Seasons Review

 

In Seasons van 999 Games en team SAIEN strijd je om de controle over de vier seizoenen. Dit doe je door kaarten te spelen met waarde 1 tot en met 3. Dat is simpel. Maar wacht! Jij bepaalt niet welke kaarten je speelt. Dat doet je tegenstander.

Seasons is een tweespelerspel. Zoals al gezegd is, probeer je de controle te krijgen over de vier seizoenen. Dit zijn eigenlijk vier kolommen die je aanlegt op tafel. In het midden ligt een rij met kaarten per seizoen die de waarde van dat seizoen aangeeft en aan de kant van de spelers liggen elk een set kaarten die aangeeft hoeveel controle deze spelers over het seizoen hebben. Aan het einde van het spel wordt per seizoen gekeken wie, als alle kaartwaardes bij elkaar worden opgeteld, het seizoen controleert en die speler krijgt dan evenveel punten als de waarde van dat seizoen. De speler die de meeste punten heeft aan het eind van het spel, die wint.

Dit klinkt eenvoudig, maar er zit een addertje onder het gras.

Loop even mee.

 

Welkom bij het addertjesstukje.

Ten eerste heeft elke speler zijn eigen trekstapel. Die bestaat uit kaarten met dezelfde waarde, waarde 1-1-1-2-2-2-2-3-3. Alleen, omdat de kaarten per waarde geschud zijn, is het wel zo dat ze tot andere seizoenen behoren en dus een andere kleur hebben.

Iedere speler begint met een stapel handkaarten en trekt aan het einde van een ronde bij. Er wordt gespeeld totdat alle kaarten op tafel liggen. Wat wel belangrijk om te weten is dat niet alle kaarten meedoen, er worden een aantal kaarten uit het spel gehaald.

Maar dat is niet HET belangrijkste. Jij bepaald namelijk niet wat je uitspeelt. In een beurt moet jij namelijk twee kaarten uit jouw hand aan je tegenstander geven en die ligt die kaart aan zijn of haar kant van het speelveld. Je tegenstander moet 1 van die kaarten in het midden leggen en zo de waarde van een van de seizoenen verhogen. De andere kaart die moet ze aan haar zijde van het speelveld leggen, bij het seizoen waar te kaart toebehoort, om zo haar controle over dat seizoen te vergroten.

Zij doet precies hetzelfde en geeft twee kaarten aan jou en jij legt daarvan 1 in het midden en 1 aan jouw kant van het speelveld.

Uiteindelijk probeer je dus elke keer in te schatten wat het best voor jou is, of het minst slechte, om aan je tegenstander te geven. Je probeert je tegenstander het idee te geven dat de keuzes die zij maakt goed voor haar zijn, maar eigenlijk heb jij alle controle. Zij denkt en doet natuurlijk precies hetzelfde.

En dit is even wennen.

 

Het spel speelt heel contraintuïtief. Tenminste in je eigen beurt. Jij moet, uit de kaarten in je hand, de juiste kaarten kiezen voor je tegenstander.

En ook juist voor jouw eigen persoontje. Je wil eigenlijk dat jouw tegenstander precies doet wat jij wil en dat is kaarten aan haar zijde leggen voor seizoenen die weinig punten waard zijn en kaarten in het midden leggen van seizoenen die jij controleert (of gaat controleren). En natuurlijk doet je tegenstander dat niet precies. Die ziet dezelfde kaarten op tafel liggen. Maar je moet ze dan juist die kaarten geven die de keuze in ieder geval erg moeilijk maken.

Timing is in Seasons enorm belangrijk, omdat je dus ook een soort mindgame met je tegenstander aan het spelen bent. In het begin lijkt het er namelijk heel erg op dat je nauwelijks invloed hebt op wat er gebeurd in het spel. Je weet dat al de kaarten in jouw stapeltje kaarten uiteindelijk in het midden en aan de kant van je tegenstander komen te liggen. Je weet alleen niet welke kaarten, van welk seizoen, eruit zijn gehaald.

Gedurende het spel ga je steeds beter doorkrijgen van welk seizoen er meer kaarten in het spel zitten. Ik denk daarom dat je in het tweede deel van het spel meer controle hebt over het spel en het in het tweede gedeelte daarom wat leuker is.

Het voor je tegenstander moeilijk maken om te kiezen. Geef je hem een rode 3 en een blauwe 1, waar de 3 voor het rode seizoen is die hij op dit moment controleert en de 1 voor het winterseizoen waar hij nog nauwelijks invloed heeft, dan is de keuze waarschijnlijk eenvoudig. Hij verhoogt de waarde van het seizoen waar de controle over heeft met 3 en verhoogt zijn controle over het andere seizoen met 1. Hij weet alleen niet dat jij geen enkele rode kaart meer op hand hebt, waardoor de kans bestaat dat jouw tegenstander die nog in zijn deck heeft en die uiteindelijk aan jou moet geven, waardoor je wellicht de controle over het rode herfstseizoen kunt overnemen.

Dit is een klein voorbeeld hoe je een beetje moet denken. Het blijft soms een beetje willekeurig, zeker in het begin, want je hebt dan gewoon geen idee wat er in elkaars stapel kaarten zit.

Seasons is een aardig kaartspelletje die je in ieder geval anders laat nadenken over het uitspelen van genummerde en gekleurde kaarten. Dat spel-idee kennen we wel. De keuzes die je maakt in je beurt zijn soms best lastig, alleen is soms nog net te vaak ‘hopen dat het goed gaat’ in plaats van een goed doordachte en op feiten gebaseerde keuze. De reden dat ik het spel vaker wilde spelen was ook eigenlijk niet het spel met de cijfers, maar meer het, voor mij tenminste, duizelingwekkende spel dat zich in mijn hoofd afspeelde als ik probeerde uit te vogelen welke kaarten ik aan mijn tegenstander moest geven om het voor mij zo goed mogelijk te laten uitpakken en op welk moment. Het spelidee is simpel, maar hoe moet je dit nu goed spelen?

 

 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. En we hebben een YouTube kanaal met playthroughs en reviews. 

Bedankt!


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.