Go Nuts For Donuts Review

 

Donuts! Voor de zoetekauwen onder ons is hier Go Nuts For Donuts. Een spel dat is ontworpen door Zachary Eagle en in Nederland wordt uitgegeven door White Goblin Games.

 

Go Nust For Donuts is een vrij eenvoudig spel om te leren. Je hebt verschillende type kaarten en elke type scoort op zijn eigen manier. Het ene type scoort per stuk vier punten, van een andere type wil je graag setjes, van weer een ander wil je graag de meeste hebben en een volgende type donut is op zichzelf niets waard, maar laat je een kaart van de trekstapel trekken. Zo zijn er heel veel verschillende type kaarten en dus ook veel verschillende manier om punten te scoren. Belangrijk, want de speler met de meeste aan het einde van het spel, als het aanbod niet meer kan worden aangevuld, die wint Go Nuts For Donuts.

Voor elk spelersaantal zijn een aantal kaartensoorten geselecteerd en dit betekent dus dat je altijd met dezelfde kaarten speelt voor elk spelersaantal. Van de stapel kaarten trek je evenveel als het aantal spelers, plus een extra. Dit is het aanbod.

Boven elke kaart ligt een fiche met een nummer. Stel je speelt met drie spelers, dan dus nummer een tot en met vier. Elke speler heeft dan vier kaarten op hand met diezelfde nummers.

Elke ronde spelen alle spelers een van die (vier in bovenstaand geval) kaarten met de nummerafbeelding naar beneden. Dit nummer geeft aan welke kaart je wil hebben. Heeft iedereen een kaart gespeeld, worden ze opengedraaid. Per kaart, van laag naar hoog, wordt er gekeken of iemand die heeft gekozen. Ben je de enige speler met dat nummer, dan mag je de donutkaart pakken, soms een actie mee uitvoeren, en voor je leggen. Ben je niet de enige speler die voor een bepaalde kaart is gegaan, dan hebben alle betrokken spelers pech. Niemand krijgt die kaart. Sterker nog, die kaart wordt op de aflegstapel gelegd.

Daarna worden de gaten in het aanbod opgevuld met nieuwe kaarten van de donutstapel en begint de volgende ronde. Zo gaat het elke ronde. Er wordt doorgespeeld tot het moment dat het aanbod niet meer volledig kan worden aangevuld.

Iedereen telt zijn punten op van de donutkaarten die hij of zij heeft verzameld en de speler met de meeste punten wordt tot donutkoning gekroond (en mag hierna waarschijnlijk een bezoekje brengen aan de tandarts).

OK. Ten eerste, het spel lijkt qua voorkomen erg op een ander spel van White Goblin Games, namelijk Sushi Go! en dat is meteen een nadeel. Veel mensen zijn inmiddels een beetje bekend met Sushi Go! of Sushi Go Party!. Dit een heel leuk drafting spel. Ik vermoed dat als je Go Nuts For Donuts aanschaft of begint met spelen met het idee dat het op Sushi Go! lijkt dat je enorm teleurgesteld wordt.

Ja, je scoort op vergelijkbare manier punten, door kaarten van een bepaalde soort te verzamelen, maar het heeft een aantal belangrijke verschillen. Verschillen die het spelgevoel enorm anders maken.

Het element dat ik gewoon leuk vind aan Go Nuts For Donuts is de manier van punten scoren. Elke kaartsoort is net iets anders en dat is erg leuk. Elk potje kun je weer voor een andere kaartsoort gaan en zo proberen om op verschillende manieren succes te hebben. Het jammere is wel dat waar je bij Sushi Go Party elke keer zelf kon kiezen welke soorten kaarten je in je spel meenam, hier voor elk spelersaantal een setje kaarten is bepaald. Wil je dus de paarse kaarten tegenkomen, dan moet met vier of meer spelers spelen, de blauwe kaarten komen pas met vijf of meer spelers op tafel.

Hoewel er dus heel veel verschillende donutsoorten in de doos zitten is het beeld van de hoeveel variatie die je daarmee kunt aanbrengen een beetje vertekenend en dat is best jammer. Ik heb niet geprobeerd of het spel echt slechter, of minder leuk, speelt als je er kaarten aan toevoegt die volgens de regels niet bij een bepaald spelersaantal horen, maar wellicht zou je dat kunnen proberen.

Hoe je aan je kaarten komt werkt heel anders dan bij het hiervoorgenoemd sushispel. Je kunt in theorie, als je jouw kaarten net zo speelt dat je elke ronde hetzelfde kiest al een van je tegenstanders, het spel zonder kaarten eindigen. Dit is bij ons nog nooit gebeurd hoor, maar het zou kunnen. Het niet krijgen van een donutkaart, doordat je hetzelfde getal hebt gekozen als een ander kan door sommige spelers als zeer vervelend en zelfs spelbedervend worden ervaren. Zeker als dat vaak gebeurd en zeker ook omdat het direct invloed heeft op je eindscore.

Je moet Go Nuts For Donuts dus niet benaderen als een enorm tactisch spel. Het is heel licht, heel luchtig en er zit dus een beetje een mes-in-je-rug element in, bedoeld of onbedoeld. Het is namelijk zo dat je aan de andere kant dit mechanisme ook bewust kunt inzetten, en dat je bij de lagere spelersaantallen dit ook zeker gericht gaat doen. Het kan zijn dat er kaarten liggen die jou niet zo veel opleveren, maar een andere speler heel erg veel. Je kan er dan voor kiezen om, puur om die speler in de weg te zitten, de kaart te spelen met het getal dat boven die kaart ligt.

Het gekke is wel, en ondanks wat ik nu ga zeggen speel ik Sushi Go! honderd keer liever, dat als je Go Nuts als luchtig tussendoortje benadert, en dan bedoel ik erg luchtig, het nog best wel geinig is. Je bent nog steeds setjes aan het verzamelen die op een enigszins unieke manier scoren en soms kun je best nog wel eens tegen een leuke of slimme combo aanlopen, als je bijvoorbeeld net die benodigde kaart van de aflegstapel mag pakken. En natuurlijk, soms ga je met meerdere spelers voor dezelfde kaart en misschien gebeurt het ook nog wel eens een paar keer achter elkaar, maar ja, ‘kan gebeuren’ zeg ik dan. Het is niet het einde van de wereld. Het spel duurt een kwartier, twintig minuten, de volgende keer beter.

Go Nuts For Donuts zal niet bij mijn favorieten terecht komen, het zit ook tegen de onderkant van de drie duimpjes categorie aan, maar ik denk dat het wel degelijk een leuk spel kan zijn voor een bepaald type speler of een bepaalde situatie. Ik vond het namelijk, ondanks dat ik meerdere malen geen kaart mocht pakken, nog steeds een vermakelijk spel, erg geschikt als tussendoortje. En het ziet er leuk uit. Dat ook.

 

 

Op het moment van het schrijven van deze recensie heb ik Go Nuts For Donuts vier keer, met twee, drie en vijf spelers, gespeeld. 

 


Als je het leuk vindt om de artikelen op As a Board Gamer te lezen kun je ons liken op Facebook, mij volgen op Twitter of op InstagramHier vind je veel leuke foto’s van mijn spelavonturen.

Bedankt!


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.