Showtime Review

Vragen we een gemiddelde voorbijganger om zijn of haar hobby of vrijetijdsbesteding, dan zul je, buiten dat iedereen supergraag leest natuurlijk, vaak horen dat ze graag een filmpje kijken. In de bios, op de tv of op de tablet.

In Showtime van Pegasus Spiele gaan we ook naar de film. Niet alleen. Nee, de hele zaal zit vol met de vreemdste karakters.

In het spel gaat het erom dat je jouw karakters naar de juiste film laat gaan en op de juiste plek laat zitten. Vooraan zie je het natuurlijk iets minder goed dan in het midden van de zaal en aan de zijkanten wil je ook liever niet zitten.

Elke speler krijgt een eigen stapeltje kaarten in zijn of haar spelerskleur, maar elke speler heeft dan wel dezelfde soort kaarten. Elke speler schudt zijn stapel kaarten en neemt er vier op hand. Op elke kaart staat een karakter. Dat karakter heeft een favoriet filmgenre en een eigenschap.

En deze eigenschap is wat Showtime zo leuk en toegankelijk maakt. Het brengt het spel helemaal tot leven.

Het spel wordt over drie rondes gespeeld. Elke ronde wordt er een new genre onthuld. Dit is de film die nu in de bioscoop draait. Een slasher movie bijvoorbeeld, of een romantische komedie. De bioscoopzaal bestaat altijd uit vier keer het aantal stoelen meer dan er spelers met het spel meedoen. In je beurt plaats je altijd een karakter op een stoel in de zaal en dit betekent dus dat je in een ronde, de zaal moet namelijk helemaal vol zitten, vier kaarten uitspeelt.

Op het moment dat je een kaart op een lege stoel plaatst kijk je of het genre waar het karakter van houdt overeenkomt met de film die draait. Je krijgt dan gelijk twee punten. De rest van de punten wordt aan het einde van de ronde verdeeld. Van linksvoor naar rechtsachter ga je langs elk karakter en kijk je hoeveel punten die oplevert voor de speler waarvan het karakter is.

Je krijgt punten voor de stoel waar hij of zij op zit. Hoeveel is afhankelijk van de rij en de plek in de rij.

En nu komt het leuke. Dit puntenaantal kan namelijk worden beïnvloed door de karakters eromheen of de eigenschap van het karakter zelf.

Zit er een lang slungel voor je? Minpunten. Een verveeld meisjes achter je die haar benen in jouw nek legt? Iemand midden in de rij die heel de tijd naar de wc moet? Iemand naast je die iets te veel van haar popcorn geniet? Allemaal minpunten.

Zit je naast je geliefde? Pluspunten. Zit je als hardhorend oudje op de voorste rij. Zit je als man naast een rondborstige dame? Zit je als giebelige vrouw naast andere goedlachse dames? Pluspunten. Pluspunten. Pluspunten. 

Elk karakter in het spel is thematisch goed uit te leggen en dat maakt dat het spel heerlijk snel en logisch speelt. De karakters zijn natuurlijk wel karikaturen, stereotypes, en wellicht nemen sommige (overgevoelige (of mag ik dat ook niet zeggen?)) mensen hier aanstoot aan, maar ik vind het gewoon leuk.

Showtime is een heerlijk familiespel. Er zit een beetje geluk in met het trekken van de kaarten. Je trekt wel na elke beurt weer bij tot vier kaarten, maar uiteindelijk komen maar twaalf van de zestien kaarten uit jouw stapel in het spel. Iedere speler speelt uiteindelijk waarschijnlijk niet dezelfde karakters uit. Het kan dus zijn dat je net wat meer of minder geluk hebt met betrekking tot de filmgenres die in elke ronde op het witte doek draaien.

Dit kan worden voorkomen, als je dit niet zo leuk vindt, door te spelen met de tactische variant. Hier kiezen de spelers twaalf karakter uit, de rest doet niet mee, en schudden hun stapel. Je weet wel welke karakters er in ieders stapel zitten, maar niet wanneer die precies uitkomen.

Er zit ook een beetje pestgedrag in. Door slim je karakters in de zaal te plaatsen kun je hopelijk zelf veel pluspunten krijgen en anderen juist minpunten geven.

Je hebt ook karakters die je, soms zelfs hardhandig, van je plek kunnen sturen. Dit klinkt heel vervelend, maar door de luchtigheid van het spel en het thema is dit het eigenlijk nooit.

Wel moet ik zeggen dat het spel waarschijnlijk beter tot zijn recht komt met drie of vier spelers. De geluks- en pestfactor, tenminste zo voelt het dan, gaat een tikje naar beneden en het spel is daardoor iets beter gebalanceerd.

Je hebt genoeg mogelijkheden om jouw karakters zodanig in de zaal te plaatsen of met het plaatsen ervan anderen te manipuleren dat je altijd het gevoel houdt dat je de touwtjes net, en echt met een laatste dunne draadje, genoeg in handen hebt.

Een goede combinatie van geluk, tactiek en elkaar lekker in de weg zitten maakt dat Showtime een fijn tempo heeft en bij veel families best tot een hit kan uitgroeien. Zeker als je lekker in het thema mee kan gaan.


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. En we hebben een YouTube kanaal met playthroughs en reviews. 

Bedankt!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.