Via Stracciatella Review

 

Zomer. Hitte. Niets is dan fijner dan af te koelen met een overheerlijk ijsje. In Via Stracciatella van 999 Games sta je deze keer niet voor de toonbank, maar erachter. Als volleerde ijscoman scheur je door de straten op zoek naar oververhitte mensen die snakken naar wat verkoeling.

Een tevreden klant is een loyale klant. Dat is waar het in Via Stracciatella allemaal om draait; loyaliteitspunten. Geef de mensen in de rij precies de ijsjes waar ze zin in hebben en je kunt ervan op aan dat ze vaker langs zullen komen. Het spel eindigt als een speler 9 loyaliteitspunten behaald. Iedere andere speler is aan de beurt totdat ze de ijscokar van die speler hebben ingehaald en dan wint de speler met de meeste loyaliteitspunten. Deze speler mag zich de ijscokoning van het dorp noemen.

De beurten in dit spel gaan niet met de klok mee. Op tafel ligt een klein bordje en daar staat een weg afgebeeld. Op deze weg, die in een cirkel loopt, rijden de ijscokarren van de spelers. Je bent aan de beurt zo lang je de laatste speler in de rij bent. Elke actie die je doet kost 1 of meerdere stappen vooruit met je kar. Zo passeer je weer andere spelers, soms onderweg een ijsfiche oprapend, en is elke keer de speler aan de beurt die achteraan bungelt.

Het draait in dit spel om de kaarten en wat je daarmee doet. Op elke kaart staan een aantal belangrijke gegevens. Een kaart kun je inzetten als klant. Op elke kaart staan twee klanten en die klanten willen een bepaald soort en een bepaalde hoeveelheid ijs. Het aannemen van klanten kost een aantal bewegingspunten met je kar. Als je een kaart gebruikt om klanten aan je te binden, dan leg deze kaart onder jouw ijscokarkaart. Je kunt maar een kaart onder je kar hebben liggen om te voorzien van ijsjes. Niet meer.

 

 

Je kunt in je beurt, voor 1 bewegingspunt, ook een klant voorzien van de gewilde ijsjes. Linksboven staat op elke kaart namelijk een ijsje afgebeeld en je kunt dus vanuit je hand kaarten afleggen met ijsjes erop afgebeeld die corresponderen met de behoefte van een klant. Als je beide klant op de kaart onder je kar van ijs hebt voorzien moet je die kaart een beetje draaien om te laten zien dat je aan deze opdracht hebt voldaan, maar beter nog laten zien dat je daarvoor een bepaald aantal loyaliteitspunten voor hebt gekregen. Of je hebt wellicht een permanent ijsje gekregen die je later kunt gebruiken voor het bedienen van andere klanten. Ook de fiches die je onderweg hebt opgeraapt, deze liggen op verschillende plekken op het wegdek, kun je inzetten om klanten te helpen. Op deze fiches staat een specifieke ijssoort of een jokerijsje, die je kunt inzetten als elke andere soort.

Die permanente ijsjes zijn heel belangrijk. Er zijn namelijk punten mee te verdienen. Er liggen opdrachtkaarten open op tafel. De eerste speler die drie dezelfde permanente ijsjes heeft verkregen, of juist drie verschillende, die krijgt daarvoor heel wat loyaliteitspunten. De tweede speler kan voor diezelfde ijsjessoort ook nog steeds punten krijgen, maar wel wat minder.

Het laatste wat je in je beurt kunt doen is het pakken van nieuwe kaarten. Je begint het spel met drie kaarten, maar al vrij snel zijn deze besteed, dus wil je nieuwe kaarten. In je beurt kun je aangeven dat je een tot vijf kaarten wil hebben. Deze kaarten pak je dan uit het open aanbod van drie of blind van de trekstapel. Ook het pakken van kaarten kost bewegingspunten, namelijk precies zoveel als het aantal kaarten dat je hebt gepakt.

Zo gaat het spel dus. Je verzamelt kaarten en fiches om de klanten te bedienen die bij je ijscotruck staan te wachten. Die klanten leveren weer punten en permanente ijsjes op om uiteindelijk uit te komen bij 9 loyaliteitspunten of meer.

