Speelse uitgever zkt. positivo in maatpak

Ik kwam iets vreemds tegen. In eerste instantie oogde het niet vreemd, maar hoe langer ik er over nadacht hoe vreemder ik het vond.

Een bekende uitgever van net zo bekende bordspellen stuurde via Twitter onlangs een bericht de wereld in. Dat doen ze wel vaker.

Binnenkort komt deze uitgever met een uitbreiding van een van hun eerder uitgegeven spellen en ze zochten hiervoor recensenten. Professionele recensenten. Professionele recensenten die het basisspel erg leuk vinden.

De tweet is inmiddels verwijderd. De beweegredenen van de betreffende uitgever, de naam is voor dit stuk niet relevant, weet ik niet. De reacties op het bericht kun je nog wel terug vinden. Als je weet waar je naar moet zoeken natuurlijk.

Reactie op initiële tweet van uitgever
Reactie van de uitgever op een van de reviewers die op het verzoek reageerde

Nu is het vragen om recensenten niet zo bijzonder. Veel uitgevers hebben zo hun eigen netwerk, maar vragen om wat vers bloed kan geen kwaad.

Wat ik wel bijzonder vond is de vraag naar professionele recensenten. En wat ik nog het meest bijzonder vond is het vragen naar recensenten die het basisspel al erg leuk vonden.

Wat is een professionele recensent? Het lijkt mij dat dit iemand is die van recenseren zijn beroep heeft gemaakt en hier dus geld mee verdiend. En hoeveel professionele recensenten voor bordspellen zijn er nu werkelijk? Niet zo heel veel lijkt mij. Is het zelf een blijk van professionaliteit wanneer je deze professionals benadert via Twitter?

De meeste recensenten die ik ken, waaronder ik mijzelf dan even voor het gemak schaar, doen dit in hun vrije tijd. We proberen zeer vakbekwaam over te komen natuurlijk, maar we blijven hobbyisten.

Het vreemdste van dit alles was nog wel dan men specifiek vroeg naar bevooroordeelde recensenten. Eentje die het spel naar alle waarschijnlijkheid toch wel leuk gaat vinden. Is dit hoe het werkt? Nee, toch?

Een recensent zou toch juist niet bevooroordeeld moeten zijn? Zeker zo’n professionele. Eentje met stropdas en aktetas.

Compleet objectief is een recensent nooit. Dat kan ook niet. Als dat wel kon hadden we maar een bordspelrecensent nodig in de wereld. Deze persoon doet zijn zegje en dat is dan DE objectieve recensie van spel X.

Gelukkig hebben we allemaal onze eigen smaak, brengen we onze eigen spelervaringen mee en dat kleurt ook de recensies die we zien, horen en lezen.

Eerdere ervaringen kunnen je spelbeleving kleuren, maar een goede recensent zorgt er in ieder geval voor dat die eerdere spelervaring geen belemmering is bij het beoordelen van het spel op tafel.

‘Spel X is verschrikkelijk. Eens kijken wat spel X.2 ons brengt. Laten we spelen.’ in plaats van ‘Spel X is stom. Spel X.2 moet ook wel stom zijn. Laten we maar beginnen dan.’.

Dit maakt het namelijk extra waardevol als een recensent spel X niet leuk vond, met een frisse blik keek naar spel X.2, en die wel leuk vond.

Met de vraag van de bovengenoemde uitgever naar recensenten met een voorliefde voor spel X wordt een hele groep en de daarbij horende waardevolle meningen uitgesloten.

Je zou toch zeggen dat je als uitgever genoeg vertrouwen hebt in de kennis en kunde van de ontwerpers, illustratoren en ontwikkelaars om jouw spellen naar (alle) recensenten te sturen, ongeacht of ze eerdere spellen uit jouw catalogus leuk vonden of niet.

Als er daarna dan negatieve recensies tussen zitten, dan begrijp ik heel goed dat je daar als uitgever niet al te veel aandacht aan wil besteden, maar om vooraf die schifting al te maken is niet zoals het zou moeten zijn.


Wat vinden jullie? Laat het weten in de commentaren.

Zijn recensies nog wel waardevol als uitgevers hun (eerste) recensie-exemplaren alleen sturen naar positieve (en bevooroordeelde) recensenten?

Wat kunnen we als consument doen om een realistischer beeld te krijgen van de kwaliteit van een spel?

Een goed voorbeeld van dit ‘probleem’ is bijvoorbeeld de vele Kickstarter campagnes waar (vrijwel zonder uitzondering) alleen positieve recensies (of non-recensies) voor uitkomen op het moment dat de campagne start (en het spel dus nog niet is uitgegeven).

Over non-recensies gaat trouwens een volgend stukje.

Ik ben me er bewust van dat ik hier met twee petten op zit. Die van stukjesschrijver/spelrecensent en die van liefhebber/consument.


2 gedachten over “Speelse uitgever zkt. positivo in maatpak

  • 7 maart 2019 om 12:30
    Permalink

    Gevalletje mug wordt olifant. De oproep van Rio Grande Games (die bedoel je toch?) ging over een uitbreiding. Dan is het toch volkomen logisch en legitiem om recensenten te zoeken die het basisspel graag spelen? En die zullen de uitbreiding vervolgens zuiver beoordelen. Niets aan de hand, gewoon doorlopen mensen.

    Je had er beter aan gedaan om White Goblin Games als voorbeeld te nemen. Die zoeken immers actief naar kritiekloze pleasers, proberen kritische recensies te beïnvloeden door te dreigen met het stoppen van review copies (gebaseerd op meerdere ervaringen van derden) en gooien de deur dicht voor al te kritische types (gebaseerd op mijn eigen ervaring).

    (Om misverstanden te vermijden: ik zie jou uiteraard niet als een kritiekloze pleaser).

    Beantwoorden
    • 7 maart 2019 om 14:03
      Permalink

      Ik heb het specifieke geval zoals hierboven in mijn stuk aangrepen om het onderwerp. noem het ‘maker van positieve review gezocht’, in te leiden. Ik kom wel vaker, op allerlei manieren, zaken tegen die ik als voorbeeld had kunnen nemen. Dit voorbeeld was gewoon vrij recent.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.