor de hand liggend is, het is gewoon niet erg subtiel. Daarom heb ik gezegd dat als ik een zogenaamd ‘verrader’ spel zou willen spelen, ik voor andere spellen zou kiezen.

SaboteurDuel6

Burenruzie

Dit spel is anders. Er zijn geen verraders in het spel, het is vanaf het begin duidelijk dat jij de groene dwerg niet mag en hij jou ook wel kan schieten. Geen ongemakkelijk begroetingen in de supermarkt of betekenisloze verjaardagswensen op Facebook. Nee, je laat gewoon jouw hond in de tuin van de buurman poepen en gooit jouw vuilniszakken lekker in zijn zwembad. Alles is toegestaan.

Jij en je buurman willen beiden hetzelfde en je zult alles doen om dit te bereiken. Het is een race, maar geen normale race. Het is een race met hindernissen waar je halverwege kunt kiezen om je tegenstander opzij te duwen en verder kunt rennen in haar baan, of je kunt haar onderweg laten struikelen. ‘Sorry, kan gebeuren.’ Nee, het is waarschijnlijk dat het gebeurd. Je zult je achterbakse kant moeten laten zijn. Hoe achterbaks? Dat hangt van je karakter af of van de kaarten die je trekt.

SaboteurDuel2

Het is niet alleen een kwestie van botweg de instrumenten van je tegenstander kapot maken, nee, het is ook een kwestie van het slim gebruikmaken van de gang, trol en deur kaarten die je krijgt. Een gangenstelsel waar jij vrij kunt rondlopen, maar waar de ander telkens moet betalen, een sleutel moet gebruiken of zelfs helemaal vast zit, is ook een goede manier om elkaar dwars te zitten.

De geluksfactor is nog steeds aanwezig in dit spel. Je kunt nu eenmaal alleen kaarten trekken waar je niets aan hebt, maar het is dan ook weer zaak om daar mee om te gaan natuurlijk. Plus, het is ook zo dat de score na drie spelletjes telt, dus je kunt gelijk je revanche halen als je een potje wat minder goed presteert.

Leuker dan Saboteur?

Ik vind Het Duel veel leuker dan zijn oude broer, maar ik moet ook zeggen dat je ze ook weer niet heel erg met elkaar kan vergelijken. Deze versie is wat meer gestroomlijnd dan Saboteur, wat minder chaotisch. Eigenlijk zijn ze verschillend genoeg om te zeggen dat je, als je fan van Saboteur bent, het niet meteen betekend dat Het Duel iets voor jou is.

Heel misschien kan het feit dat je dit spel ook in je eentje kunt spelen je overtuigen? Dan is het wel fijn om te weten of het dan ook een beetje leuk is.

Ja, is het antwoord, het is vermakelijk. Het is niet het beste solo spel dat ik heb of heb gespeeld, maar het is een prima bezigheid. Het pesten met trol of doodlopende gang kaarten is minder aanwezig of zelfs helemaal afwezig, omdat jij diegene bent die deze kaarten op tafel legt. Je gaat jezelf niet expres in de nesten werken.

Het enige waar je je tegen moet wapenen is het onvermijdelijke verval van jouw gereedschap en gangen die plots instorten. Als jij die kaarten trekt worden deze voor je neergelegd en moet jij er voor zorgen dat je ze kwijt raakt. Jij voert een strijd tegen een dek kaarten, wat ook meteen betekent dat er wel wat meer geluk bij komt kijken dan in een twee-spelerspel. Je kunt niet oneindig kaarten afleggen om slechte kaarten kwijt te raken, want dan zijn de mogelijkheden die je later in het spel hebt erg beperkt. Je moet rekening houden dat je vrij efficiënt moet spelen om een goede score neer te zetten.

Ik kan maar een ding concluderen, Saboteur: het Duel is, zowel met twee spelers als in je eentje, een degelijk spelletje. Het is vermakelijk en in ieder geval beter dan Saboteur zelf.

 


 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.