 

 

Om mee te beginnen vond ik Via Stracciatella heel anders aanvoelen met twee spelers dan wanneer ik het met meer spelers speelde. Met zijn tweeën dender je door het spel. De ijscowagens tuimelen op hoge snelheid over elkaar heen op het beurtvolgordespoor. Met meer spelers gaat dat toch een stukje langzamer, al blijft het nog steeds een snel spel. Je moet namelijk met meer mensen rekening houden als je gaat bekijken wie aan de beurt is. Zeker als je jouw acties vooruit wil plannen. Bij twee spelers is het wat overzichtelijker wat je in je beurt, soms zelfs beurten achter elkaar, kunt doen. Met meer spelers passeer je met een actie sneller een andere speler op het beurtvolgorde spoor, waardoor die speler weer aan zet is en wellicht precies datgene wil doen wat jij ook in gedachte had. Omdat je dus, in vergelijking met het spel met zijn tweeën, heel wat minder vaak meerdere beurten achter elkaar hebt kun je ook ietsje minder goed plannen.

Het ‘haas en schildpad’ mechanisme om de beurtvolgorde te regelen werkt heel goed. Je kan hele dure acties uitvoeren en er als een haas vandoor gaan op het beurtvolgordespoor, maar dat betekent wel dat je lang moet wachten voor je weer aan de beurt bent. De laatste speler op het spoor is namelijk de actieve speler. Neem je kleinere stapjes zullen je beurten korter op elkaar liggen en kun je beter plannen en je strategie aanpassen mocht daarom gevraagd worden.

Wat ook wel leuk werkt, en helemaal met het bovenstaande mechanisme, is het gebruik van de kaarten. Je kunt ze als klant inzetten, om daarmee punten te behalen of een permanente ijsjesvoorraad aan te leggen, maar je kunt diezelfde kaart ook gebruiken om je klanten juist mee te bedienen. Niet elke kaart kost hetzelfde aantal stapjes op het beurtvolgordespoor als je de klanten die erop staan wil gaan bedienen. Soms wil je een kaart dus graag als klant hebben, omdat die kaart je een bepaald aantal punten geeft of een bepaald permanent ijsje, maar heb je het ijsje dat op die kaart staat ook nodig om een andere klant blij mee te maken. Dan moet je dus kiezen. Is het aannemen van de klant uiteindelijk het aantal stapjes waard op het spoor als ik die klant(en) op de kaart eenmaal heb bediend? Vind ik het OK als ik wat langer niet aan beurt ben, of pakt dan juist een ander speler net die opdracht voor mijn neus weg?

Het zijn geen moeilijke keuzes, maar het maakt het draaiende houden van je ijsco-imperium wel net wat interessanter.

Als je die keuzes goed maakt zorg je ervoor dat je steeds minder afhankelijk wordt van het ijsjesaanbod op tafel, maar kunt vertrouwen op je eigen permanente voorraad. Langzaam bouw je een loyaal klantenbestand op, je persoonlijke ijscomotortje, waarmee je hopelijk de overwinning kunt behalen.

Ik zeg langzaam, maar als een speler helemaal niet van plan is om van de klanten gebruik te maken die een permanent ijsje aan je voorraad toevoegen maar gewoon voor snelle punten gaat, dan is het wel zaak om daar goed op te blijven letten. Het blijft wel een race naar die negen loyaliteitspunten. Onderweg is het dan ook weer zo dat de eerste speler die een opdracht heeft volbracht meer punten krijgt dan de spelers erna. Zie je dat een ander, net als jij, van plan is vol voor die roze ijsjesopdracht te gaan, dan kan het wellicht handiger zijn om toch een andere route te kiezen, in plaats van samen, al strijdend, naar de finish te gaan om er daar achter te komen dat je net een beurt meer nodig hebt om die opdracht af te ronden. Ondertussen zie je ook nog eens dat de derde speler zonder enige tegenstand geslaagd is de gele ijsjesopdracht af te ronden. De competitie is moordend.

Kortom, Via Stracciatella is een heel vermakelijk tussendoortje. Het speelt vlot, de regels zijn eenvoudig en het ziet er schattig uit. Zoals gezegd hebben de kaarten dus meerdere statistieken. De klanten vragen om een bepaalde hoeveelheid en soort ijs, die klanten geven punten of permanente ijsjes als je ze die ijsjes geeft, het kost een aantal stapjes op het spoor om ze überhaupt te mogen bedienen en elke kaart is ook inzetbaar om als ijsje voor een betalende klant te dienen. Zo op papier ziet het er wellicht lastiger uit dan het is. Een overdaad aan keuzes. Dat is helemaal niet zo. De keuzes die je moet maken zijn heel behapbaar, ook voor mensen die niet heel vaak spellen spelen, maar het geeft Via Stacciatella wel net die extra bite.

 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.