What’s Up Review

Felgekleurde vogeltjes op een rij. De een ziet er verveeld uit, twee anderen argwanend. Zijn die drie groene vogeltjes nu met mij aan het flirten? Hey, what’s Up? fluistert de een mij toe. Snel omdraaien, daar moet ik niets van hebben. Ah, gelukkig, ik heb er al twee weggejaagd. 

 

English summary below.

What’s Up, ontworpen door Dennis Kirps en Jean-Claude Pellin en in Nederland uitgegeven door Chronicle Games, combineert memory met het verzamelen van setjes bontgekleurde vogels. De regels van het spel zijn eenvoudig, erg eenvoudig.

De kaarten zijn dubbelzijdig. Op elke zijde staan een, twee of drie vogels afgebeeld in een van de vier kleuren. Op de ander zijde van de kaart staat of hetzelfde aantal vogels in een andere kleur, of een ander aantal vogels in dezelfde kleur. Je hebt bijvoorbeeld een kaart met twee rode vogels erop. Dan weet je dus dat aan de andere zijde twee paarse, gele of groene vogels staan, of een of drie rode vogels.

Alle kaarten worden geschud en in een vijf bij zes raster neergelegd. Als je aan de beurt bent moet je een kaart pakken en omdraaien. Kun je die kaart in je eigen tableau neerleggen dan doe je dat. Kun je dat niet, dan leg je hem, zonder om te draaien, terug op tafel.

Je bouwt je tableau op met vier rijen, een van elke kleur, van laag naar hoog. Pak je een kaart met twee groene vogels, maar heb je de kaart met een enkele groene vogel nog niet, dan kun je hem niet in je tableau plaatsen. Leg hem dan netjes terug, of doe eens gek en leg hem op een heel andere plek. Leuk voor de mensen die willen onthouden waar welke kaart ligt.

De speler die als eerste alle vogels van iedere kleur, twaalf kaarten in totaal dus, verzameld heeft, wint het spel. Of je kijkt naar het aantal vogels dat iedereen verzameld heeft en diegene die de meeste vogels heeft, wint het spel. Dit gebeurt als er nog drie kaarten op tafel liggen en niemand kan acht beurten lang iets in hun tableau leggen.

Dat is het. Niets meer, niets minder. In het begin van het spel zul je gewoon een beetje (gecontroleerd) moeten gokken om die enen in je tableau te krijgen, maar naarmate het spel vordert zou je steeds beter moeten weten waar welke kaart ligt en wat er op beide zijden van de kaarten staat. Geluk is wel een factor in dit spel, maar dat wordt steeds minder.

Hou bij het gokken wel een beetje rekening met wat je tegenstanders nodig hebben. Als je zelf niet zeker weet of je een kaart, als hij is omgedraaid, in je tableau kunt leggen, draai er dan niet vrolijk een om waar op de bovenkant een aantal vogels in een kleur staan die de volgende speler nodig heeft. Die kan die kaart dan zonder na te denken pakken, omdraaien en in zijn tableau leggen. Je hoeft geen cadeautjes weg te geven, toch?

Al met al is What’s Up een best wel geinig spelletje. Ik ga niet zeggen dat het heel vaak op tafel zal komen bij mij thuis, daarvoor is het voor mij te licht, maar aan de andere kant is het perfect voor situaties als ‘Joopie is tien minuutjes later, laten we in die tijd even What’s Up spelen’. Je bent bijna langer aan het uitleggen dan dat je aan het spelen ben.

Het spel vergt een klein beetje denkwerk, als je gewoon willekeurige kaarten blijft omdraaien zul je niet ver komen, maar ook weer niet zoveel dat je nu in doodse stilte met drie personen naar de kaarten moet gaan zitten turen.

Het is dus een licht en luchtig tussendoortje met vrolijke, kleurrijke illustraties. Geinig, zoals ik het hierboven noemde, vind ik zelf een prima beschrijving voor dit spel. Het is niet wereldschokkend, maar zeker wel vermakelijk. Prima om een avond mee te beginnen of mee af te sluiten, of, zoals ik al zei, voor als je een paar minuten te overbruggen hebt. Je kunt die tijd vullen met een goed gesprek, maar ook met een spelletje EN een goed gesprek.

 

 

[Oordeel Sélène: 3 uit 5.  Prima spelletje. Zelfs een beetje verslavend. Leuk voor even tussendoor.]  

 

[Oordeel Marc: 3 uit 5. Toen wij Zuiderspel bezochten, liepen we ook langs de stand van Chronicle Games, dat met Droomhuis een hit(je) had op Spellenspektakel. Wij waren destijds meteen fan van Droomhuis en hebben het meteen meegenomen en inmiddels een aantal keer met veel plezier gespeeld en met succes bij anderen geïntroduceerd. Jong of oud, wie wil er nu niet aan zijn droomhuis werken? 

Op Zuiderspel had Chronicle Games een nieuw spelletje mee dat daar gepresenteerd werd, What’s Up! Hoewel nogal licht, zag het er wel aardig uit en was niet zo duur, dus hebben we deze blind gekocht om thuis eens te proberen. Take a chance, make a mistake, learn something new, nietwaar?

Nu ik het een paar keer gespeeld heb kan ik niet echt zeggen dat het tegenvalt. Het is inderdaad erg licht en is de zoveelste variant op memory in een ander jasje. Zou ik het missen? Nee, zeker niet. Maar toch, mijn zoontje, die inmiddels best wel wat gewend is, vindt het leuk. En het blijft een heel charmant spelletje. En het duurt maar 10 minuutjes. Daarom toch drie duimpjes.]

 


Review Summary:

What’s Up is a very short, very light filler game. It almost takes longer to explain than to play.  It combines memory with set collection. There’s that memeory ellement of knwoing where wich card is located on the table, but you also need to take into account what other players need. If you don’t know for sure if you can legaly place a card in your tableau, you’d better not turn over a card where on top a number and colour of birds is depicted that the next player needs. That’s just giving the vicotory away. 

Light and breezy, that’s what this is. Good looking too. Nice to start or end a gaming night with.

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op Instagram. Hier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

One thought on “What’s Up Review”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.